آیه 80 سوره حجر
| <<79 | آیه 80 سوره حجر | 81>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و اصحاب حجر (قوم صالح) هم رسولان را به کلی تکذیب کردند.
و به راستی اهل [دیار] حجر [که سرزمینی میان مدینه و شام است] پیامبران را تکذیب کردند.
و اهل «حِجر» [نيز] پيامبران [ما] را تكذيب كردند.
مردم حجر نيز پيامبران را به دروغ نسبت دادند.
و «اصحاب حجر» [= قوم ثمود] پیامبران را تکذیب کردند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
حجر: (بر وزن جسر): ديار قوم ثمود گويند . نام شهرشان حجر بود و يا علّت اين تسميه آنست كه ديارشان محصور از سنگها بوده است . (قاموس قرآن).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ كَذَّبَ أَصْحابُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِينَ «80»
وهمانا (قوم ثمود) اهالى حِجر نيز پيامبران را تكذيب كردند،
وَ آتَيْناهُمْ آياتِنا فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ «81»
وما آيات خود را به آنان ارائه داديم، ولى آنها از آيات ما روىگردان شدند.
وَ كانُوا يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً آمِنِينَ «82»
و آنان خانههاى امن در دل كوهها مىتراشيدند.
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِينَ «83»
(امّا سرانجام) صيحه (مرگبار)، صبحگاهان آنان را فراگرفت.
فَما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ «84»
و آنچه را بدست آورده بودند بكارشان نيامد.
جلد 4 - صفحه 476
نکته ها
«حجر» نام شهرى است كه قوم ثمود در آن زندگى مىكردند و به طور كلى به محل سكونت نيز گفته مىشود. «حجر» به معناى دامن مادر و «حجر اسماعيل» و «حجره» از همين كلمه مىباشد «1» و نام اين سوره از اين آيه گرفته شده است.
از كلمهى «الْمُرْسَلِينَ» استفاده مىشود: اصحابحِجر، غير از حضرت صالح، پيامبران ديگر نيز داشتهاند، وبعضى مىگويند چون تكذيب يك پيامبر در واقع تكذيب همه انبياست، لذا مرسلين آمده است.
مراد از «صيحه» در اينجا، صاعقه است، به دليل آيه: «أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ» «2»
پیام ها
1- تمام انبيا داراى معجزه بودهاند. «آتَيْناهُمْ آياتِنا»
2- افراد لجوج فرصت فكر كردن به خود نمىدهند. آتَيْناهُمْ ... فَكانُوا ...
3- اعراض از حقّ وبىاعتنايى به مردان حقّ، براى گروهى يك عادت است. «فَكانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ»
4- به خانههاى سنگى و محكم مغرور نشويد، كه در برابر اراده الهى متلاشى مىشوند. يَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً ... فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ
«1». تفسير مجمعالبيان.
«2». فصّلت، 13.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
