آیه 5 سوره انشقاق
| <<4 | آیه 5 سوره انشقاق | 6>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و به فرمان خدا گوش فرا دهد د البته سزد که فرمان او پذیرد (در آن هنگام قیامت بر پا شود).
و فرمان پروردگارش را اطاعت کند، و [به این اطاعتِ از فرمان،] سزاوارتر گردد،
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد.
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد-
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«أَذِنَتْ ...»: این حوادث عظیم که با تسلیم کامل همه موجودات توأم است، بیانگر مرحله نوین هستی است. جواب (إِذا) محذوف است و جملهای این چنین است: انسان نتیجه اعمال خوب و بد خود را میبیند. برخی آیه بعدی را متضمّن جواب (إِذا) میدانند.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ «1» وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ «2» وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ «3» وَ أَلْقَتْ ما فِيها وَ تَخَلَّتْ «4» وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ «5»
آنگاه كه آسمان شكافته شود. و پروردگارش را فرمان برد كه چنين سزاوار است. و آنگاه كه زمين هموار شود. و آنچه در آن است بيرون اندازد و خالى گردد. و به فرمان پروردگارش گوش سپرد كه چنين سزد.
نکته ها
«انشقاق» به معناى شكافته شدن است. حضرت على عليه السلام فرمودند: «تنشق السماء من المجرة» «1» يعنى آسمان از طريق كهكشان از هم گسيخته شود.
«أَذِنَتْ» از «اذن» به معناى حرف شنوى و «حُقَّتْ» يعنى شايسته وسزاوار و حقّش اين بود.
در قيامت آنچه در دل زمين است، از مردگان و گنجها و ... به بيرون پرتاب مىشود.
چنانكه در سوره زلزال مىفرمايد: إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها ...
پیام ها
1- در آستانه قيامت، آسمانهاى استوار و محكم «سَبْعاً شِداداً» «2» شكافته مىشوند. «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ»
2- هستى گوش به فرمان و تسليم خداوند است. «أَذِنَتْ لِرَبِّها» (اين جمله درباره آسمان و زمين هر دو آمده است.)
«1». تفسير درّالمنثور.
«2». نبأ، 12.
جلد 10 - صفحه 426
3- طبيعت نوعى شعور دارد كه فرمانپذير خداوند است. «أَذِنَتْ لِرَبِّها»
4- تسليم خدا شدن، تنها تسليم شدنى است كه شايسته و سزاوار است. «حُقَّتْ»
5- در آستانه قيامت، زمين چنان دگرگون مىشود كه تمام ناهموارىهاى آن از ميان رفته و سطحى گسترده و هموار مىشود. «إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
