آیه 29 سوره یونس

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۲۲ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<28 آیه 29 سوره یونس 30>>
سوره : سوره یونس (10)
جزء : 11
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

پس شهادت و حکم خدا میان ما و شما کفایت کند که ما از پرستش شما غافل بودیم.

پس خدا میان ما و شما از جهت شهادت کافی است که ما یقیناً از پرستش شما نسبت به خود بی خبر بودیم.

«و گواهى خدا ميان ما و ميان شما بس است. به راستى ما از عبادت شما بى‌خبر بوديم.»

خدا به شهادت ميان ما و شما كافى است كه ما از پرستش شما هرگز آگاه نبوده‌ايم.

(آنها در پاسخ می‌گویند:) همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد، اگر ما از عبادت شما غافل بودیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Allah suffices as a witness between you and us. We were indeed unaware of your worship.’

Therefore Allah is sufficient as a witness between us and you that we were quite unaware of your serving (us).

Allah sufficeth as a witness between us and you, that we were unaware of your worship.

"Enough is Allah for a witness between us and you: we certainly knew nothing of your worship of us!"

معانی کلمات آیه

«إِنْ»: مخفّف از (إِنَّ) است و تقدیر چنین است: إِنَّناکُنّا ...

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فَكَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبادَتِكُمْ لَغافِلِينَ «29»

پس (معبودها به مشركان گويند:) گواهى خدا ميان ما و شما كافى است، به راستى ما از پرستش شما بى خبر بوديم.

نکته ها

در آيه قبل، معبودها مى‌گفتند كه شما ما را عبادت نمى‌كرديد. اينجا مى‌گويند: ما از عبادت شما غافل بوديم. نتيجه اينكه: هر عبادتى كه معبود از آن بى‌خبر باشد، عبادت نيست.

در قرآن، بارها به مسأله‌ى تنفّر و برائتِ معبودها از مشركان و عمل آنها اشاره شده است.

از جمله: آيه‌ى 17 سوره فرقان و آيه‌ى 63 سوره قصص.

پیام ها

1- بت‌ها در قيامت شعور و نطق پيدا مى‌كنند. «فَكَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه