آیه 28 سوره شوری
| <<27 | آیه 28 سوره شوری | 29>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و اوست خدایی که باران را پس از نومیدی خلق میفرستد و رحمت (و نعمت) خود را فراوان میگرداند و اوست خداوندگار محبوب الذّات ستوده صفات.
و اوست که باران را پس از اینکه [مردم از آمدنش] نومید شدند، نازل می کند و رحمتش را می گستراند، و او سرپرست و یار [واقعی] و ستوده است.
و اوست كسى كه باران را -پس از آنكه [مردم] نوميد شدند- فرود مىآورد، و رحمت خويش را مىگسترد و هموست سرپرست ستوده.
و اوست آن خدايى كه بعد از نوميديشان باران مىفرستد و رحمت خود را به همه جا منتشر مىكند و اوست كارساز و ستودنى.
او کسی است که باران سودمند را پس از آنکه مأیوس شدند نازل میکند و رحمت خویش را میگستراند؛ و او ولیّ و (سرپرست) و ستوده است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- غيث: باران، به قول طبرسى: بارانى كه در وقتش باريده و نافع باشد. اين مطلب از لحن آيه فهميده مىشود.
- قنوط: يأس و نوميدى.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ «28»
و اوست كه پس از نا اميدى مردم باران مىفرستد و رحمت خويش را گسترش مىدهد و اوست سَرور ستوده.
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ «29»
و از نشانههاى قدرت او آفرينش آسمانها و زمين است و جنبندگانى كه در آن دو پراكندهاند و او هرگاه بخواهد بر گردآورى آنها تواناست.
نکته ها
«غيث» به باران مفيد گفته مىشود. امّا «مطر» به هر نوع باران گفته مىشود (خواه مفيد و خواه مضرّ). چنانكه مىفرمايد: «أُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِ» «1»
«1». فرقان، 40.
جلد 8 - صفحه 404
«قَنُوطٌ» به معناى يأس و «بَثَّ» به معناى پراكنده كردن است.
پیام ها
1- در نوميدى بسى اميد است، پايان شب سيه سپيد است. «يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا»
2- تنها پناهگاه انسان در مشكلات و نااميدىها خداست. وَ هُوَ الَّذِي ... مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
3- باران، نمودى از رحمت الهى است. يُنَزِّلُ الْغَيْثَ ... وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ
4- كمى باران در مواردى براى جلوگيرى از طغيان انسانهاست. وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا ... يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا
5- ولايت پسنديده و دائمى، تنها به خداوند اختصاص دارد. «وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ»
6- آفرينش آسمانها و زمين و جنبندهها، گوشهاى از آيات الهى است. «مِنْ آياتِهِ»
7- قدرت خداوند در آفرينش ابتدايى، نشانه قدرت او بر برپايى قيامت است. خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ... وَ هُوَ عَلى جَمْعِهِمْ ... قَدِيرٌ
8- در آسمانها نيز موجودات زنده است. «بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ»
9- پراكندگى حيوانات در مناطق مختلف زمين، يكى از نعمتهاست. (اگر همه گوسفندها در يك منطقه و همه گاوها در جاى ديگر بودند زندگى براى انسان بسيار سخت و گران بود.) «بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ»
10- تعيين زمان قيامت تنها در اختيار اوست. «إِذا يَشاءُ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص486
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
عکس نوشته ها
