آیه 192 سوره اعراف: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(تفسیر آیه)
(جایگزینی تفاسیر)
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۴۳: سطر ۴۳:
  
 
== تفسیر آیه ==
 
== تفسیر آیه ==
<tabber>
+
<tafsir sura="7" ayeh="192" />
تفسیر نور=
 
  
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===
 
  
{{ نمایش فشرده تفسیر|
 
وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ «192»
 
  
و (اين معبودها) قدرت يارى آنان را ندارند و حتّى خودشان را هم نمى‌توانند حمايت كنند.
 
 
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ «193»
 
 
و اگر معبودها را به هدايت فرا خوانيد، از شما پيروى نمى‌كنند، بر شما يكسان است كه آنها را دعوت كنيد يا ساكت باشيد!
 
 
===نکته ها===
 
 
ممكن است معناى‌ «تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌» اين باشد كه اگر از آنان بخواهيد شما را راهنمايى كنند، اجابت نمى‌كنند. به هرحال گرچه سخن در مورد بت‌هاى بى جان است، امّا در آيه جمع ذوى‌العقول بيان شده تا از اين پندار باطل مشركان كه آنها را عاقل، بلكه فوق عقل مى‌دانستند و مى‌پرستيدند و از آنها طلب استمداد مى‌كردند، پرده بردارد.
 
 
قرآن، بارها با تعبيرات گوناگونى همچون: «لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً» و «لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً» «1»، ما را از توجّه استقلالى به توان و قدرتِ اشيا يا افراد، نهى كرده است.
 
 
===پیام ها===
 
 
1- چيزهايى كه نه توان يارى‌رسانى دارند و نه مى‌توانند از خود دفاع كنند، شايسته‌ى پرستش نيستند. وَ لا يَسْتَطِيعُونَ‌ ...
 
 
2- حتّى پرستش انسان‌هاى ديگر، توجيه ندارد تا چه رسد به اشيا و موجوداتِ كمتر از انسان كه توانايى هيچ‌گونه راهنمايى و حمايتى را ندارند. «إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ»
 
 
«1». رعد، 16.
 
 
تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 244
 
}}
 
 
|-|
 
اثنی عشری=
 
 
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
 
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
 
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ (193)
 
 
وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌: و اگر بخوانيد شما مسلمانان مشركان را به هدايت و دين اسلام، لا يَتَّبِعُوكُمْ‌: پيروى و متابعت نكنند شما را از فرط لجاج، سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ‌: مساوى است براى شما اينكه: دعوت نمائيد ايشان را بدين حق، أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ‌: با آنكه شما خاموش باشيد، فرقى ندارد به حال آنها. اين خطاب خاص است به قومى از كفار كه مصر بر كفر، و عدم قبول ايمان بودند، مانند أبو جهل و تابعان او. يا عام است به تمام مشركان.
 
 
 
}}
 
|-|
 
روان جاوید=
 
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
سوره الأعراف «7»: آيات 191 تا 193
 
 
أَ يُشْرِكُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ (191) وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ (192) وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ (193)
 
 
ترجمه‌
 
 
آيا شريك ميگردانند آنچه را كه نمى‌آفريند چيزى را و آنها آفريده ميشوند
 
 
و نميتوانند مر ايشانرا يارى كردن و نه خودهاشان را يارى مى‌كنند
 
 
و اگر بخوانيد ايشانرا بسوى هدايت متابعت نمى‌كنند شما را يكسان است بر شما خواه بخوانيد آنها را خواه شما خاموش باشيد.
 
 
تفسير
 
 
استفهام براى ملامت اهل شرك است بر آنكه شريك قرار دادند با خدا نوع بت را كه مخلوق است و خالق چيزى نيست و نمى‌توانند آنها چون جمادند با كسى يارى كنند و از خود دفاع نمايند و اينكه بدوا تعبير بكلمه ما شده است براى اشاره بآنستكه شريك از غير ذوى العقول است پس معلوم ميشود شيطان نيست بلكه بت است و تضعيف ميكند قول عامّه را كه در آيه سابقه گذشت و اينكه اخيرا ارجاع ضمير ذوى العقول بآنها شده‌
 
 
جلد 2 صفحه 504
 
 
است براى اجراء كلام است بر طبق اصطلاح بت پرستان كه مقصود بخطابند و با بت‌هاشان معامله ذوى العقول مينمودند و آيه اخيره ظاهرا خطاب بمسلمانان است و از ضمير هم اراده اهل شرك شده است و محتمل است از آن اراده بتها شده باشد يعنى اگر بخوانيد آنها را براى هدايت خودتان اجابت نمى‌كنند شما را ولى خدا اجابت ميكند و نيز در اينصورت محتمل است خطاب باهل شرك باشد و در هر حال خواندن و نخواندن آنها براى اجابت دعا يكسان است و بنابر معنى اول مراد دعوت مسلمانان است اهل شرك را بدين اسلام و عدم قبول آنها و مساوات دعوت و سكوت بالنّسبه بحال آنان.
 
}}
 
|-|
 
اطیب البیان=
 
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
وَ إِن‌ تَدعُوهُم‌ إِلَي‌ الهُدي‌ لا يَتَّبِعُوكُم‌ سَواءٌ عَلَيكُم‌ أَ دَعَوتُمُوهُم‌ أَم‌ أَنتُم‌ صامِتُون‌َ (193)
 
 
و ‌اگر‌ دعوت‌ كنيد ‌آنها‌ ‌را‌ بسوي‌ هدايت‌ و رستگاري‌ متابعت‌ نميكنند ‌شما‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌شما‌ مساويست‌ چه‌ دعوت‌ كنيد ‌آنها‌ ‌را‌ بسوي‌ هدايت‌ و چه‌ ساكت‌ و صامت‌ باشيد
 
 
جلد 8 - صفحه 56
 
 
‌بر‌ سيه‌ دل‌ چه‌ سود خواندن‌ وعظ ||  نرود ميخ‌ آهنين‌ ‌در‌ سنگ‌
 
 
يكي‌ ‌از‌ شرائط وجوب‌ هدايت‌ و امر بمعروف‌ و نهي‌ ‌از‌ منكر احتمال‌ تأثير ‌است‌ و ‌با‌ قطع‌ بعدم‌ تأثير واجب‌ نيست‌ مگر ‌براي‌ اتمام‌ حجت‌ و قطع‌ عذر و ‌بر‌ طبق‌ ‌اينکه‌ معني‌ آيات‌ بسياري‌ داريم‌ چون‌ قابليت‌ هدايت‌ ندارند و موضوع‌ جهاد محقق‌ ميشود بشرائط ‌آن‌ وَ إِن‌ تَدعُوهُم‌ مورد خطاب‌ مؤمنين‌ هستند و مرجع‌ ضمير كفار و مشركين‌ ‌که‌ قبول‌ دعوت‌ نميكنند و دست‌ ‌از‌ شرك‌ و كفر برنميدارند ‌الي‌ الهدي‌ هدايت‌ بايمان‌ و اخلاق‌ فاضله‌ و اعمال‌ صالحه‌ و خروج‌ ‌از‌ كفر و ضلالت‌. صفات‌ خبيثه‌ و اعمال‌ سيّئه‌ لا يَتَّبِعُوكُم‌ متابعت‌ ‌در‌ همان‌ ايمان‌، اخلاق‌، اعمال‌ ‌پس‌ بنا ‌بر‌ ‌اينکه‌ دعوت‌ كردن‌ و نكردن‌ مساويست‌ نكنيد هدايت‌ نميشوند بكنيد باز هدايت‌ نميشوند سواء عليكم‌ ‌بر‌ ‌شما‌ مساوي‌ ‌است‌ نتيجه‌ بدست‌ نميآيد أَ دَعَوتُمُوهُم‌ همزه‌ استفهام‌ ‌براي‌ ترديد نيست‌ بلكه‌ بيان‌ تساويست‌ ‌يعني‌ چه‌ دعوت‌ كنيد ‌آنها‌ ‌را‌ أَم‌ أَنتُم‌ صامِتُون‌َ صمت‌ مرادف‌ ‌با‌ سكوت‌ ‌است‌ مقابل‌ نطق‌ و تكلم‌ ‌پس‌ فعلي‌ ‌که‌ نتيجه‌ ندارد تركش‌ اولي‌ ‌است‌.
 
}}
 
|-|
 
برگزیده تفسیر نمونه=
 
 
===برگزیده تفسیر نمونه===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
]
 
 
(آیه 193)- این معبودها آنچنان هستند که «اگر شما بخواهید آنها را هدایت کنید، از شما پیروی نخواهند کرد» و حتی عقل و شعور آن را ندارند (وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَی الْهُدی لا یَتَّبِعُوکُمْ).
 
 
آنها که چنین هستند و ندای هادیان را نمی‌شنوند، چگونه می‌توانند دیگران را هدایت کنند؟
 
 
به هر حال «برای شما مساوی است، خواه آنها را، دعوت به سوی حق کنید و یا در برابرشان خاموش باشید» در هر دو صورت، این گروه بت پرستان لجوج، دست بردار نیستند (سَواءٌ عَلَیْکُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ).
 
}}
 
|-|
 
 
سایر تفاسیر=
 
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:
 
 
==تفسیر های فارسی==
 
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر خسروی|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر عاملی|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر جامع|سوره=7 |آیه=193}}===
 
 
==تفسیر های عربی==
 
==={{تفسیر المیزان|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر الصافی|سوره=7 |آیه=193}}===
 
==={{تفسیر الکاشف|سوره=7 |آیه=193}}===
 
</tabber>
 
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۰

مشاهده آیه در سوره

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا وَلَا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<191 آیه 192 سوره اعراف 193>>
سوره : سوره اعراف (7)
جزء : 9
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

در صورتی که آنها نه هرگز به مشرکان و نه به خود یاری توانند کرد.

و [این شریکانی که برای خدا قرار می دهند] نه می توانند پرستش کنندگان خود را یاری دهند، ونه قدرت دارند خودشان را یاری کنند.

و نمى‌توانند آنان را يارى كنند و نه خويشتن را يارى دهند.

نه مى‌توانند ياريشان كنند و نه مى‌توانند به يارى خود برخيزند.

و نمی‌توانند آنان را یاری کنند، و نه خودشان را یاری می‌دهند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and can neither help them, nor help themselves?

And they have no power to give them help, nor can they help themselves.

And cannot give them help, nor can they help themselves?

No aid can they give them, nor can they aid themselves!


تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ «192»

و (اين معبودها) قدرت يارى آنان را ندارند و حتّى خودشان را هم نمى‌توانند حمايت كنند.

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ «193»

و اگر معبودها را به هدايت فرا خوانيد، از شما پيروى نمى‌كنند، بر شما يكسان است كه آنها را دعوت كنيد يا ساكت باشيد!

نکته ها

ممكن است معناى‌ «تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌» اين باشد كه اگر از آنان بخواهيد شما را راهنمايى كنند، اجابت نمى‌كنند. به هرحال گرچه سخن در مورد بت‌هاى بى جان است، امّا در آيه جمع ذوى‌العقول بيان شده تا از اين پندار باطل مشركان كه آنها را عاقل، بلكه فوق عقل مى‌دانستند و مى‌پرستيدند و از آنها طلب استمداد مى‌كردند، پرده بردارد.

قرآن، بارها با تعبيرات گوناگونى همچون: «لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً» و «لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً» «1»، ما را از توجّه استقلالى به توان و قدرتِ اشيا يا افراد، نهى كرده است.

پیام ها

1- چيزهايى كه نه توان يارى‌رسانى دارند و نه مى‌توانند از خود دفاع كنند، شايسته‌ى پرستش نيستند. وَ لا يَسْتَطِيعُونَ‌ ...

2- حتّى پرستش انسان‌هاى ديگر، توجيه ندارد تا چه رسد به اشيا و موجوداتِ كمتر از انسان كه توانايى هيچ‌گونه راهنمايى و حمايتى را ندارند. «إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ»

«1». رعد، 16.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌3، ص: 244



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه