آیه 76 سوره آل عمران

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۷ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<75 آیه 76 سوره آل عمران 77>>
سوره : سوره آل عمران (3)
جزء : 3
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

آری، هر کس به عهد خود وفا کند و خدا ترس و پرهیزکار شود همانا خدا پرهیزکاران را دوست می‌دارد.

آری، هر که به پیمان خود [در تعهد به اجرای احکام دین] وفا کرد، و [در همه امور زندگی] تقوا پیشه ساخت، [بداند که] یقیناً خدا تقوا پیشگان را دوست دارد.

آرى، هر كه به پيمان خود وفا كند، و پرهيزگارى نمايد، بى‌ترديد خداوند، پرهيزگاران را دوست دارد.

آرى هر كس كه به عهد خويش وفا كند و پرهيزگار باشد، خدا پرهيزگاران را دوست مى‌دارد.

آری، کسی که به پیمان خود وفا کند و پرهیزگاری پیشه نماید، (خدا او را دوست می‌دارد؛ زیرا) خداوند پرهیزگاران را دوست دارد.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Yes, whoever fulfills his commitments and is wary of Allah—Allah indeed loves the Godwary.

Yea, whoever fulfills his promise and guards (against evil)-- then surely Allah loves those who guard (against evil).

Nay, but (the chosen of Allah is) he who fulfilleth his pledge and wardeth off (evil); for lo! Allah loveth those who ward off (evil).

Nay.- Those that keep their plighted faith and act aright,-verily Allah loves those who act aright.

معانی کلمات آیه

«أَوْفَی»: وفا کرد. «إِتَّقَی»: پرهیزگاری کرد.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

«76» بَلى‌ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ‌

آرى، هر كس به عهد خويش وفا كند و تقوا داشته باشد، پس بى‌گمان خداوند پرهيزكاران را دوست مى‌دارد.

نکته ها

وفاى به عهد در تمام موارد زير لازم است:

الف: عهدى كه خداوند از طريق فطرت يا انبيا با انسان بسته است. «أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي‌

«1». تفسير مجمع‌البيان.

جلد 1 - صفحه 544

آدَمَ» «1»

ب: عهدى كه انسان با خدا مى‌بندد. «وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ ...» «2»

ج: عهدى كه انسان با مردم مى‌بندد. «وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا ...» «3»

د: عهد رهبر با امّت و بالعكس. «الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ» «4»

پیام ها

1- در برابر تفكّرات غلط، موضع‌گيرى كند. «بَلى‌» (كلمه «بلى» غالباً در موردى بكار مى‌رود كه منطق و تفكّر قبلى را رد مى‌كند.)

2- تقوا، انسان را از دروغ بستن به خدا و ضايع كردن حقّ مردم بيمه مى‌كند.

«يَقُولُونَ ... الْكَذِبَ ... بَلى‌ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌»

3- شعار، كار ساز نيست، عمل و تقوا لازم است. «أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌»

4- وفاى به عهد، از نشانه‌هاى تقواست. «أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى‌»

5- وفاى به عهد وتقوا، ملاك محبوبيّت است، نه عالم و اهل‌كتاب بودن. «يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه