شریح قاضی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
 
{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
  
'''شریح بن حارث'''، قاضى معروف [[کوفه]] که وابسته به [[بنی امیه|امویان]] بود. وى طبع [[شعر]] هم داشت و [[شوخی|شوخ]] طبع بود.<ref>بحارالانوار، ج۴۲، ص۱۷۵. </ref> او در اصل [[یمن|یمنى]] بود و در زمان [[عمر بن خطاب|عمر]] به قضاوت کوفه منصوب شد و مدت ۶۰ سال این شغل را داشت، جز در ایام ‌[[عبدالله بن زبیر|عبدالله زبیر]] که سه سال این کار را ترک کرد و در ایام [[حجاج بن یوسف|حجاج]]، دست از این کار کشید و خانه نشین شد، تا زمان مرگش در سال ۹۷ یا ۹۸ هجرى، که عمرش بیش از صد سال بود.
+
'''شُرَیح بن حارث'''، قاضى معروف [[کوفه]] و وابسته به [[بنی امیه|امویان]] بود. او در اصل [[یمن|یمنى]] بود و در زمان [[عمر بن خطاب]] به [[قضاوت]] کوفه منصوب شد و مدت ۶۰ سال این شغل را داشت، جز در ایام ‌[[عبدالله بن زبیر]] که سه سال این کار را ترک کرد و در ایام [[حجاج بن یوسف]]، دست از این کار کشید و خانه‌نشین شد، تا زمان مرگش در سال ۹۷ یا ۹۸ هجرى، که عمرش بیش از صد سال بود.
  
در زمان [[امام علی علیه السلام|امام على‌]] علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به این منصب ‌گماشت، بر او شرط کرد که هیچ حکمى را اجرا نکند، مگر آن که آن را بر آن حضرت عرضه ‌کند.<ref>وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۶.</ref> على‌ علیه السلام یک بار بر او خشم گرفت و از [[کوفه]] بیرونش کرد.  
+
شریح در زمان [[امام علی علیه السلام|امام على‌]] علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به این منصب ‌گماشت، بر او شرط کرد که هیچ حکمى را اجرا نکند، مگر آینکه آن را بر آن حضرت عرضه ‌کند.<ref>وسائل الشیعه، حر عاملی، ج۱۸، ص۶.</ref> حضرت على‌ علیه السلام یک بار بر او خشم گرفت و از [[کوفه]] بیرونش کرد.  
  
وقتى [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]] در کوفه، [[هانی بن عروه مرادی|هانى بن عروه]] را دستگیر و در قصر با او بدرفتارى کرد، هواداران هانى در بیرون به فکر این که او را کشتند، سر و صدا راه انداختند. شریح قاضى‌ به امر ابن زیاد بیرون قصر آمد و شهادت داد که هانى زنده است تا جمعیت هوادار او متفرق شوند.<ref>مروج الذهب، ج۳، ص۵۷.</ref>
+
وقتى [[عبیدالله بن زیاد]] در کوفه، [[هانی بن عروه مرادی|هانى بن عروه]] را دستگیر و در قصر با او بدرفتارى کرد، هواداران هانى در بیرون به فکر این که او را کشتند، سر و صدا راه انداختند. شریح قاضى‌ به امر ابن زیاد بیرون قصر آمد و شهادت داد که هانى زنده است، تا جمعیت هوادار او متفرق شوند.<ref>مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۵۷.</ref>
  
معروف است که وى به دستور [[عبیدالله بن زیاد|عبیدالله زیاد]]، [[فتوا]] داد که چون [[امام حسین علیه السلام|حسین بن‌ على]]<nowiki/>‌ علیه السلام بر خلیفه وقت ‌خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.  
+
معروف است که وى به دستور [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]]، [[فتوا]] داد که چون [[امام حسین علیه السلام|حسین بن‌ على]] علیه السلام بر [[خلیفه]] وقت ‌خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.  
  
چهره شریح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار ستم و در خدمت زور و تزویر شناخته مى‌شود و همیشه براى کوبیدن [[حق]]، از چهره افراد مذهبى و موجه که مردم حرفشان را مى‌پذیرند استفاده مى‌کنند. شریح نیز در منصب قضاوت بود و چنین سوء استفاده‌اى از موقعیت او به ‌نفع حکومت جور انجام گرفت.
+
چهره شریح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار [[بنی امیه|اموی]] و در خدمت زور و تزویر شناخته مى‌شود که همیشه براى کوبیدن [[حق]]، از چهره افراد مذهبى و موجه که مردم حرفشان را مى‌پذیرند استفاده مى‌کنند. شریح نیز در منصب قضاوت بود و چنین سوء استفاده‌اى از موقعیت او به ‌نفع حکومت جور انجام گرفت.
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
سطر ۱۶: سطر ۱۶:
 
==منابع==
 
==منابع==
  
* جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
+
* [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
  
 
[[رده:عاملان واقعه کربلا]]
 
[[رده:عاملان واقعه کربلا]]
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۹

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


شُرَیح بن حارث، قاضى معروف کوفه و وابسته به امویان بود. او در اصل یمنى بود و در زمان عمر بن خطاب به قضاوت کوفه منصوب شد و مدت ۶۰ سال این شغل را داشت، جز در ایام ‌عبدالله بن زبیر که سه سال این کار را ترک کرد و در ایام حجاج بن یوسف، دست از این کار کشید و خانه‌نشین شد، تا زمان مرگش در سال ۹۷ یا ۹۸ هجرى، که عمرش بیش از صد سال بود.

شریح در زمان امام على‌ علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به این منصب ‌گماشت، بر او شرط کرد که هیچ حکمى را اجرا نکند، مگر آینکه آن را بر آن حضرت عرضه ‌کند.[۱] حضرت على‌ علیه السلام یک بار بر او خشم گرفت و از کوفه بیرونش کرد.

وقتى عبیدالله بن زیاد در کوفه، هانى بن عروه را دستگیر و در قصر با او بدرفتارى کرد، هواداران هانى در بیرون به فکر این که او را کشتند، سر و صدا راه انداختند. شریح قاضى‌ به امر ابن زیاد بیرون قصر آمد و شهادت داد که هانى زنده است، تا جمعیت هوادار او متفرق شوند.[۲]

معروف است که وى به دستور ابن زیاد، فتوا داد که چون حسین بن‌ على علیه السلام بر خلیفه وقت ‌خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.

چهره شریح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار اموی و در خدمت زور و تزویر شناخته مى‌شود که همیشه براى کوبیدن حق، از چهره افراد مذهبى و موجه که مردم حرفشان را مى‌پذیرند استفاده مى‌کنند. شریح نیز در منصب قضاوت بود و چنین سوء استفاده‌اى از موقعیت او به ‌نفع حکومت جور انجام گرفت.

پانویس

  1. وسائل الشیعه، حر عاملی، ج۱۸، ص۶.
  2. مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۵۷.

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه