آیه 57 سوره زمر

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۵۷ زمر)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<56 آیه 57 سوره زمر 58>>
سوره : سوره زمر (39)
جزء : 24
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

یا آنکه (از فرط پشیمانی در پی آرزوی محال آید و) گوید: (افسوس) اگر خدا مرا (به لطف خاص) هدایت فرمودی من نیز از اهل تقوا بودم.

یا بگوید: اگر خدا هدایتم می کرد، بی تردید از پرهیزکاران بودم،

يا بگويد: «اگر خدايم هدايت مى‌كرد، مسلماً از پرهيزگاران بودم.»

يا بگويد: اگر خدا مرا هدايت كرده بود، من از پرهيزگاران مى‌بودم.

یا بگوید: «اگر خداوند مرا هدایت می‌کرد، از پرهیزگاران بودم!»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Or say, ‘Had Allah guided me I would have surely been among the Godwary!’

Or it should say: Had Allah guided me, I would certainly have been of those who guard (against evil);

Or should say: If Allah had but guided me I should have been among the dutiful!

"Or (lest) it should say: 'If only Allah had guided me, I should certainly have been among the righteous!'-

معانی کلمات آیه

«لَوْ أَنَّ اللهَ هَدَانِی»: بیان چنین عباراتی به خاطر تحیّر و تحسّر است و اظهار ندامت بر گذشته است. یا این که چنان که قرطبی می‌گوید: سخن حقی است و مراد باطل است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ «57»

يا آن كه (از شدّت اندوه) بگويد: «اگر خداوند هدايتم كرده بود، از پرهيزكاران بودم».

أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ «58»

يا هنگامى كه عذاب را ببيند بگويد: «اى كاش براى من بازگشتى بود تا از نيكوكاران مى‌شدم».

نکته ها

گرچه در آيه 57، مجرم مى‌خواهد بگويد: خدا مرا هدايت نكرد كه به چنين راهى رفتم، ولى در آيه 59 پاسخ مى‌شنود كه ما تو را هدايت كرديم و اتمام حجّت نموديم، ولى تو خود اهل تكذيب و استكبار بودى.

پیام ها

1- مجرم در قيامت، به دنبال تبرئه‌ى خود است. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي»

2- انسان براى نجات و رستگارى به هدايت الهى نياز دارد. «أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»

3- نشانه پذيرش هدايت الهى، تقوا و پارسايى است. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»

4- در قيامت، ارزش تقوى روشن مى‌شود. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ»

5- در قيامت گنهكاران به حال متّقين غبطه مى‌خورند. ... لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ‌

6- راه پيشگيرى از گناه، توجّه دادن به صحنه‌هاى خطرناك قيامت است. أَوْ تَقُولَ‌ ... أَوْ تَقُولَ‌

7- تقوى و احسان دو وسيله نجات بخش هستند. لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ‌ ... فَأَكُونَ مِنَ‌ الْمُحْسِنِينَ»

جلد 8 - صفحه 193

8- آرزوى گنهكاران در قيامت، بازگشت به دنيا براى احسان (به خود و ديگران) است. «لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ»

9- بازگشت به دنيا محال است. لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً ... (كلمه‌ «لَوْ» در موردى بكار مى‌رود كه انجام آن محال باشد).



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه