آیه 35 سوره عنکبوت

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۷ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَلَقَدْ تَرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<34 آیه 35 سوره عنکبوت 36>>
سوره : سوره عنکبوت (29)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و همانا از آن دیار لوط آثار خرابی را وا گذاشتیم تا آیتی روشن برای (عبرت) عاقلان باشد.

[پس با عذاب آسمانی، شهر و اهلش را در هم کوبیدیم] و از آن شهر نشانه ای روشن [از سنگ هایی که بر سر اهلش فرو باریدیم] برای مردمی که می اندیشند، بر جای گذاشتیم.

و از آن [شهر سوخته‌] براى مردمى كه مى‌انديشند نشانه‌اى روشن باقى گذاشتيم.

هر آينه از آن قريه براى خردمندان عبرتى روشن بر جاى گذاشتيم.

و از این آبادی نشانه روشنی (و درس عبرتی) برای کسانی که می‌اندیشند باقی گذاردیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Certainly We have left of it a manifest sign for people who exercise their reason.

And certainly We have left a clear sign of it for a people who understand.

And verily of that We have left a clear sign for people who have sense.

And We have left thereof an evident Sign, for any people who (care to) understand.

معانی کلمات آیه

«آیَةً»: نشانه. مایه عبرت.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى‌ أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ «34»

همانا ما بر اهل اين منطقه به خاطر فسقى كه داشتند، عذابى از آسمان فرو خواهيم ريخت.

وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ «35»

و از آن منطقه (غضب شده) نشانه‌ى روشنى (و درس عبرتى،) براى كسانى كه مى‌انديشند باقى گذاشتيم.

نکته ها

مراد از «قرية»، منطقه‌ى «سَدوم» است كه قوم لوط در آن‌جا مى‌زيستند و جمعيّت كثيرى داشته است.

«فسق» به معناى خروج از طاعت است كه روشن‌ترين نمونه آن شرك و كفر مى‌باشد.

پیام ها

1- از آسمان، هم رحمت الهى (مانند باران و وحى) نازل مى‌شود و هم قهر و عذاب الهى. «رِجْزاً مِنَ السَّماءِ»

2- عملكرد انسان، در طبيعت تأثيرگذار است. همان‌گونه كه عمل خوب، باعث نزول نعمت و رحمت مى‌شود، «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ» «1» به عكس، گناهان، نعمت‌ها را تبديل به عذاب مى‌كند. «رِجْزاً مِنَ السَّماءِ»

3- تكرار گناه و اصرار بر آن، سبب نزول قهر الهى است. «كانُوا يَفْسُقُونَ»

«1». اعراف، 96.

جلد 7 - صفحه 142

4- گاهى لازم است آثار گذشته و خرابه‌هاى باستانى را حفظ كنيم و به سراغ تعمير و بازسازى نرويم. تَرَكْنا ... آيَةً

5- آشنايى با فلسفه‌ى تاريخ و شناخت اقوام گذشته، مورد توجّه قرآن است. «آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ»

6- از خرابه‌ها نيز مى‌توان درس گرفت. آيَةً ... لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌

7- عبرت گرفتن، به دقّت و تعقّل نياز دارد. افراد غافل با ديد سطحى نمى‌توانند حقايق را درك كرده و عبرت بگيرند. «لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ»

8- تعقّل و انديشه، شرط هدايت و عبرت‌گيرى است. «لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه