آیه 106 سوره طه
| <<105 | آیه 106 سوره طه | 107>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آنگاه پست و بلندیهای زمین را چنان هموار گرداند.
پس آنها را به صورت دشتی هموار و صاف وامی گذارد،
پس آنها را پهن و هموار خواهد كرد،
و آنها را به زمينى هموار بدل مىكند؛
سپس زمین را صاف و هموار و بیآب و گیاه رها میسازد...
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
يذرها: وذر: ترک كردن، انداختن از روى بى اعتنايى. «فيذرها»: مى گذارد آن را.
قاعا: زمين هموار كه كوه و جنگل در آن نيست (بيابان هموار).
صفصفا: زمين هموار بى علف: گويى در هموارى مانند يک صف است (مجمع).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً «105»
و (اى پيامبر!) از تو دربارهى كوهها (در قيامت) مىپرسند، بگو: پروردگار من آنها را از بُن بركنده و متلاشى مىكند.
فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً «106»
پس آنها را (همچون) كويرى صاف و هموار، رها مىسازد.
لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً «107»
كه در آن هيچ پستى و بلندى مشاهده نمىكنى.
نکته ها
كلمهى «نسف» يعنى قلع و قمع و نابود كردن، «قاع» يعنى زمين صاف، «صفصف» يعنى زمين صاف به گونهاى كه همهى قسمتهاى آن در يك صف و خط باشند، و كلمهى «عِوَج» و «امْت» به معناى گودى و بلندى است.
پیام ها
1- مردم دربارهى قيامت سؤالاتى دارند كه پيامبر بايد پاسخگو باشد. يَسْئَلُونَكَ ... فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي
2- نظام حاكم بر طبيعت، دائمى نيست. «يَنْسِفُها رَبِّي»
3- متلاشى كردن كوهها و به وجود آوردن قيامت، جلوهاى از ربوبيّت خداست. «يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً»
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 390
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
