عمارة بن صلخب ازدی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۶ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+
{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
  
از جوانان شجاع [[كوفه]] بود كه در نهضت [[مسلم بن عقیل]]، به هوادارى او برخاست و با او بيعت كرد و از ديگران براى مسلم بيعت مى‌گرفت.
+
'''«عمارة بن صلخب الأزدی»''' از جوانان شجاع [[كوفه|کوفه]] بود که در نهضت [[مسلم بن عقیل]]، به هوادارى او برخاست و با او [[بیعت|بیعت]] کرد و از دیگران نیز براى مسلم بیعت مى‌گرفت.
  
دستگير و زندانى شد. ابن زياد، پس از آن كه هانى و مسلم را شهيد كرد او را هم احضار نمود و دستور داد تا وى را ميان قبيله ‌«ازد» برده، گردن زدند.<ref>همان، ص 323، انصارالحسين، ص 106 (به نقل از تاريخ طبرى).</ref>
+
عمارة سرانجام دستگیر و زندانى شد. [[عبیدالله بن زیاد]]، پس از آن که [[هانی بن عروه مرادی|هانى بن عروه]] و مسلم را شهید کرد، او را هم احضار نمود و دستور داد تا وى را میان قبیله ‌«ازد» برده، گردن زدند.<ref>تنقیح المقال، مامقانی، ج ۲، ص ۳۲۳؛ انصارالحسین، ص ۱۰۶ (به نقل از تاریخ طبرى).</ref>
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
<references/>
+
<references />
  
 
==منابع==
 
==منابع==
جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+
 
 +
* [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
 +
 
 +
[[رده:اصحاب امام حسین علیه السلام]][[رده:شهدای کربلا]]
 +
{{الگو:واقعه عاشورا}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۱

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«عمارة بن صلخب الأزدی» از جوانان شجاع کوفه بود که در نهضت مسلم بن عقیل، به هوادارى او برخاست و با او بیعت کرد و از دیگران نیز براى مسلم بیعت مى‌گرفت.

عمارة سرانجام دستگیر و زندانى شد. عبیدالله بن زیاد، پس از آن که هانى بن عروه و مسلم را شهید کرد، او را هم احضار نمود و دستور داد تا وى را میان قبیله ‌«ازد» برده، گردن زدند.[۱]

پانویس

  1. تنقیح المقال، مامقانی، ج ۲، ص ۳۲۳؛ انصارالحسین، ص ۱۰۶ (به نقل از تاریخ طبرى).

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه