آیه 1 سوره مریم
| <<1 | آیه 1 سوره مریم | 2>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
کهیعص (این حروف رموز و اسراری است در میان خدا و رسول صلّی اللّه علیه و آله و سلّم).
کهیعص
كاف، ها، يا، عين، صاد.
كاف، ها، يا، عين، صاد.
کهیعص
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
كهيعص: اين كلمه از پنج حرف تلفيق شده است، بنا بر آنچه در اول سوره اعراف گفته ايم: درصد اين پنج حرف نسبت به حروف اين سوره از درصد آنها در تمام سوره هاى قرآن بيشتر است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سیمای سوره مريم
سوره مريم نوزدهمين سورهى قرآن، داراى نود و هشت آيه و در مكّه نازل شده است. «1»
محتواى سوره را همچون ساير سورههاى مكّى، مسائل مربوط به قيامت و سرنوشت مجرمان و پاداش نيكوكاران و قسمتى از سرگذشت زكريّا و مريم و عيسىبن مريم و يحيى و ابراهيم و اسماعيل و ادريس عليهم السلام تشكيل داده است.
در تفسير الميزان مىخوانيم: خداوند در دو آيهى آخر اين سوره مىفرمايد: هدف ما از نزول اين سوره، بشارت و انذار است و اين هدف در قالب زيباى داستان زندگى پيامبران آمده است.
نام مريم 34 بار در قرآن آمده است و خداوند نام هيچ زنى را با اسم خاص در قرآن ذكر نكرده، جز مريم و تنها سورهاى كه به نام يك زن در قرآن ناميده شده، همين سوره مريم است.
در فضيلت تلاوت اين سوره آمده است كه هر كس مداومت به خواندن اين سوره كند، از دنيا نمىرود مگر آنكه خداوند او را از نظر جان و مال و فرزند بىنياز كند. «2» البتّه شكى نيست با عمل به محتواى اين سوره انسان خود را از ديگران بىنياز خواهد ديد.
«1». بعضى دو آيه 58 و 71 را مدنى مىدانند.
«2». تفسير مجمعالبيان.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 242
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
كهيعص «1»
كاف، ها، يا، عين، صاد.
ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا «2»
(در اين سوره) يادى از لطف پروردگارت نسبت به بندهاش زكريّا (به ميان آمده است).
إِذْ نادى رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا «3»
زمانى كه پروردگارش را با ندايى پنهان خواند.
نکته ها
«كهيعص»، از حروف مقطّعه قرآن است كه در آن اسرار و رموزى نهفته ودر برخى دعاها خداوند را به اين حروف سوگند مىدهيم ومىگوييم: «بحق كهيعص» چنانكه حضرت على عليه السلام در دعايى فرمودند: «اللهم نسئلك يا كاف، ها، يا، عين، صاد». «1»
«نِداءً» به معناى خواندن با صدا و فرياد است و «خَفِيًّا» به معناى پنهانى است، نه آهسته، چون چنين ندايى آهسته نمىشود، ولى پنهانى مىشود. «2»
شايد دعاى پنهانى زكريّا به خاطر استهزاى مردم باشد كه نگويند چرا اين پيرمرد از خداوند فرزند مىخواهد. «نِداءً خَفِيًّا»
نام «زكريّا» هفت مرتبه در قرآن آمده است، او از انبياى بنىاسرائيل و از فرزندان هارون، برادر موسى است.
«1». تفسير مجمعالبيان.
«2». تفسير نمونه.
جلد 5 - صفحه 243
در حديث آمده است: «خير الدعاء الخفى» بهترين دعا، دعايى است كه پنهانى باشد. «1»
پیام ها
1- يادآورى نعمتهاى ويژه خداوند، عامل محبّت الهى است. «ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ»
2- ياد اولياى خدا يك ارزش است. ذِكْرُ ... زَكَرِيَّا
3- عبادت ودعا، زمينهى دريافت رحمت است. رَحْمَتِ رَبِّكَ ... إِذْ نادى رَبَّهُ
4- از نقش دعا در تحوّلات زندگى بشر غافل نشويم. «إِذْ نادى» پيامبران نيز براى حل مشكلات خويش به دعا روى مىآورند.
5- مؤمن هرگز احساس تنهايى نمىكند. «إِذْ نادى رَبَّهُ»
6- اگر خداوند بخواهد نداى مخفى بندگان خالص را براى تاريخ علنى مىكند. «نِداءً خَفِيًّا»
7- دعاى پنهانى با ارزشتر است، چون به اخلاص نزديكتر است. «نِداءً خَفِيًّا»
«1». تفسير مجمعالبيان.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
