آیه 62 سوره اسراء
| <<61 | آیه 62 سوره اسراء | 63>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
گفت: با من بگو آیا این آدم خاکی را بر من فضیلت و برتری دادی؟ (ای خدا) اگر اجل مرا تا قیامت به تأخیر افکنی به جز قلیلی (چون معصومین و خواص مؤمنین) همه اولاد آدم را مهار میکنم (و به دار هلاک میکشانم).
[سپس] گفت: مرا خبر ده این کسی که او را بر من برتری دادی [سببش چه بود؟] اگر تا قیامت مهلتم بخشی، بی تردید فرزندانش را جز اندکی لجام می زنم [و به دنبال خود به عرصه هلاکت و نابودی می کشم.]
[سپس] گفت: «به من بگو: اين كسى را كه بر من برترى دادى [براى چه بود]؟ اگر تا روز قيامت مهلتم دهى قطعاً فرزندانش را -جز اندكى [از آنها]- ريشهكن خواهم كرد.»
و گفت: با من بگوى چرا اين را بر من برترى نهادهاى؟ اگر مرا تا روز قيامت مهلت دهى، بر فرزندان او، جز اندكى، مهار زنم.
(سپس) گفت: «به من بگو، این کسی را که بر من برتری دادهای (به چه دلیل بوده است؟) اگر مرا تا روز قیامت زنده بگذاری، همه فرزندانش را، جز عده کمی، گمراه و ریشهکن خواهم ساخت!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
احتنكن: حنك (بر وزن شرف): چانه، اعم از چانه انسان و حيوان، به منقار كلاغ نيز حنك گويند. احتناك: لگام زدن به اسب. مراد از آن در آيه مهار كردن و يا استيلا و غلبه است. در لغت آمده: «احتنكه: استولى عليه»، آن عبارت اخراى، اضلال است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ أَ رَأَيْتَكَ هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا «62»
ابليس گفت: به من خبر ده، اين است آن كسى كه بر من گرامى داشتى؟ اگر تا قيامت مهلتم دهى، يقيناً بر نسل او افسار زده، به زير سلطه مىكشم، مگر اندكى را.
نکته ها
«أ رايت» به معناى «اخبرنى»، به من خبر ده مىباشد. «احتنكن» از «حنك»، طنابى است
جلد 5 - صفحه 86
كه به گردن حيوان انداخته و او را مىكشند. «احتناك»، به معناى از ريشه درآوردن و سلطهى كامل يافتن نيز مىباشد. «1»
پیام ها
1- خودپرستى، انسان را به طغيان در برابر خدا مىكشد. «هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ»
2- دل كندن از جاه و مقام، يكى از سختترين امتحانات است. «كَرَّمْتَ عَلَيَّ» «2»
5- ابليس هم از قيامت آگاه بود و هم به آن ايمان داشت. «أَخَّرْتَنِ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ»
3- حسادت، به تدريج به كينه و اقدام عليه ديگران تبديل مىشود. لَئِنْ أَخَّرْتَنِ ... لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ
4- برخى حسدها وكينهها نسلهاى آينده را نيز در برمى گيرد. «ذُرِّيَّتَهُ»
6- انسان در برابر وسوسههاى شيطان، آزاد است و حقّ انتخاب دارد. «إِلَّا قَلِيلًا»
7- برخى مردم، از خطر سلطهى ابليس درامانند. «إِلَّا قَلِيلًا»
«1». مفردات راغب.
«2». در سخن بزرگان آمده است: «آخر ما يخرج من رؤوس الصدّيقين حُبّ الرئاسة» آخرين چيزى كه انسان در خودسازى از آن دل مىكند، جاه ومقام است.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
