آیه 21 سوره هود

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۵ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<20 آیه 21 سوره هود 22>>
سوره : سوره هود (11)
جزء : 12
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

همین مردم هستند که نفوس خود را سخت در زیان افکندند و هر دروغی که می‌بسته همه از دستشان برود و محو و نابود شود.

اینان کسانی هستند که سرمایه وجودشان را تباه کردند، و آنچه را همواره به دروغ [به عنوان شریکان خدا به خدا] نسبت می دادند [گم شده] از دستشان می رود.

اينانند كه به خويشتن زيان زده و آنچه را به دروغ برساخته بودند از دست داده‌اند.

اينان به خويشتن زيان رسانيدند و آنچه را كه به دروغ خدا مى‌خواندند از دست داده‌اند.

آنان کسانی هستند که سرمایه وجود خود را از دست داده‌اند؛ و تمام معبودهای دروغین از نظرشان گم شدند...

ترجمه های انگلیسی(English translations)

They are the ones who have ruined their souls, and what they used to fabricate has forsaken them.

These are they who have lost their souls, and what they forged is gone from them.

Such are they who have lost their souls, and that which they used to invent hath failed them.

They are the ones who have lost their own souls: and the (fancies) they invented have left them in the lurch!

معانی کلمات آیه

«خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ»: خود را زیانبار کرده و وجود خویش را باخته‌اند. به خویشتن زیان رسانده‌اند. «مَا»: مراد معبودهای دروغین و اکاذیب و دعاوی باطل است که در قیامت کاری از دست معبودها ساخته نیست، و در جهانِ حقائق، اباطیل بی‌ثمر است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ «21»

آنها كسانى هستند كه (سرمايه‌ى وجود و عمر) خويش را از دست داده و از آنچه به دروغ مى‌ساختند (نيز) بازمانده‌اند.

لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ «22»

به ناچار آنان در قيامت، زيانكارترين افرادند.

نکته ها

در فرهنگ اسلام، دنيا بازارى است كه مردم فروشنده‌اند، و جان، مال و عمل، كالاى اين بازار است و خريداران دو دسته‌اند: دسته نخست خدا كه به قيمت گران مى‌خرد و دسته ديگر غير خدا، مانند: شيطان، هواى نفس كه به قيمت ناچيزى، اين كالاها را خريدارند. لذا واژه‌هاى «اجر»، «ثواب»، «ضِعف» و «اضعاف»، براى سود و واژه‌هاى «خُسر»، «خسران‌

جلد 4 - صفحه 42

مبين» و «اخسرين»، در مورد ضرر و زيان، در قرآن زياد مطرح شده است.

هشدار مهم آن است كه بدانيم هر ضرر و زيانى قابل جبران است، مگر گذران عمر كه ديگر باز نمى‌گردد.

گاهى مال ومسكن، يا مقام وقدرت ويا مدرك و عنوانِ انسان از بين مى‌رود، امّا گاهى انسان خودش را مى‌بازد وانسانيّت خود را به هدر مى‌دهد كه اين بالاترين خسارت است.

پیام ها

1- گفتارهاى باطل و ناحقّ گرچه به ظاهر جلوه دارند، امّا همه تباه شدنى هستند. «ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ»

2- بالاترين خسارت‌ها، خسارت نفس و عمر انسان است، نه زيان‌هاى مالى. خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ‌ ... هُمُ الْأَخْسَرُونَ‌

3- خسارت‌هاى دنيوى جبران پذير است، مهم خسارت در قيامت است كه چاره‌اى ندارد. «فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه