هاشم بن عتبه مرقال: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (صفحه‌ای جدید حاوی ' {{بخشی از یک کتاب}} <keywords content='کلید واژه: یاران امام علی علیه السلام، هاشم بن عتب...' ایجاد کرد)
 
 
(۵ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
−
{{بخشی از یک کتاب}}
+
«هاشم بن عُتبه» ملقّب به «مِرْقال» (م، ۳۷ ق)، [[صحابی]] [[پیامبر اکرم]] (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) و از یاران شجاع [[امام علی]] (علیه‌السلام) بود. او در جنگ‌های [[جنگ قادسیه|قادسیه]]، [[جنگ یرموک| یرموک]] و [[جنگ جمل|جمل]] حضور داشت و سرانجام در [[جنگ صفین]] به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.
 +
==زندگی‌نامه==
 +
ابوعمرو‌ هاشم بن عتبة بن ابی وقاص قرشی زهری معروف به هاشم مرقال، در زمان حیات [[پیامبر]] (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) متولد شد و در [[کوفه]] سکونت داشت.<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه، ج۶، ص۴۰۵.</ref> او پسر برادر [[سعد بن ابی وقاص]] بود.
 +
هاشم در روز [[فتح مکه]]، [[اسلام]] اختیار نمود<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱، ص۵۵۶.</ref> و از [[صحابه]] پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) بود و از پیامبر اکرم [[حدیث]] شنید.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.</ref> همچنین [[جابر بن سمره]] از او روایت کرده است.
  
 +
هاشم مرقال فردی فاضل و شجاع بود. او در جنگ‌های [[جنگ قادسیه|قادسیه]]، [[جنگ یرموک| یرموک]] حضور داشت و در جنگ یرموک چشمش نابینا شد،<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۴۶.</ref> از این رو «اَعوَر» خوانده می‌شد. جلولاء، دروازه فتح [[ایران]]، به دست وی فتح شد.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.</ref>
  
 +
هاشم بن عتبة جزء پنج نفر [[قریش|قریشی]] بود که از یاران و همراهان [[حضرت علی]] (علیه‌السلام) بودند.<ref>ابوعمرو کشی، اختیار معرفة الرجال، ص۶۳.</ref>
  
 +
[[شیخ عباس قمی]] در کتاب «[[منتهی الآمال]]» می نویسد: در «[[الفتوح (کتاب)|فتوح ابن اعثم]]» و «[[الاصابه فی تمییز الصحابه (کتاب)|الاصابة]]» مسطور است كه چون خبر كشتن [[عثمان بن عفان|عثمان]] و بيعت كردن مردمان به [[امیرالمؤمنین]] عليه السلام پراكنده شد، اهل [[كوفه]] نيز اين خبر بشنيدند و در آن وقت [[ابوموسی اشعری|ابوموسى اشعرى]] امارت كوفه داشت، كوفيان به نزد ابوموسى آمدند و گفتند: چرا با اميرالمؤمنين على [[بیعت]] نمى‌كنى؟ گفت: در اين معنى توقف مى‌كنم و مى‌نگرم تا بعد از اين چه حادث شود و چه خبر رسد. هاشم بن عتبه گفت: چه خبر خواهد رسيد؟ عثمان را بكشتند و انصار خاص و عام با اميرالمؤمنين على بيعت كردند. از آن مى‌ترسى كه اگر با على بيعت كنى عثمان از آن جهان باز خواهد آمد و تو را ملامت خواهد كرد؟ هاشم اين سخن بگفت و به دست راست خويشتن دست چپ بگرفت و گفت: دست چپ از آن من است و دست راست من از آن اميرالمؤمنين با او بيعت كردم و به [[خلافت]] او راضى شدم؛ چون هاشم با اين وجه بيعت كرد، ابوموسى را هيچ عذرى نماند، برخاست و بيعت كرد و در عقب او جمله اكابر و معارف كوفه بيعت كردند.<ref> الاصابة،‌ ابن حجر عسقلانی، 6/405.</ref>
  
−
هاشم بن عُتْبَةِ بن ابى وقاص الملقب بالمِرْقال، قاضى نورالله گفته كه در كتاب (اصابه) مذكور است كه هاشم همان شجاع معروف مشهور ملقب به مرقال است و براى آن به اين لقب شهرت يافته كه (اِرْقال) نوعى است از دويدن و او در روز كارزار بر سر خصم مسارعت مى‌كرد و مى‌دويد و از كلبى و ابن حِبّان نقل كرده كه او به شرف صحبت حضرت [[رسالت]] صلى الله عليه و آله و سلم رسيده و در روز [[فتح مكه]] مسلمان گرديده و در جنگ عجم با عمّ خود سعد وقاص در قادسيه همراه بود و در آن جا آثار مردى و مردانگى به ظهور رسانيد و در حرب صفين ملازم ركاب ظفر انتساب شاه ولايت مآب بوده و در آن جا نيز مراسم مجاهده به جا آورده.<ref> [[مجالس المؤمنين]]، 1/269، الاصابة، ابن حجر 6/404.</ref>
+
در كتاب «الاصابة» مذكور است كه هاشم در وقت بيعت، اين ابيات را بديهةً بر ابوموسى اشعرى انشاد كرد:
  
−
و در (فتوح) اعثم كوفى و كتاب (اصابه) مسطور است كه چون خبر كشتن عثمان و بيعت كردن مردمان به [[امیرالمومنین]] عليه السلام پراكنده شد، اهل كوفه نيز اين خبر بشنيدند و در آن وقت [[ابوموسى اشعرى]] امارت [[كوفه]] داشت، كوفيان به نزد ابوموسى آمدند و گفتند: چرا با اميرالمؤمنين على بيعت نمى‌كنى؟ گفت: در اين معنى توقف مى‌كنم و مى‌نگرم تا بعد از اين چه حادث شود و چه خبر رسد؟ هاشم بن عتبه گفت: چه خبر خواهد رسيد، عثمان را بكشتند و انصار خاص و عام با اميرالمؤمنين عليه السلام على بيعت كردند از آن مى‌ترسى كه اگر با على بيعت كنى عثمان از آن جهان باز خواهد آمد و تو را ملامت خواهد كرد؟ هاشم اين سخن بگفت و به دست راست خويشتن دست چپ بگرفت و گفت: دست چپ از آن من است و دست راست من از آن اميرالمؤمنين عليه السلام با او بيعت كردم و به خلافت او راضى شدم؛ چون هاشم با اين وجه بيعت كرد، ابوموسى را هيچ عذرى نماند برخاست و بيعت كرد و در عقب او جمله اكابر و [[سادات]] و معارف كوفه بيعت كردند.<ref> الاصابة،‌ ابن حجر 6/405، تحقيق: عادل احمد عبدالموجود و شيخ معوّض.</ref>
+
اُبايِعُ غَيْرَ مُكْتَرِثٍ عَلِيّا * وَلا اَخْشى اَميرا اَشْعَرِيّا
  
−
در (اصابه) مذكور است كه هاشم در وقت بيعت اين ابيات را بديهةً انشاد نموده بر ابوموسى اشعرى انشاد كرد:
+
اُبايِعُهُ وَاَعْلَمُ اَنْ سَاءُرْضي * بِذاكَ اللّهَ حَقَّا وَالنَّبِيّا<ref> همان.</ref>
  
−
اُبايِعُ غَيْرَ مُكْتَرِثٍ عَلِيّا × وَلا اَخْشى اَميرا اَشْعَرِيّا
+
هاشم بن عتبه در [[جنگ جمل]] در رکاب [[امیرالمؤمنین]] عليه السلام جنگید. همچنین وی در [[جنگ صفین]] حضور داشت و یکی از فرماندهان حضرت علی (علیه‌السلام) در این جنگ بود و پرچم آن حضرت را در دست داشت.<ref>احمد ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۴۸۶.</ref> ابتدا پای وی در این جنگ قطع شد و سپس به شهادت رسید.<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.</ref>
−
 
+
−
اُبايِعُهُ وَاَعْلَمُ اَنْ سَاءُرْضي × بِذاكَ اللّهَ حَقَّا وَالنَّبِيّا.<ref> همان مأخذ.</ref>
+
==پانویس==
−
 
 
−
هاشم در حرب صفين به درجه [[شهادت]] رسيد و بعد از عتبة بن هاشم، عَلَم پدر برگرفت و بر اهل [[شام]] حمله كرد و چند كس را بكشت و اثرهاى خوب نمود عاقبت او نيز شربت شهادت چشيد و به پدر بزرگوار خود رسيد.<ref> مجالس المؤمنين،‌ 1/296.</ref>
 
−
 
 
−
فقير گويد: از اين جا معلوم شد كه هاشم مرقال در صفين به درجه رفيع شهادت رسيد پس آن چيزى كه در بعضى كتب است كه روز [[عاشورا]] به يارى [[سيدالشهدا]] عليه السلام آمد و گفت: اى مردم هر كه مرا نمى شناسد من خودم را بشناسانم من هاشم بن عتبه پسرعموى عمر سعدم الخ، واقعى ندارد والله العالم.
 
−
 
 
−
==پانویس ==
 
 
<references />
 
<references />
−
===منبع===
+
==منابع==
−
 
+
*"هاشم مرقال"، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۸۲۱.
−
حاج شیخ عباس قمی, منتهی الامال،‌ قسمت اول،‌ باب سوم، در تاريخ حضرت علي عليه السلام
+
*منتهی الآمال،‌ شیخ عباس قمی، قسمت اول،‌ باب سوم، در تاريخ حضرت علی عليه‌السلام.
 +
[[Category:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]][[Category:اصحاب پیامبر]][[Category:اصحاب امام علی علیه السلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۶

«هاشم بن عُتبه» ملقّب به «مِرْقال» (م، ۳۷ ق)، صحابی پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) و از یاران شجاع امام علی (علیه‌السلام) بود. او در جنگ‌های قادسیه، یرموک و جمل حضور داشت و سرانجام در جنگ صفین به شهادت رسید.

زندگی‌نامه

ابوعمرو‌ هاشم بن عتبة بن ابی وقاص قرشی زهری معروف به هاشم مرقال، در زمان حیات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) متولد شد و در کوفه سکونت داشت.[۱] او پسر برادر سعد بن ابی وقاص بود. هاشم در روز فتح مکه، اسلام اختیار نمود[۲] و از صحابه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌) بود و از پیامبر اکرم حدیث شنید.[۳] همچنین جابر بن سمره از او روایت کرده است.

هاشم مرقال فردی فاضل و شجاع بود. او در جنگ‌های قادسیه، یرموک حضور داشت و در جنگ یرموک چشمش نابینا شد،[۴] از این رو «اَعوَر» خوانده می‌شد. جلولاء، دروازه فتح ایران، به دست وی فتح شد.[۵]

هاشم بن عتبة جزء پنج نفر قریشی بود که از یاران و همراهان حضرت علی (علیه‌السلام) بودند.[۶]

شیخ عباس قمی در کتاب «منتهی الآمال» می نویسد: در «فتوح ابن اعثم» و «الاصابة» مسطور است كه چون خبر كشتن عثمان و بيعت كردن مردمان به امیرالمؤمنین عليه السلام پراكنده شد، اهل كوفه نيز اين خبر بشنيدند و در آن وقت ابوموسى اشعرى امارت كوفه داشت، كوفيان به نزد ابوموسى آمدند و گفتند: چرا با اميرالمؤمنين على بیعت نمى‌كنى؟ گفت: در اين معنى توقف مى‌كنم و مى‌نگرم تا بعد از اين چه حادث شود و چه خبر رسد. هاشم بن عتبه گفت: چه خبر خواهد رسيد؟ عثمان را بكشتند و انصار خاص و عام با اميرالمؤمنين على بيعت كردند. از آن مى‌ترسى كه اگر با على بيعت كنى عثمان از آن جهان باز خواهد آمد و تو را ملامت خواهد كرد؟ هاشم اين سخن بگفت و به دست راست خويشتن دست چپ بگرفت و گفت: دست چپ از آن من است و دست راست من از آن اميرالمؤمنين با او بيعت كردم و به خلافت او راضى شدم؛ چون هاشم با اين وجه بيعت كرد، ابوموسى را هيچ عذرى نماند، برخاست و بيعت كرد و در عقب او جمله اكابر و معارف كوفه بيعت كردند.[۷]

در كتاب «الاصابة» مذكور است كه هاشم در وقت بيعت، اين ابيات را بديهةً بر ابوموسى اشعرى انشاد كرد:

اُبايِعُ غَيْرَ مُكْتَرِثٍ عَلِيّا * وَلا اَخْشى اَميرا اَشْعَرِيّا

اُبايِعُهُ وَاَعْلَمُ اَنْ سَاءُرْضي * بِذاكَ اللّهَ حَقَّا وَالنَّبِيّا[۸]

هاشم بن عتبه در جنگ جمل در رکاب امیرالمؤمنین عليه السلام جنگید. همچنین وی در جنگ صفین حضور داشت و یکی از فرماندهان حضرت علی (علیه‌السلام) در این جنگ بود و پرچم آن حضرت را در دست داشت.[۹] ابتدا پای وی در این جنگ قطع شد و سپس به شهادت رسید.[۱۰]

پانویس

  1. ↑ ابن حجر عسقلانی، الاصابه، ج۶، ص۴۰۵.
  2. ↑ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱، ص۵۵۶.
  3. ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.
  4. ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۴۶.
  5. ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.
  6. ↑ ابوعمرو کشی، اختیار معرفة الرجال، ص۶۳.
  7. ↑ الاصابة،‌ ابن حجر عسقلانی، 6/405.
  8. ↑ همان.
  9. ↑ احمد ذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج۳، ص۴۸۶.
  10. ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۶۰۱.

منابع

  • "هاشم مرقال"، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۸۲۱.
  • منتهی الآمال،‌ شیخ عباس قمی، قسمت اول،‌ باب سوم، در تاريخ حضرت علی عليه‌السلام.
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه