آیه 8 سوره طلاق
| <<7 | آیه 8 سوره طلاق | 9>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و چه بسیار مردم دیاری که از امر خدا و رسولانش سرپیچیدند (و کافر شدند) ما هم آنان را به حساب سخت مؤاخذه کردیم و به عذاب بسیار شدید معذّب ساختیم.
چه بسیار آبادی ها که [اهلش] از فرمان پروردگارشان و فرستادگانش روی برگرداندند، پس ما آنان را به حساب سختی محاسبه کردیم و به عذاب بسیار شدیدی عذاب نمودیم؛
و چه بسيار شهرها كه از فرمان پروردگار خود و پيامبرانش سر پيچيدند و از آنها حسابى سخت كشيديم و آنان را به عذابى [بس] زشت عذاب كرديم.
چه بسا مردم قريهاى كه از فرمان پرردگارشان و پيامبرانش سرباز زدند. آنگاه ما سخت از آنها حساب كشيديم و به عذابى سهمناك عذابشان كرديم.
چه بسیار شهرها و آبادیها که اهل آن از فرمان خدا و رسولانش سرپیچی کردند و ما بشدّت به حسابشان رسیدیم و به مجازات کمنظیری گرفتار ساختیم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- كاين: اى بسا. «كاين» كلمهايست مركب از كاف تشبيه و «اى» منون در غالب افاده كثرت مىكند.
- عتت: عتو: تجاوز و نافرمانى. «عتت»: نافرمانى كرد.
- نكر: (بر وزن قفل) منكر و ناپسند «الفظيع الذى لم ير مثله».[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ فَحاسَبْناها حِساباً شَدِيداً وَ عَذَّبْناها عَذاباً نُكْراً «8»
و چه بسيار مناطق مسكونى كه از فرمان پروردگار خود و فرستادگانش سر باز زدند، پس ما سخت به حساب آنان رسيديم و به عذابى ناشناخته عذابشان كرديم.
فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها وَ كانَ عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً «9»
پس آنان ثمره تلخ كار خود را چشيدند و سرانجام كارشان خسارت بود.
نکته ها
«قريه» به معناى محل اجتماع مردم براى سكونت است، خواه شهر باشد يا روستا.
«عَتَتْ» از «عتو» به معناى سرپيچى است. «وَبالَ» به معناى شدّت و سنگينى است و مراد عذاب سخت است.
در آيات قبل دستوراتى پيرامون حقوق همسر و فرزند حتّى در ايام جدايى مطرح شد، اين آيه مىفرمايد: عمل به دستورات را جدّى بگيريد كه تخلّف از فرمان خدا و رسول كيفرى سخت در پى دارد و نمونههاى بسيارى از اين كيفر را مىتوان در طول تاريخ مشاهده نمود.
جلد 10 - صفحه 114
پیام ها
1- تاريخ و گذشتگان، آئينهاى براى آيندگان است. وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ ...
2- سنّت خداوند بر كيفر سخت كسانى است كه از فرمان خدا و رسول سرپيچى مىكنند. وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ ...
3- تخلّف از فرمان انبيا، تخلّف از فرمان خداست. «عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّها وَ رُسُلِهِ»
4- عذاب دنيا، هرچه هم شديد باشد، به اندازه چشيدنى بيش نيست. عذاب مهمّ در قيامت است. عَذَّبْناها ... فَذاقَتْ وَبالَ أَمْرِها
5- سرانجام سرپيچى از فرمان خدا و رسول، خسارت است. «عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً»
6- به كاميابىهاى زودگذر نينديشيم، پايان كار را در نظر بگيريم. «عاقِبَةُ أَمْرِها خُسْراً»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص218
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
