دروازه ساعات: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۲: سطر ۲:
 
[[پرونده:Saaat.jpg|thumb|left|باب ساعات (باب توما) - ورودی اسرای اهل بیت علیهم السلام به شام]]
 
[[پرونده:Saaat.jpg|thumb|left|باب ساعات (باب توما) - ورودی اسرای اهل بیت علیهم السلام به شام]]
  
نام یکى از دروازه‌هاى ورودى [[دمشق]]، که [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسراى اهل بیت]] را از آنجا وارد شهر کردند، همراه سر مطهر [[امام حسين‌]] علیه السلام. در حالى که مردم به شادمانى و پایکوبى و طبل‌زنى‌ مشغول بودند. نام آن دروازه‌ «باب ساعات‌» بود.<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۱۲۸. برخى هم علت نامگذارى را وجود ساعتى مخصوص بر سر در آن دانسته‌اند (نفس‌المهموم، ص ۲۴۱).</ref>
+
'''«دروازه ساعات»''' یا «باب ساعات‌»، نام یکى از دروازه‌هاى ورودى [[دمشق]] است، که [[اسرای اهل بیت علیهم السلام|اسراى اهل بیت]] همراه سر مطهر [[امام حسين‌]] علیه‌السلام را از آنجا وارد شهر کردند؛ در حالى که مردم به شادمانى و پایکوبى و طبل‌زنى‌ مشغول بودند.<ref>بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۱۲۸. برخى هم علت نامگذارى را وجود ساعتى مخصوص بر سر در آن دانسته‌اند (نفس‌المهموم، ص ۲۴۱).</ref>
  
 
آن دروازه، یکى از دروازه‌هاى شرقى ‌آن شهر بود که راه حلب و [[کوفه|کوفه]] به این دروازه ختم مى‌گردید. هنگامى که اسیران به دروازه‌ [[شام]] رسیدند، از شدت ازدحام جمعیت و مانور لشکر [[بنی امیه|بنى امیه]]، ساعت ها قافله اسرا در کنار دروازه شام توقف کرد. لذا [[شیعه|شیعیان]] این دروازه را «باب ساعات‌» نامیدند.
 
آن دروازه، یکى از دروازه‌هاى شرقى ‌آن شهر بود که راه حلب و [[کوفه|کوفه]] به این دروازه ختم مى‌گردید. هنگامى که اسیران به دروازه‌ [[شام]] رسیدند، از شدت ازدحام جمعیت و مانور لشکر [[بنی امیه|بنى امیه]]، ساعت ها قافله اسرا در کنار دروازه شام توقف کرد. لذا [[شیعه|شیعیان]] این دروازه را «باب ساعات‌» نامیدند.
  
در عصر حاضر، باب ساعات را «باب توما» مى‌نامند و آثارى از این دروازه قدیمى ‌باقى مانده است و امروزه باب توما از محله‌هاى مسیحى نشین شهر [[دمشق]] است و نسبت‌ به نقاط دیگر شهر، از هم پاشیده‌تر و کثیف‌تر به نظر مى‌رسد.<ref>دایرةالمعارف تشیع، ج ۳، ص ۱۲ (به نقلى، توقف سه ساعته آنان یکى از درهاى قصر بود و به آن‌ «باب الساعات‌» گفتند. ریاض القدس، ج ۲، ص ۲۹۴ به نقل از منتخب طریحى).</ref>
+
در عصر حاضر، باب ساعات را «باب توما» مى‌نامند و آثارى از این دروازه قدیمى ‌باقى مانده است و امروزه باب توما از محله‌هاى [[مسیحیت|مسیحى]] نشین شهر [[دمشق]] است و نسبت‌ به نقاط دیگر شهر، از هم پاشیده‌تر و کثیف‌تر به نظر مى‌رسد.<ref>دایرةالمعارف تشیع، ج ۳، ص ۱۲ (به نقلى، توقف سه ساعته آنان یکى از درهاى قصر بود و به آن‌ «باب الساعات‌» گفتند. ریاض القدس، ج ۲، ص ۲۹۴ به نقل از منتخب طریحى).</ref>
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
<references />
 
<references />
 
==منابع==
 
==منابع==
* جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
+
 
 +
*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
  
 
[[رده:اسیران کربلا در شام]]
 
[[رده:اسیران کربلا در شام]]
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 +
[[رده:اماکن سوریه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۸

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)
باب ساعات (باب توما) - ورودی اسرای اهل بیت علیهم السلام به شام

«دروازه ساعات» یا «باب ساعات‌»، نام یکى از دروازه‌هاى ورودى دمشق است، که اسراى اهل بیت همراه سر مطهر امام حسين‌ علیه‌السلام را از آنجا وارد شهر کردند؛ در حالى که مردم به شادمانى و پایکوبى و طبل‌زنى‌ مشغول بودند.[۱]

آن دروازه، یکى از دروازه‌هاى شرقى ‌آن شهر بود که راه حلب و کوفه به این دروازه ختم مى‌گردید. هنگامى که اسیران به دروازه‌ شام رسیدند، از شدت ازدحام جمعیت و مانور لشکر بنى امیه، ساعت ها قافله اسرا در کنار دروازه شام توقف کرد. لذا شیعیان این دروازه را «باب ساعات‌» نامیدند.

در عصر حاضر، باب ساعات را «باب توما» مى‌نامند و آثارى از این دروازه قدیمى ‌باقى مانده است و امروزه باب توما از محله‌هاى مسیحى نشین شهر دمشق است و نسبت‌ به نقاط دیگر شهر، از هم پاشیده‌تر و کثیف‌تر به نظر مى‌رسد.[۲]

پانویس

  1. بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۱۲۸. برخى هم علت نامگذارى را وجود ساعتى مخصوص بر سر در آن دانسته‌اند (نفس‌المهموم، ص ۲۴۱).
  2. دایرةالمعارف تشیع، ج ۳، ص ۱۲ (به نقلى، توقف سه ساعته آنان یکى از درهاى قصر بود و به آن‌ «باب الساعات‌» گفتند. ریاض القدس، ج ۲، ص ۲۹۴ به نقل از منتخب طریحى).

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته‌ها
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه