آیه 82 سوره طه
| <<81 | آیه 82 سوره طه | 83>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و البته بر آن کس که (از کفر) توبه کند و (به خدا) ایمان آرد و نکوکار گردد و درست به راه هدایت رود مغفرت و آمرزش من بسیار است.
و مسلماً من آمرزنده کسی هستم که توبه کرد و ایمان آورد و کار شایسته انجام داد، سپس در راه مستقیم پایداری و استقامت ورزید.
و به يقين، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود.»
هر كس كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند و به راه هدايت بيفتد، مىآمرزمش.
و من هر که را توبه کند، و ایمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدایت شود، میآمرزم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«غَفَّارٌ»: بسیار آمرزنده. دارای آمرزش سترگ. «آمَنَ»: ایمان آورد. در آراستن و پیراستن ایمان خود کوشید. «إِهْتَدَی»: راهیاب شد. بر هدایت دوام و استمرار داشت.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى «82»
و البتّه من، هر كس را كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته انجام دهد، به هدايت برسد، قطعاً مىبخشم.
نکته ها
به دنبال آيهى قبل كه با تهديد به اتمام رسيد، اين آيه بشارت الهى را به همراه دارد و اين شيوه در همه جاى قرآن ديده مىشود.
توبه از هر گناه و خلاف بايد متناسب با همان گناه و خلاف باشد. مثلًا توبه كسى كه نماز نخوانده، قضاى نماز است، توبهى مردم آزارى، عذرخواهى است، توبهى كتمانِ حقايق، بيان آن است، توبهى شرك، ايمان به خداست، توبهى مال مردمخوارى، ردّ اموال به صاحبان آن است.
جلد 5 - صفحه 372
گرچه در اين آيه سخن از بخشش توبهكنندگان است، امّا در آيهى ديگر مىخوانيم: كسانى كه بعد از ايمان، كفر بورزند وبر آن بيفزايند، ديگر هرگز توبه آنان قبول نخواهد شد. «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ» «1»
انبياى الهى نيز از خدا طلب مغفرت مىكردند؛ آدم عليه السلام: «إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا» «2»، نوح عليه السلام: «إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي» «3»، ابراهيم عليه السلام: «أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي» «4»، موسى عليه السلام: «رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي» «5»، عيسى عليه السلام: «وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ» «6» ومحمّد صلى الله عليه و آله: «وَ اسْتَغْفِرْهُ» «7»
در روايات مراد از «اهْتَدى»، هدايت به ولايت اهلبيت عليهم السلام دانسته شده است. «8»
پیام ها
1- راه توبه بر آنانكه مشمول غضب الهى شدهاند، باز است. فَقَدْ هَوى ... إِنِّي لَغَفَّارٌ
2- بازگشت واقعى انسان، مغفرت وآثار بسيارى را از جانب خدا در پى دارد. «إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ»
3- توبه با شرايطى پذيرفته مىشود. الف: بازگشت «تابَ»، ب: ايمان «آمَنَ»، ج: كار خوب «عَمِلَ صالِحاً»، د: هدايت پذيرى «اهْتَدى».
4- حتّى ايمان وعمل صالح بدون هدايت پذيرى از هاديان الهى كافى نيست. «آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى» (آرى، اگر ايمان وعملصالح باشد، ولى انسان در خط هدايت هاديان الهى قرار نگيرد، صيد سامرى وبلعمباعوراها مىشود.)
5- مؤمن بودن و مؤمن شدن مهم است، امّا مؤمن ماندن مهمتر است. «ثُمَّ اهْتَدى»
«1». آلعمران، 90.
«2». اعراف، 23.
«3». هود، 47.
«4». شعراء، 82.
«5». اعراف، 151.
«6». مائده، 118.
«7». نصر، 4.
«8». كافى، ج 8، ص 393.
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
