آیه 83 سوره حجر

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۳ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<82 آیه 83 سوره حجر 84>>
سوره : سوره حجر (15)
جزء : 14
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

پس صبحگاهی صیحه عذاب (قهر ما) همه آنها را نابود کرد.

پس هنگامی که به صبح درآمدند، صدایی [مرگبار و وحشتناک و غرّشی سهمگین] آنان را فرا گرفت.

پس صبحدم، فرياد [مرگبار]، آنان را فرو گرفت.

صبحگاهان آنان را صيحه فروگرفت.

امّا سرانجام صیحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فرا گرفت؛

ترجمه های انگلیسی(English translations)

So the Cry seized them at dawn,

So the rumbling overtook them in the morning;

But the (Awful) Cry overtook them at the morning hour,

But the (mighty) Blast seized them of a morning,

معانی کلمات آیه

«مُصْبِحینَ»: در حالی که به صبح رسیده بودند.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ «80»

وهمانا (قوم ثمود) اهالى حِجر نيز پيامبران را تكذيب كردند،

وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «81»

وما آيات خود را به آنان ارائه داديم، ولى آنها از آيات ما روى‌گردان شدند.

وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ «82»

و آنان خانه‌هاى امن در دل كوه‌ها مى‌تراشيدند.

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ «83»

(امّا سرانجام) صيحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فراگرفت.

فَما أَغْنى‌ عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ «84»

و آنچه را بدست آورده بودند بكارشان نيامد.

جلد 4 - صفحه 476

نکته ها

«حجر» نام شهرى است كه قوم ثمود در آن زندگى مى‌كردند و به طور كلى به محل سكونت نيز گفته مى‌شود. «حجر» به معناى دامن مادر و «حجر اسماعيل» و «حجره» از همين كلمه مى‌باشد «1» و نام اين سوره از اين آيه گرفته شده است.

از كلمه‌ى‌ «الْمُرْسَلِينَ» استفاده مى‌شود: اصحاب‌حِجر، غير از حضرت صالح، پيامبران ديگر نيز داشته‌اند، وبعضى مى‌گويند چون تكذيب يك پيامبر در واقع تكذيب همه انبياست، لذا مرسلين آمده است.

مراد از «صيحه» در اينجا، صاعقه است، به دليل آيه: «أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ» «2»

پیام ها

1- تمام انبيا داراى معجزه بوده‌اند. «آتَيْناهُمْ آياتِنا»

2- افراد لجوج فرصت فكر كردن به خود نمى‌دهند. آتَيْناهُمْ‌ ... فَكانُوا ...

3- اعراض از حقّ وبى‌اعتنايى به مردان حقّ، براى گروهى يك عادت است. «فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ»

4- به خانه‌هاى سنگى و محكم مغرور نشويد، كه در برابر اراده الهى متلاشى مى‌شوند. يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً ... فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ


«1». تفسير مجمع‌البيان.

«2». فصّلت، 13.



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه