آیه 29 سوره رعد

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۹ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ

مشاهده آیه در سوره


<<28 آیه 29 سوره الرعد 30>>
سوره : سوره الرعد (13)
جزء : 13
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

آنان که به خدا ایمان آورده و به کار نیکو پرداختند خوشا بر احوال آنها، و بازگشت و مقام نیکو آنها راست.

کسانی که ایمان آوردند، و کارهای شایسته انجام دادند، برای آنان زندگی خوش و با سعادت و بازگشتی نیک است.

كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، خوشا به حالشان، و خوش سرانجامى دارند.

زندگى خوش و بازگشتنگاه نيكو از آن كسانى است كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند.

آنها که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، پاکیزه‌ترین (زندگی) نصیبشان است؛ و بهترین سرانجامها!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Those who have faith and do righteous deeds—happy are they and good is their [ultimate] destination.

(As for) those who believe and do good, a good final state shall be theirs and a goodly return.

Those who believe and do right: Joy is for them, and bliss (their) journey's end.

"For those who believe and work righteousness, is (every) blessedness, and a beautiful place of (final) return."

معانی کلمات آیه

طوبى: در مجمع البيان و قاموس و اقرب الموارد آمده كه طوبى تانيث اطيب است، حيات طوبى يعنى زندگى پاكيزه‏ تر. كشاف آن را مصدر گفته است مانند : بشرى و زلفى و در اصل طيبى بوده و آن فقط يك بار در قرآن آمده است.

مآب: اوب: بازگشت. مأب مصدر ميمى ، به معنى بازگشتن و اسم مكان ، به معنى محل بازگشت و اسم زمان ، به معنى زمان بازگشت آيد.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ «29»

كسانى‌كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند خوشا بحالشان و سرانجام نيكويى دارند.

نکته ها

مردم چهار دسته‌اند:

الف: مؤمن، كسانى‌كه هم ايمان دارند و هم اعمالشان صالح است.

ب: كافر، كسانى‌كه ايمان ندارند و در ظاهر نيز اظهار ايمان نمى‌كنند.

ج: فاسق، كسانى‌كه ايمان دارند، ولى اعمالشان صالح نيست.

د: منافق، كسانى‌كه ايمان ندارند، ولى به ظاهر اظهار ايمان مى‌كنند.

«طُوبى‌» يا مصدر است مثل‌ «بُشْرى‌» و يا مؤنث «اطيب» به معناى بهترين است. در آيه مصداق خاصى براى (بهترين) بيان نشده تا شامل همه بهترين‌ها شود. و شايد رواياتى كه مى‌گويد: طوبى‌ درختى است كه ريشه آن در خانه پيامبر صلى الله عليه و آله وعلى عليه السلام وشاخه‌هاى آن بر سر مؤمنان سايه افكنده، «1» مثال و تجسمى باشد از اينكه همه پاكى‌ها و خيرات در گرو اتصال به رهبران آسمانى است.

وقتى كوته‌فكران به پيامبر صلى الله عليه و آله انتقاد كردند كه چرا اين همه فاطمه زهرا عليها السلام را مى‌بوسى؟

حضرت فرمود: زمانى كه در شب معراج مرا به بهشت بردند، من از ميوه درخت طوبى خوردم و وجود فاطمه از آن نشأت گرفت و پديد آمد ومن هرگاه مشتاق بوى بهشت مى‌شوم دخترم فاطمه را بو مى‌كنم. «2»

كاميابى افراد بى‌ايمان و بدور از عمل صالح، عمق و تداوم ندارد. چنانكه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «لا خير فى لذة من بعدها النار» «3» در لذّتى كه بعد از آن آتش باشد، خيرى نيست.


«1». بحار، ج 8، ص 117 و 120.

«2». بحار، ج 8، ص 188

«3». بحار، ج 41، ص 104

جلد 4 - صفحه 361

پیام ها

1- زندگى شيرين دنيوى و عاقبت نيكوى اخروى در سايه ايمان و عمل صالح است. الَّذِينَ آمَنُوا ... طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ‌

2- كاميابى‌هاى دنيوى در صورتى ارزش دارد كه همراه عاقبت اخروى باشد نه آنكه مانع آن گردد. «طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ»



پانویس

  1. ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه