آیه 99 سوره کهف
| <<98 | آیه 99 سوره کهف | 100>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و روز آن وعده که فرا رسد (طایفه یأجوج و مأجوج یا) همه خلایق محشر چون موج مضطرب و سرگردان باشند و درهم آمیزند، و نفخه صور دمیده شود و همه خلق را در صحرای قیامت جمع آریم.
و در آن روز که برخی با برخی دیگر درهم و مخلوط، موج می زنند، رهایشان می کنیم و در صور دمیده شود، پس همه آنان را [در عرصه قیامت] گرد می آوریم.
و در آن روز آنان را رها مىكنيم تا موجآسا بعضى با برخى درآميزند و [همين كه] در صور دميده شود، همه آنها را گرد خواهيم آورد.
و در آن روز واگذاريم تا چون موج روان گردند، و چون در صور دميده شود همه را يكجا گرد آوريم.
و در آن روز (که جهان پایان میگیرد)، ما آنان را چنان رها میکنیم که درهم موج میزنند؛ و در صور [= شیپور] دمیده میشود؛ و ما همه را جمع میکنیم!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«یَوْمَئِذِ»: آن روز که برای بار اوّل در صور دمیده میشود و قیامت فرا میرسد. «نُفِخَ فِی الصُّورِ»: مراد دمیدن در صور برای بار دوم است . «صُور»: بوق. شیپور. «جَمْعاً»: گردآوردن عجیب و غریبی.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً «99»
و در آن روز (پايان جهان)، مردم را رها مىكنيم تا بعضى در بعضى همچون موج درآميزند و (چون) در صور دميده شود، همه را يكجا گرد خواهيم آورد.
وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً «100»
و آن روز، دوزخ را چنان كه بايد، بر كافران عرضه خواهيم كرد.
الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً «101»
آنان كه چشمانشان از ياد من در پردهى غفلت بود و (از شدّت تعصّب و لجاجت) توان شنيدن (سخن حقّ) را نداشتند.
جلد 5 - صفحه 229
نکته ها
اگر آيه وَ تَرَكْنا ... را در كنار آيهى حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ ... «1» قرار دهيم، به نظر مىرسد كه مسألهى قوم يأجوج و مأجوج، مربوط به قيامت و گويا مقدّمهى آن است. يعنى پيش از قيامت، قوم يأجوج و مأجوج، آزاد و رها و مثل موج گسترده مىشوند.
از امام رضا عليه السلام در تفسير آيهى «أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي» نقل شده كه به مأمون فرمود: مراد از «ذكر» در اين آيه علىبن ابىطالب عليهما السلام است. «2»
مراد از چشم و گوش در آيهى 101، معرفت، بصيرت و شناخت است، يعنى چشم و گوش دل، نه عضو خاصّ در سر. زيرا قرآن گاهى كورى را به دل نسبت مىدهد و مىفرمايد: «مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى» «3»
پیام ها
1- هر جا كه امنيّت هست از لطف اوست، اگر لحظهاى مردم را رها كند، جهان ناأمن مىشود. تَرَكْنا بَعْضَهُمْ ...
2- شكسته شدن سدّ ذوالقرنين از نشانههاى قيامت است. فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي ... نُفِخَ فِي الصُّورِ
3- پيش از قيامت، زمين توسط اقوامى به هرج و مرج كشيده مىشود. تَرَكْنا ... يَمُوجُ هر چند با ظهور امام زمان عليه السلام اين هرج و مرج اصلاح مىشود.
4- راه شناخت، بيشتر به وسيلهى چشم و گوش است. آنان چشمشان در پرده بود و گوششان قدرت شنيدن حقّ را نداشت. و حقّ را نمىفهميدند، والّا ذكر كه ديدنى نيست! «أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي»
5- انسان شنوا به خاطر عناد، به جايى مىرسد كه توان شنيدن حقّ را ندارد. «لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً»
«1». انبياء، 96.
«2». تفسير لاهيجى.
«3». اسراء، 72.
جلد 5 - صفحه 230
6- دليل عرضهى جهنّم بر كافران، عملكرد و قساوت خودشان در دنياست. عَرَضْنا جَهَنَّمَ ... الَّذِينَ كانَتْ ...
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
