آیه 56 سوره مریم
| <<55 | آیه 56 سوره مریم | 57>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و یاد کن در کتاب خود احوال ادریس را که او شخصی بسیار راستگو و پیغمبری عظیم الشأن بود.
و در این کتاب، [سرگذشتِ] ادریس را یاد کن، که او بسیار راستگو و پیامبر بود.
و در اين كتاب از ادريس ياد كن كه او راستگويى پيامبر بود.
و در اين كتاب ادريس را ياد كن. او راستگفتارى پيامبر بود.
و در این کتاب، از ادریس (نیز) یاد کن، او بسیار راستگو و پیامبر (بزرگی) بود.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
صديق: آنكه در عمل و گفتار يك پارچه راستى است و در آيه 41 گذشت.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا «56»
و در اين كتاب، از ادريس ياد كن، همانا او پيامبرى بسيار راستگو بود.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 285
وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا «57»
و ما او را به مقام والايى رسانديم.
نکته ها
مراد از «مَكاناً عَلِيًّا»، يا مقام بلند معنوى است يا عروج به آسمانها، زيرا خداوند علاوه بر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله، چهار پيامبر ديگر را نيز به آسمانها برد: ادريس، عيسى، خضر و الياس. «1»
«صديق» به كسى گفته مىشود كه گفتار و رفتارش با هم هماهنگ باشد.
سيماى ادريس عليه السلام:
- حضرت ادريس، از اجداد حضرت نوح است و به دليل اشتغال زياد او به درس «2» يا به خاطر آن كه اوّلين كسى بود كه با قلم نوشت، به ادريس مشهور شد. «3»
- نام شريف ادريس، دو بار در قرآن آمده و با اوصاف «صديق»، «صابر» و «نبى» از او تجليل شده است.
- در حديثى مىخوانيم: خانهى ادريس، در مسجد سهله در اطراف نجف اشرف بوده است. «4»
- ادريس، اوّلين كسى بود كه علم نجوم و حساب را مىدانست. «5»
- اوّلين كسى بود كه به انسان، خياطى آموخت. «6»
- ادريس عليه السلام 365 سال عمر كرد و بعد به آسمان رفت و اكنون زنده است و در زمان ظهور حضرت مهدى عليه السلام حاضر خواهد شد. «7»
پیام ها
1- ياد و تجليل از بزرگان وسيله رشد و هدايت ديگران است. «وَ اذْكُرْ»
2- تجليلها بايد پايدار بماند. «فِي الْكِتابِ»
3- معيار تجليل از افراد، بايد ارزشهاى معنوى آنان باشد. «صِدِّيقاً نَبِيًّا»
4- صداقت، شرط تأثيرگذارى در تبليغ است. «صِدِّيقاً نَبِيًّا» تقدّم كلمهى «صديق»
«1». تفسير الميزان.
«2». تفسير نمونه.
«3». تفسير الميزان.
«4». تفسير اطيبالبيان.
«5». تفسير نمونه.
«6». تفسير اطيبالبيان.
«7». تفسير اطيبالبيان.
جلد 5 - صفحه 286
بر «نبى»، نشانهى آن است كه صداقت زمينهى نبوّت است.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
