آیه 157 سوره شعراء
| <<156 | آیه 157 سوره شعراء | 158>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
قوم صالح ناقه را پی کردند، سپس از کار خود پشیمان شدند.
پس ناقه را پی کردند و [از کار خود] پشیمان شدند،
پس آن را پى كردند و پشيمان گشتند.
آن را كشتند و پشيمان شدند.
سرانجام بر آن (ناقه) حمله نموده آن را «پی» کردند؛ (و هلاک نمودند) سپس از کرده خود پشیمان شدند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- عقروها: عقر: پى كردن و كشتن.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ هذِهِ ناقَةٌ لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ «155» وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ «156»
صالح (در پاسخ معجزهخواهى مردم) گفت: اين ماده شترى است (كه با ارادهى خداوند، از درون كوه خارج شد). براى اوست سهمى از آب (يك روز) و براى شما روز ديگرى معيّن شده است. و به آن آسيبى نرسانيد كه عذاب روز سهمگين، شما را فرا مىگيرد.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 357
فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ «157»
پس ناقه را كشتند، سپس از كردهى خود پشيمان شدند.
نکته ها
دست قدرت خداوند در ارائهى معجزه باز است، از شكافتن ماه «انْشَقَّ الْقَمَرُ»، تا شكافتن آب «فَانْفَلَقَ» تا شكافتن كوه و بيرون آوردن شتر براى او يكسان است.
با اين كه ناقهى صالح را يك نفر از پاى درآورد، امّا قرآن مىفرمايد: «فَعَقَرُوها» يعنى گروهى آن را پى كردند، زيرا آن گروه به كار آن يك نفر راضى بودند. چنانكه حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «انما عقر ناقة ثمود رجل واحد فعمهم الله بالعذاب لما عموه بالرضا» «1»
پیام ها
1- معجزه بايد به قدرى روشن باشد كه همهى مردم در هر سطحى كه هستند، اعجاز آن را درك كنند. «هذِهِ ناقَةٌ»
2- توهين به مقدّسات، كيفر بزرگ دارد. «لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ» خداوند در سوره اعراف اين شتر را به خود نسبت داده است؛ «ناقَةُ اللَّهِ» «2»
3- تقسيم عادلانهى منابع آب بايد طبق فرمان خدا صورت گيرد. «لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ»
4- شترى كه رنگ و نشان الهى داشته باشد، بر انسانهاى عادّى مقدّم است. لَها شِرْبٌ وَ لَكُمْ ...
5- انسان طاغى، حتّى به حيوان بىآزار شيرده رحم نمىكند. «فَعَقَرُوها»
6- هشدارهاى انبيا را جدّى بگيريم. «لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ- فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ»
7- هر كس كه به كار ديگرى راضى باشد، در اجر يا گناه كار او شريك است. «فَعَقَرُوها» با اينكه يك نفر ناقه را كشت.
8- هر ندامت وتوبهاى مقبول نيست. (توبه وندامت هنگام ديدن عذاب كارساز نيست). «نادِمِينَ- فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ»
«1». نهجالبلاغه، خطبه 201.
«2». اعراف، 73.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 358
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص389
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
