آیه 138 سوره آل عمران

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۸ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

هَٰذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<137 آیه 138 سوره آل عمران 139>>
سوره : سوره آل عمران (3)
جزء : 4
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

این آیات حجت و بیانی است برای (عموم) مردم، و راهنما و پندی برای پرهیزکاران.

این [قرآن] برای مردم، بیانگر [حوادث و واقعیات] و برای پرهیزکاران، سراسر هدایت و اندرز است.

اين [قرآن‌] براى مردم، بيانى، و براى پرهيزگاران رهنمود و اندرزى است.

اين براى مردم دليلى روشن و براى پرهيزگاران راهنما و اندرزى است.

این، بیانی است برای عموم مردم؛ و هدایت و اندرزی است برای پرهیزگاران!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

This is an explanation for mankind, and a guidance and advice for the Godwary.

This is a clear statement for men, and a guidance and an admonition to those who guard (against evil).

This is a declaration for mankind, a guidance and an admonition unto those who ward off (evil)

Here is a plain statement to men, a guidance and instruction to those who fear Allah!

معانی کلمات آیه

بيان: سخن روشن، كلام بليغ. آن در اينجا اسم مصدر است، مصدر نيز بكار مى رود. [۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

«138» هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ‌

اين (قرآن) براى همه‌ى مردم بيانى روشنگر، ولى براى متّقين (وسيله‌ى) هدايت و پندآموزى است.

نکته ها

كلمه‌ى «هذا» يا اشاره به آيات 130 تا 137 است و يا اشاره به سنّت‌ها و عبرت‌هاى تاريخ است كه در آيه‌ى قبل آمده بود.

پیام ها

1- قرآن، قابل فهم براى همه‌ى مردم، در هر عصرى است. «بَيانٌ لِلنَّاسِ»

2- قرآن، براى همه‌ى مردم، در همه زمان‌ها و مكان‌هاست. «لِلنَّاسِ»

3- با آنكه قرآن براى عموم مردم است، ولى تنها افراد پرهيزگار و متّقى پند پذير هستند. «مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ»

4- روحيّه‌ى افراد در استفاده و بهره‌مندى از آيات الهى مؤثّر است. «لِلْمُتَّقِينَ»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه