آیه 94 سوره اسراء

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۰ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَىٰ إِلَّا أَنْ قَالُوا أَبَعَثَ اللَّهُ بَشَرًا رَسُولًا

مشاهده آیه در سوره


<<93 آیه 94 سوره اسراء 95>>
سوره : سوره اسراء (17)
جزء : 15
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و مردم را چیزی از (هدایت و) ایمان بازنداشت وقتی که هدایت (قرآن) بر آنان آمد جز این (خیال باطل) که گفتند: آیا خدا بشری را به رسالت فرستاده است؟

و چیزی مردم را زمانی که هدایت به سویشان آمد از ایمان آوردن باز نداشت، جز اینکه گفتند: آیا خدا بشری را به پیامبری برانگیخته است؟

و [چيزى‌] مردم را از ايمان آوردن باز نداشت، آنگاه كه هدايت برايشان آمد، جز اينكه گفتند: «آيا خدا بشرى را به سِمَت رسول مبعوث كرده است؟»

هيچ چيز مردم را از ايمان آوردن آنگاه كه هدايتشان مى‌كردند، باز نداشت مگر اينكه مى‌گفتند: آيا خدا انسانى را به رسالت مى‌فرستد؟

تنها چیزی که بعد از آمدن هدایت مانع شد مردم ایمان بیاورند، این بود (که از روی نادانی و بی‌خبری) گفتند: «آیا خداوند بشری را بعنوان رسول فرستاده است؟!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Nothing has kept these people from believing when guidance came to them, but their saying, ‘Has Allah sent a human as an apostle?!’

And nothing prevented people from believing when the guidance came to them except that they said: What! has Allah raised up a mortal to be an apostle?

And naught prevented mankind from believing when the guidance came unto them save that they said: Hath Allah sent a mortal as (His) messenger?

What kept men back from belief when Guidance came to them, was nothing but this: they said, "Has Allah sent a man (like us) to be (His) Messenger?"

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ ما مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جاءَهُمُ الْهُدى‌ إِلَّا أَنْ قالُوا أَ بَعَثَ اللَّهُ بَشَراً رَسُولًا «94»

و آنگاه كه هدايت به سراغ مردم آمد، چيزى مردم را از ايمان آوردن بازنداشت، جز آنكه گفتند: آيا خداوند، بشرى را به عنوان پيامبر، برانگيخته است؟

نکته ها

كسانى كه داراى منطق درستى نيستند، نقطه‌ى قوّت را نقطه ضعف مى‌پندارند. انسان بودنِ پيامبر نقطه‌ى قوّت است، نه ضعف. چون به خاطر داشتن غرائز و اميال و مشكلات، درد انسان‌ها را درك مى‌كند و مى‌تواند الگوى عملى باشد و نسخه‌ى مفيدى ارائه بدهد.

بر طبق آيات قرآن، بهانه‌هاى كفّار براى ايمان نياوردن، از اين قرار است:

الف: چرا انبيا انسان‌هايى همچون ما هستند؟

پاسخ: بهترين نوع تبليغ آن است كه همراه با نمونه‌ى عملى و ارائه الگو باشد.

ب: اگر بناست انسانى پيامبر باشد، چرا فلانى از فلان خانواده يا شهر نباشد؟

جلد 5 - صفحه 119

پاسخ: تقسيمات مردم براساس خيال و معيارهاى مادّى است، امّا نزول و دريافت وحى لياقت مى‌خواهد.

ج: چرا خود ما پيامبر نباشيم؟

پاسخ: نبوّت مقامى بس والا، حتّى برتر از مقام فرشتگان است و هر انسانى با هر سابقه‌اى سزاوار پيامبرى نيست.

د: چرا فرشتگان برخود ما فرود نمى‌آيند؟

پاسخ: نزول فرشته بر كسانى است كه سابقه انحراف و گناهى نداشته باشند وگرنه هر روز دروغ و انحرافى را به نام وحى براى مردم مى‌آورند.

پیام ها

1- كفّار، بهانه‌جو و بى‌منطقند. بهانه‌ى كفّار اين بود كه چرا پيامبر بشرى همانند آنهاست. ما مَنَعَ‌ ...

2- پيامبران براى هدايت و تربيت مردم، به سراغ آنان مى‌رفتند. «جاءَهُمُ الْهُدى‌»

3- شخصيّت و كرامت انسان، چون براى انسان جاهلى ناشناخته بود، مى‌پنداشت كه انسان لايق نبوّت نيست. «بَشَراً رَسُولًا»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه