آیه 98 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۸ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<97 آیه 98 سوره شعراء 99>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

که شما (بتها) را مانند خدای عالمیان پرستش می‌کردیم.

که شما را با پروردگار جهانیان برابر و مساوی قرار می دادیم،

آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌كرديم،

آنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌دانستيم.

چون شما را با پروردگار عالمیان برابر می‌شمردیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

when we equated you with the Lord of all the worlds!

When we made you equal to the Lord of the worlds;

When we made you equal with the Lord of the Worlds.

"'When we held you as equals with the Lord of the Worlds;

معانی کلمات آیه

«إِذْ»: زمانی که. ظرف زمان گمراهی است. یا (إِذْ) تعلیلیّه است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ «96» تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ «97»

و آنان در دوزخ در حالى كه با هم مشاجره مى‌كنند، (به معبودهاى خود) مى‌گويند: به خدا سوگند كه همانا ما در گمراهى آشكارى بوديم.

إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ «98» وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ «99»

چون شما (بت‌ها و معبودها) را با پروردگار جهانيان برابر مى‌دانستيم. و جز تبهكاران، مارا گمراه نكردند.

نکته ها

بر خلاف فضاى بهشت كه تمام آن سِلم وسلامت است، فضاى دوزخ هميشه پراز ملامت،

جلد 6 - صفحه 338

خصومت ولعنت است: نفرين رهروان به رهبران فاسد، ملامت گناهكاران نسبت به شيطان، تنفّر معبودها از مشركان و تبّرىِ مجرمين از يكديگر كه درباره‌ى اين موارد، آيات فراوانى در قرآن به چشم مى‌خورد.

پیام ها

1- در ميان دوزخيان، جدال و جرّ و بحث و مخاصمه وجود دارد. (مشركان با معبودهايشان همواره درگيرند). «يَخْتَصِمُونَ»

2- در قيامت، عشق‌هاى نامقدّس وغيرالهى، به كينه تبديل مى‌شود. «يَخْتَصِمُونَ» در سوره زخرف آيه 67 مى‌خوانيم: «الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ»

3- در قيامت، وجدان‌ها بيدار مى‌شوند. «إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ»

4- هركس وهر چيز را در كنار خدا قرار دهيم، شرك ورزيده‌ايم. «إِذْ نُسَوِّيكُمْ» (به نام خدا و به نام خلق، مصداق‌ «نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ» است.

5- در قيامت، هر كسى تقصير را به گردن ديگرى مى‌اندازد. «وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ»

6- در قيامت مشركان از رهبران خود شكايت دارند. «وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه