آیه 112 سوره طه
| <<111 | آیه 112 سوره طه | 113>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و هر کس اعمالش نیکو است و (به خدا هم) ایمان دارد از هیچ ستم و آسیبی بیمناک نخواهد بود.
و هر که کارهای شایسته انجام دهد، در حالی که مؤمن باشد، نه از ستمی [درباره حقّش] بیم و هراس خواهد داشت و نه از کاستی و نقصانی [در اجر و مزدش.]
و هر كس كارهاى شايسته كند، در حالى كه مؤمن باشد، نه از ستمى مىهراسد و نه از كاسته شدن [حقّش].
و هر كس كه كارهاى شايسته كند و مؤمن باشد، نبايد از هيچ ستمى و شكستى بهراسد.
(امّا) آن کس که کارهای شایسته انجام دهد، در حالی که مؤمن باشد، نه از ظلمی میترسد، و نه از نقصان حقش.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
هضم: هضم به معنى شكستن و ناقص كردن آمده است، آن در آيه به معنى نقص است . گويند: «هضمه: نقصه من حقه».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً «112»
و (امّا) هر كس از كارهاى نيكو انجام دهد و مؤمن باشد، پس (در آن روز) نه از ستم و كاستى (در پاداشش) نترسد.
نکته ها
كلمه «هضم» به معناى كم شدن است و شايد از آن روى به جذب غذا در بدن «هضم» مىگويند كه ظاهراً غذا كم مىشود و تفالههاى آن باقى مىماند. «1»
از قرآن و روايات به دست مىآيد كه اعمال و روحيات انسان در يكديگر تأثير متقابل دارند،
«1». تفسير نمونه.
جلد 5 - صفحه 393
لذا هرگاه يك عمل نيكو كه از شخصى منافق، مشرك، رياكار و ... كه داراى روحيهاى فاسد است سر زند، مورد قبول واقع نمىشود. چنانكه اگر كافرى، كار شايسته و خوبى مثل اختراع و اكتشاف نافع انجام دهد، در حالى كه حقّ را فهميده و آگاهانه در كفر اصرار ورزد، كار نيكوى او پذيرفته نخواهد شد. همانند ريختن شربت شيرين و گوارا در ظرفى كثيف و آلوده كه طبيعتاً ديگر قابل پذيرش نيست.
در ده آيهى اخير، به سيمايى اجمالى از برپايى قيامت اشاره شده است:
الف: در صور دميده شده ومردگان زنده مىشوند. «يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ»
ب: مجرمان محشور مىگردند. «نَحْشُرُ الْمُجْرِمِينَ»
ج: كوهها متلاشى مىشوند. «يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً»
د: همه گوش به فرمان دعوت كنندهى الهى هستند. «يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ»
ه: شفاعت بدون اذن خدا مؤثّر نيست. «لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ»
و: خداوند با احاطه علمىاش به همه حسابها مىرسد. يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ...
ز: همگى در برابر حكم الهى تسليم هستند. «عَنَتِ الْوُجُوهُ»
ح: ظالمان مأيوسند. «خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً»
ط: مؤمنان صالح در آرامش به سر مىبرند. «فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً». «1»
پیام ها
1- اگر چه انجام تمام كارهاى شايسته امكان پذير نيست، ولى بايد به اندازهى توان و طاقت، كار صالح انجام داد. «مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ»
2- نه تنها كارهاى بزرگ كه ذرهّاى از كار صالح بىپاداش نمىماند. «مِنَ الصَّالِحاتِ»
3- شرط قبولى عمل صالح، ايمان به خداست. «وَ هُوَ مُؤْمِنٌ»
4- ايمان از عمل جدا نيست، ايمان بى عمل، مثل درخت بى ثمر و عمل بىايمان همچون درخت بىريشه است. «وَ هُوَ مُؤْمِنٌ»
«1». تفسير نمونه.
جلد 5 - صفحه 394
5- آرامش و امنيّت روحى مؤمنان در قيامت در گرو كارهاى صالح آنان است. مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ ... فَلا يَخافُ ظُلْماً
6- در قيامت، نه اصل عمل وپاداش از بين مىرود تا ظلمى صورت گيرد «فَلا يَخافُ ظُلْماً» و نه آنكه از پاداش كم گذاشته مىشود. «وَ لا هَضْماً»
7- با آنكه پاداش، تفضّل الهى است نه استحقاق انسان، امّا خداوند در پاداش كسى كوتاهى نمىكند و كم نمىگذارد. «فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً»
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
