آیه 17 سوره قمر
| <<16 | آیه 17 سوره قمر | 18>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و ما قرآن را برای وعظ و اندرز بر فهم آسان کردیم آیا کسی هست که از آن پند گیرد؟
و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟
و قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كردهايم؛ پس آيا پندگيرندهاى هست؟
و اين قرآن را آسان ادا كرديم تا از آن پند گيرند. آيا پندگيرندهاى هست؟
ما قرآن را برای تذکّر آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«یَسَّرْنا»: ساده نمودهایم. آسان ساختهایم. یعنی قرآن لغز و چیستان نبوده و پیچیدگی ندارد و به سادگی قابل آموزش است و تأثیر عمیق و شگفتانگیزی نیز در دلهای آماده دارد. «الذِّکْرِ»: یاد کردن. پند دادن و پند گرفتن.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ «17»
و همانا ما قرآن را براى تذكّر (و پندپذيرى)، آسان ساختيم، پس آيا پندپذيرى هست؟
نکته ها
قرآن از ابعاد گوناگونى آسان است، از جهتِ لفظ كه تلاوت آن را آسان و در عين حال زيبا كرده است؛ محتوى كه شامل داستان و مثالهاى بسيارى است و همچنين مطابقت با فطرت بشرى كه پذيرش مطالب آن را آسان مىكند.
اين آيه در اين سوره، چهار بار تكرار شده است: در آيات 17، 22، 32 و 40.
با اينكه قرآن آسان است، «يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ» ولى مشابه آن را نمىتوان آورد، گرچه همه آفرينش دست به دست هم دهند. «لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُ ... «2»
«1». يونس، 92.
«2». اسراء، 88.
جلد 9 - صفحه 354
پیام ها
1- وظيفه هدايتگران، آسان گوئى است. «يَسَّرْنَا»
2- قرآن، آسان است ولى سست نيست. (در چند آيه قبل خوانديم كه آيات قرآن «حِكْمَةٌ بالِغَةٌ»، يعنى سخنان محكم و استوار است.) «يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ»
3- رسالت قرآن بيدارگرى است. «الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ»
4- هر چه آسانتر بگوييم، مخاطب بيشترى خواهيم داشت. يَسَّرْنَا ... فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ
5- هم نسبت به آيات تكوينى بايد متذكّر شد «تَرَكْناها آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ» و هم نسبت به آيات تشريعى. «يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ»
6- هر كسى لياقت بهرهگيرى از قرآن را ندارد، بهره گرفتن مخصوص اهل ذكر است نه اهل غفلت. «فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ»
7- هميشه وجود زمينهى مناسب، شرط پذيرش نيست. گاهى همهى شرايط فراهم است ولى انسان بهخاطر لجاجت و هوى پرستى متذكّر نمىشود. «فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
