آیه 115 سوره مؤمنون
| <<114 | آیه 115 سوره مؤمنون | 116>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آیا چنین پنداشتید که ما شما را به عبث و بازیچه آفریدهایم و هرگز به سوی ما بازگردانده نمیشوید؟!
آیا پنداشته اید که شما را بیهوده و عبث آفریدیم، و اینکه به سوی ما بازگردانده نمی شوید؟
آيا پنداشتيد كه شما را بيهوده آفريدهايم و اينكه شما به سوى ما بازگردانيده نمىشويد؟
آيا پنداريد كه شما را بيهوده آفريدهايم و شما به نزد ما بازگردانده نمىشويد؟
آیا گمان کردید شما را بیهوده آفریدهایم، و بسوی ما باز نمیگردید؟
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- عبثا: (بر وزن شرف): بىغرض، بىهدف. و بر وزن عقل به معنى آميختن باشد «عبث الشيء بالشيء: خلطه به»، عرش: تخت حكومت. آن در اصل به معنى ارتفاع و علوّ است، در قرآن مجيد به معنى تخت حكومت و تدبير جهان و عرش مخصوص خدا آمده است (زمر/ 75).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ «115»
پس آيا گمان مىكنيد كه ما شما را بيهوده آفريدهايم، و شما به سوى ما بازگردانده نمىشويد؟
نکته ها
قرآن براى آفرينش انسان اهدافى را بيان كرده است از جمله:
1. عبادت. «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» «2» من جن و انس را نيافريدم جز براى اينكه عبادتم كنند (و از اين راه تكامل يابند و به من نزديك شوند).
2. آزمايش. «خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» «3» (خداوند) مرگ و حيات را آفريد تا شما را بيازمايد، كه كدام يك از شما بهتر عمل مىكنيد.
3. براى دريافت رحمت الهى. «إِلَّا مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ» «4» مگر كسى كه پروردگارت به او رحم كند و (خداوند) براى همين (رحمت) مردم را آفريد.
حضرت على عليه السلام فرمود: «رحم الله امرء عرف قدره» خداوند رحمت كند كسى را كه ارزش
«1». ضمير «هم» در كنار «انّهم»، اشاره به انحصار رستگارى در آن گروه است.
«2». ذاريات، 56.
«3». ملك، 2.
«4». هود، 119.
جلد 6 - صفحه 136
و اعتبار خود را بشناسد. «1» و بداند از كجا آمده، اكنون در كجاست وسپس به كجا مىرود.
امام حسين عليه السلام فرمود: «ان الله ما خلق العباد الا ليعرفوه فاذا عرفوه عبدوه فاذا عبدوه استغنوا بعبادته عن عبادة من سواه» خداوند متعال بندگانش را نيافريده است مگر براى اين كه او را بشناسند، آن گاه كه او را شناختند، عبادتش كنند و چون خدا را عبادت كردند، با پرستش و عبادت او از پرستش غير او بىنياز شوند. «2»
حضرت على عليه السلام فرمود: «الدنيا خلقت لغيرها و لم تخلق لنفسها» «3» دنيا براى ديگرى آفريده شده و براى خود آفريده نشده است. (دنيا وسيلهاى است براى رسيدن به آخرت)
آرى، كسانى كه همهى هدفهاى خود را در درون دنيا جستجو مىكنند، زمينگرا و زمينگير مىشوند. چنانكه در آيهى 176 سوره اعراف آمده است: «أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ»
هر دم از عمر گرامى هست گنج بىبدل
مىرود گنجى چنين هرلحظه بر باد آه آه
پیام ها
1- آفرينش انسان، هدفدار است. «أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً»
2- همهى محاسبات انسان، واقع بينانه نيست. «أَ فَحَسِبْتُمْ»
3- در كار خداوند عبث و بيهودگى راه ندارد. أَ فَحَسِبْتُمْ ... عَبَثاً
4- زندگى دنيا بدون آخرت، بيهوده ولغو است. «عَبَثاً» 5- انسان مسئول و متعهّد است. (بايد خود را براى پاسخ گويى در قيامت آماده كنيم). أَ فَحَسِبْتُمْ ... لا تُرْجَعُونَ
6- هدف آفرينش انسان، در اين جهان خلاصه نمىشود. أَ فَحَسِبْتُمْ ... لا تُرْجَعُونَ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص162
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
