آیه 30 سوره شعراء
| <<29 | آیه 30 سوره شعراء | 31>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
موسی باز پاسخ داد: اگر هم حجت و معجزی (بر صدق دعوی خود) بر تو آورده باشم (بازم به زندان کشی).
[موسی] گفت: آیا اگر [بر صدق نبوتم] معجزه آشکاری برایت آورده باشم [باز هم مرا به زندان می افکنی؟]
گفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»
گفت: حتى اگر معجزهاى روشن براى تو آورده باشم؟
(موسی) گفت: «حتّی اگر نشانه آشکاری برای تو بیاورم (باز ایمان نمیآوری)؟!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«شَیْءٍ»: چیز. مراد معجزه دالّ بر وجود خدا و درستی پیغمبریِ موسی است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ «27»
(فرعون) گفت: قطعاً پيامبرتان كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.
قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ «28»
(موسى) گفت: (او) پروردگار مشرق و مغرب و آنچه ميان آن دو است مىباشد، اگر تعقّل كنيد.
قالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ «29»
(فرعون) گفت: (اى موسى!) اگر معبودى غير از من برگزينى قطعاً تو را از زندانيان قرار خواهم داد.
قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ «30»
(موسى) گفت: (حتّى) اگر نشانهى آشكارى برايت بياورم (كه رسالت مرا اثبات كند)؟
قالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «31»
(فرعون) گفت: اگر راست مىگويى آن نشانه را بياور.
نکته ها
در آيهى 27 مىبينيم كه فرعون براى جبران حقارت خود، سختترين لحنها را با زشتترين نسبتها در مورد موسى به كار برد. در ادبيات عرب براى تأكيد يك مطلب از
جلد 6 - صفحه 308
حروف و كلماتى استفاده مىكنند، كلمهى «إِنَّ» و حرف «لام» در كلمهى «لَمَجْنُونٌ» و جملهى اسميّه آوردن، نشانهى تأكيد بر نسبت نارواى اوست.
پیام ها
1- طاغوتها هنگام روبرو شدن با حقّ طفره مىروند. (هر بار كه موسى استدلال و بيانى داشت، فرعون به جاى پاسخ دادن به موسى، چون نگران از دست دادن مردم بود، با آنان حرف مىزد.) «قالَ لِمَنْ حَوْلَهُ- قالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ»
2- مستكبر هرگز حقّ را نمىپذيرد و خود را از مردم جدا مىداند. «رَسُولَكُمُ- أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ» يعنى پيامبر شما، نه من.
3- از قوىترين حربههاى مخالفان انبيا، نسبت نارواى جنون است. «لَمَجْنُونٌ» آرى كسى كه از استدلال عاجز باشد، دست به تهمت و ناسزاگويى مىزند.
4- از هماهنگى قوانين و نظام ثابتى كه بر زمين و آسمان، مشرق و مغرب و بر همهى موجودات جهان حاكم است، مىفهميم كه جهان هستى با مديريّت واحدى اداره مىشود. رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ ...
5- مبلّغ ومربّى نبايد از بحث خسته شود، بايد استدلال خود را تكرار كند و سعهىصدر داشته باشد. «رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»، «رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ»، «رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ»
6- تهمتها، اولياى خدا را از هدفها منحرف نمىكند. رَسُولَكُمُ ... لَمَجْنُونٌ قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ
7- رسيدن به توحيد، به تعقّل نياز دارد. (كفر و شرك، محصول بى عقلى است).
«إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ» (انديشيدن مردم، بزرگترين خطر براى مستكبران است).
8- انبيا مؤدّب سخن مىگويند. (فرعون به موسى عليه السلام گفت: «لَمَجْنُونٌ»، امّا موسى گفت: اگر بيانديشيد سخن مرا مىفهميد). «إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ»
9- تهديد، حربهى ديگر طاغوتهاست. «لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ» (رهبران دينى بايد آمادهى سختىها باشند).
جلد 6 - صفحه 309
10- در نظام طاغوتى، خفقان و خشونت حاكم است و افراد زيادى در زندان به سر مىبرند. «مِنَ الْمَسْجُونِينَ»
11- آن جا كه منطق تأثير نكرد، معجزه لازم است. «بِشَيْءٍ مُبِينٍ»
12- آمادگى قبلى، شرط موفقيّت و پيروزى بر دشمن است. موسى مىدانست كه عصا را اژدها مىكند و كف دستش نورانى مىشود، لذا با قدرت گفت: «جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ»
13- معجزهى انبيا حقيقت دارد و مردم به خوبى درك مىكنند. «مُبِينٍ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
