آیه 22 سوره شعراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۶ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ

مشاهده آیه در سوره


<<21 آیه 22 سوره شعراء 23>>
سوره : سوره شعراء (26)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و (بازگو) این که طایفه بنی اسرائیل را بنده خود کرده‌ای این هم نعمتی است که منّت آن بر من می‌نهی؟

آیا اینکه بنی اسرائیل را به بردگی گرفته ای نعمتی است که منتش را بر من می نهی؟!

و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»

و منّت اين نعمت را بر من مى‌نهى كه بنى‌اسرائيل را برده ساخته‌اى؟

آیا این منتّی است که تو بر من می‌گذاری که بنی اسرائیل را برده خود ساخته‌ای؟!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

That you have enslaved the Children of Israel—is that the favour with which you reproach me?’

And is it a favor of which you remind me that you have enslaved the children of Israel?

And this is the past favour wherewith thou reproachest me: that thou hast enslaved the Children of Israel.

"And this is the favour with which thou dost reproach me,- that thou hast enslaved the Children of Israel!"

معانی کلمات آیه

  • عبدت: تعبيد و اعباد به معنى بنده قرار دادن است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرائِيلَ «22»

و (آيا) اين كه بنى‌اسرائيل را بنده‌ى خود ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟ (چرا نبايد من در خانه‌ى پدرم رشد كنم؟)

قالَ فِرْعَوْنُ وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ «23»

(فرعون) گفت: پروردگار جهانيان چيست؟

«1». مريم، 48.

«2». اعراف، 150.

«3». يوسف، 33.

«4». هود، 83.

«5». تفسير نورالثقلين.

جلد 6 - صفحه 305

نکته ها

موسى به فرعون گفت: من بايد در خانه‌ى پدرم بزرگ مى‌شدم، چرا پدرم را به بردگى كشاندى كه من به اجبار در خانه‌ى تو بزرگ شوم، آيا اين، نعمت است كه آن را سپاس گزارم و يا اسارت است؟! گرچه در كاخ تو همه‌ى وسائل رفاه براى من بود، ولى من از اين كه بنى‌اسرائيل گرفتار بودند، ناراحتم.

از قرآن استفاده مى‌شود كه فرعون در درون خود، خدا را مى‌شناخت؛ «قالَ لَقَدْ عَلِمْتَ ما أَنْزَلَ هؤُلاءِ إِلَّا رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» «1» ولى به‌ظاهر خود را ربّ اعلاى مردم مى‌دانست، مثل مديرى كه بر افرادى تسلّط دارد، ولى در عين‌حال خود را تحت امر ديگرى مى‌داند. «2»

پیام ها

1- تكبّر، زشتى‌ها را نزد انسان زيبا جلوه مى‌دهد. «تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ»

2- به استكبار و منّت‌هاى او با صلابت پاسخ دهيد. تِلْكَ نِعْمَةٌ ...

3- گاهى مستكبران به خاطر حفظ تاج و تخت، خود را به نادانى مى‌زنند. «وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ»

4- سؤال مستكبرين، مغرورانه و همراه با تحقير ديگران است. فرعون گفت: «وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ» و نگفت: «و من رب العالمين» (حرف «ما» در زبان عرب براى جمادات به كار مى‌رود.)



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص329

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه