شریح قاضی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی '{{بخشی از یک کتاب}} قاضى معروف كوفه كه وابسته به امويان بود. شريح بن حارث، در اص...' ایجاد کرد)
 
 
(۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{بخشی از یک کتاب}}
+
{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
  
قاضى معروف [[كوفه]] كه وابسته به امويان بود. شريح بن حارث، در اصل يمنى بود و در زمان عمر به قضاوت كوفه منصوب شد و مدت 60 سال اين شغل را داشت، جز در ايام ‌عبدالله زبير كه سه سال اين كار را ترك كرد و در ايام حجاج، دست از اين كار كشيد و خانه نشين شد تا زمان مرگش در سال 97 يا 98 هجرى، كه عمرش بيش از صد سال بود.
+
'''شُرَیح بن حارث'''، قاضى معروف [[کوفه]] و وابسته به [[بنی امیه|امویان]] بود. او در اصل [[یمن|یمنى]] بود و در زمان [[عمر بن خطاب]] به [[قضاوت]] کوفه منصوب شد و مدت ۶۰ سال این شغل را داشت، جز در ایام ‌[[عبدالله بن زبیر]] که سه سال این کار را ترک کرد و در ایام [[حجاج بن یوسف]]، دست از این کار کشید و خانه‌نشین شد، تا زمان مرگش در سال ۹۷ یا ۹۸ هجرى، که عمرش بیش از صد سال بود.
  
در زمان [[امام على‌]] علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به اين منصب ‌گماشت، بر او شرط كرد كه هيچ حكمى را اجرا نكند مگر آن كه آن را بر آن حضرت عرضه ‌كند.<ref>وسائل الشيعه، ج 18، ص 6.</ref>
+
شریح در زمان [[امام علی علیه السلام|امام على‌]] علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به این منصب ‌گماشت، بر او شرط کرد که هیچ حکمى را اجرا نکند، مگر آینکه آن را بر آن حضرت عرضه ‌کند.<ref>وسائل الشیعه، حر عاملی، ج۱۸، ص۶.</ref> حضرت على‌ علیه السلام یک بار بر او خشم گرفت و از [[کوفه]] بیرونش کرد.
  
على‌ علیه السلام يك بار بر او خشم گرفت و از [[كوفه]] بيرونش كرد. وى طبع شعر هم داشت و شوخ طبع بود.<ref>[[بحارالانوار]]، ج 42، ص 175. حالات مفصل او را در همين ماخذ مطالعه كنيد.</ref> وقتى ابن زياد در كوفه، هانى بن عروه را دستگير و در قصر با او بدرفتارى كرد، هواداران هانى در بيرون به فكر اين كه او را كشتند، سر و صدا راه انداختند. شريح قاضى‌ به امر ابن زياد بيرون قصر آمد و شهادت داد كه هانى زنده است تا جمعيت هوادار او متفرق شوند.<ref>مروج الذهب، ج 3، ص 57.</ref>
+
وقتى [[عبیدالله بن زیاد]] در کوفه، [[هانی بن عروه مرادی|هانى بن عروه]] را دستگیر و در قصر با او بدرفتارى کرد، هواداران هانى در بیرون به فکر این که او را کشتند، سر و صدا راه انداختند. شریح قاضى‌ به امر ابن زیاد بیرون قصر آمد و شهادت داد که هانى زنده است، تا جمعیت هوادار او متفرق شوند.<ref>مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۵۷.</ref>
  
معروف است كه وى به دستور عبيدالله زياد، فتوا داد كه چون حسين بن‌ على‌ علیه السلام بر خليفه وقت ‌خروج كرده است، دفع او بر مسلمانان واجب است.  
+
معروف است که وى به دستور [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]]، [[فتوا]] داد که چون [[امام حسین علیه السلام|حسین بن‌ على]] علیه السلام بر [[خلیفه]] وقت ‌خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.  
  
چهره شريح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار ستم و در خدمت زور و تزوير شناخته مى‌شود و هميشه براى كوبيدن حق، از چهره افراد مذهبى و موجه كه مردم حرفشان را مى‌پذيرند استفاده مى‌كنند. شريح نيز در منصب قضاوت بود و چنين سوء استفاده‌اى از موقعيت او به ‌نفع حكومت جور انجام گرفت.
+
چهره شریح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار [[بنی امیه|اموی]] و در خدمت زور و تزویر شناخته مى‌شود که همیشه براى کوبیدن [[حق]]، از چهره افراد مذهبى و موجه که مردم حرفشان را مى‌پذیرند استفاده مى‌کنند. شریح نیز در منصب قضاوت بود و چنین سوء استفاده‌اى از موقعیت او به ‌نفع حکومت جور انجام گرفت.
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
<references/>
+
<references />
  
 
==منابع==
 
==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+
 
 +
* [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
 +
 
 +
[[رده:عاملان واقعه کربلا]]
 +
{{الگو:واقعه عاشورا}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۵۹

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


شُرَیح بن حارث، قاضى معروف کوفه و وابسته به امویان بود. او در اصل یمنى بود و در زمان عمر بن خطاب به قضاوت کوفه منصوب شد و مدت ۶۰ سال این شغل را داشت، جز در ایام ‌عبدالله بن زبیر که سه سال این کار را ترک کرد و در ایام حجاج بن یوسف، دست از این کار کشید و خانه‌نشین شد، تا زمان مرگش در سال ۹۷ یا ۹۸ هجرى، که عمرش بیش از صد سال بود.

شریح در زمان امام على‌ علیه السلام هم مدتى بر منصب قضاوت بود. وقتى امام، وى را به این منصب ‌گماشت، بر او شرط کرد که هیچ حکمى را اجرا نکند، مگر آینکه آن را بر آن حضرت عرضه ‌کند.[۱] حضرت على‌ علیه السلام یک بار بر او خشم گرفت و از کوفه بیرونش کرد.

وقتى عبیدالله بن زیاد در کوفه، هانى بن عروه را دستگیر و در قصر با او بدرفتارى کرد، هواداران هانى در بیرون به فکر این که او را کشتند، سر و صدا راه انداختند. شریح قاضى‌ به امر ابن زیاد بیرون قصر آمد و شهادت داد که هانى زنده است، تا جمعیت هوادار او متفرق شوند.[۲]

معروف است که وى به دستور ابن زیاد، فتوا داد که چون حسین بن‌ على علیه السلام بر خلیفه وقت ‌خروج کرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.

چهره شریح ‌قاضى، به عنوان عالم وابسته به دربار اموی و در خدمت زور و تزویر شناخته مى‌شود که همیشه براى کوبیدن حق، از چهره افراد مذهبى و موجه که مردم حرفشان را مى‌پذیرند استفاده مى‌کنند. شریح نیز در منصب قضاوت بود و چنین سوء استفاده‌اى از موقعیت او به ‌نفع حکومت جور انجام گرفت.

پانویس

  1. وسائل الشیعه، حر عاملی، ج۱۸، ص۶.
  2. مروج الذهب، مسعودی، ج۳، ص۵۷.

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه