آیه 133 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۹ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<132 آیه 133 سوره شعراء 134>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

مدد بخشید شما را به خلق چهار پایان و فرزندان.

به وسیله چهارپایان و فرزندانی، به شما یاری داده است.

شما را به [دادن‌] دامها و پسران مدد كرد،

و به شما چارپايان و فرزندان ارزانى داشته است،

شما را به چهارپایان و نیز پسران (لایق و برومند) امداد فرموده؛

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and aided you with sons and with cattle,

He has given you abundance of cattle and children

Hath aided you with cattle and sons.

"Freely has He bestowed on you cattle and sons,-

معانی کلمات آیه

«أَمَدَّکُمْ»: این آیه، سرآغاز برشمردن امداد خداوندی است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ «132» أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ «133» وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ «134» إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ «135»

و از خداوندى كه مى‌دانيد چقدر كمكتان كرده پروا كنيد. او شما را با (بخشيدن) چهار پايان و فرزندان مدد كرده است. و باغ‌ها و چشمه سارها (به شما داده است. اگر كفران كنيد) من بر شما از عذاب روز بزرگ مى‌ترسم.

قالُوا سَواءٌ عَلَيْنا أَ وَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْواعِظِينَ «136»

(قوم عاد به حضرت هود) گفتند: پند دهى يا از پند دهندگان نباشى، براى ما برابر است (و ما تو را نمى‌پذيريم).

جلد 6 - صفحه 351

نکته ها

حضرت هود مردم را هم به خدا متوجّه كرد: «فَاتَّقُوا اللَّهَ» هم به نبوّت: «وَ أَطِيعُونِ» و هم به معاد: «إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ»

مراد از روز بزرگ در اين جا، همان قيامت است، گرچه در داستان حضرت شعيب به دنيا نيز روز عظيم گفته شده است. «فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ» عذاب روز ابرِ آتشبار آنان را گرفت كه آن عذاب روز بزرگى بود. «1»

پیام ها

1- تقوا بهترين راه تشكّر از خداوند است. «وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ»

2- هر كس خود مى‌داند چقدر مورد لطف خداوند قرار گرفته است. «أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ»

3- كاخ‌ها و ساختمان‌هاى قوم عاد، با دامدارى وباغ‌ها و چشمه‌ها همراه بود. بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً ... بِأَنْعامٍ‌ ... جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ‌

4- اگر آمادگى و قابليّت نباشد، موعظه‌ى انبيا نيز اثرى ندارد. «سَواءٌ عَلَيْنا»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه