آیه 67 سوره طه

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۹ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَىٰ

مشاهده آیه در سوره


<<66 آیه 67 سوره طه 68>>
سوره : سوره طه (20)
جزء : 16
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

در آن حال موسی در دل خویش سخت بترسید (که مبادا امر بر مردم مشتبه شود و میان سحر ساحران با معجز موسی فرق نگذارند و حجت او بر خلق آشکار نگردد).

پس موسی در دلش ترسی احساس کرد.

و موسى در خود بيمى احساس كرد.

موسى خويشتن را ترسان يافت.

موسی ترس خفیفی در دل احساس کرد (مبادا مردم گمراه شوند)!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Then Moses felt a fear within his heart.

So Musa conceived in his mind a fear.

And Moses conceived a fear in his mind.

So Moses conceived in his mind a (sort of) fear.

معانی کلمات آیه

اوجس: وجس: فزع. فزعى كه در قلب افتد و يا از خبرى احساس شود و نيز به معنى خفاء و پنهانى است، ايجاس: احساس و پنهان كردن. «اوجس» در آيه ظاهرا احساس كردن است.

خيفة: راغب گويد: خيفه حالتى است كه از خوف عارض مى‏ شود و در جاى خوف به كار می رود.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالُوا يا مُوسى‌ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقى‌ «65»

(ساحران) گفتند: اى موسى! آيا تو (ابتدا عصاى خود را) مى‌افكنى يا ما اوّل كسى باشيم كه بيفكند؟!

قالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى‌ «66»

(موسى) گفت: بلكه شما بيفكنيد. پس (همين كه آنان بساط خود را افكندند) ناگهان طناب‌ها و عصاهاى آنان در اثر سحرشان چنان به نظر او (موسى) آمد كه حركت مى‌كنند!

فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى‌ «67»

پس موسى در دل خود احساس ترس كرد (كه مبادا مردم فريب بخورند).

نکته ها

«حبال» جمع «حبل» به معناى ريسمان و «عصى» جمع «عصا» است.

«اوجس» از «وجس» به معناى صداى پنهانى است و «ايجاس» به چيز پنهان در باطن گفته مى‌شود.

حضرت على عليه السلام در خطبه 6 نهج‌البلاغه در تفسير «فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ» مى‌فرمايند: ترس موسى عليه السلام از تأثير سحر در مردم جاهل بود.

جلد 5 - صفحه 361

پیام ها

1- آزاد گذاشتن‌ها هميشه نشانه‌ى حقانيّت نيست. إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا ... (طرفداران فرعون و ساحران، موسى را در انتخاب يكى از دو راه آزاد گذاشتند.)

2- به مخالفين اجازه آزادى عملى دهيم، آنگاه با جواب محكم و منطقى آنها را رد كنيم. «أَلْقُوا»

3- اجازه القاى شبهه جهت پاسخگويى و رفع اشكال مانعى ندارد. «أَلْقُوا»

4- سحر، حقيقت اشيا را تغيير نمى‌دهد، بلكه نمودها را دگرگون مى‌سازد و در ادارك انسان تأثير مى‌گذارد. «يُخَيَّلُ إِلَيْهِ»

5- رهبران نبايد نگرانى خود را در برابر دشمن اظهار كنند. «فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ»

6- پيامبر نيز مانند عموم مردم حالات وروحيات مختلفى دارد. «فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه