گریز زدن: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(تعیین رده)
(منابع)
سطر ۱۴: سطر ۱۴:
  
 
[[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]
 
[[رده:سنت های عزاداران ابا عبدالله]]
 +
{{الگو:واقعه عاشورا}}

نسخهٔ ‏۱۷ نوامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۳

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


گريز زدن: گفتارى را منتهى به موضوع ديگر كردن، مطلبى را به مطلب ديگر پيوستن با تناسب، چنان كه روضه‌خوانان از حكايتى به واقعه كربلا يا يكى از شهدا روند.[۱]

واعظان و روضه‌خوانان، به تناسب بحث و گفتارى كه دارند، مرثيه خاصى از كربلا را مى‌خوانند يا به مصيبت ‌خاصى از مصائب چهارده معصوم مى‌پردازند. مثلا اگر موضوع‌سخن درباره جوان يا كودك باشد، مصيبت على اكبر يا على اصغر را مى‌خوانند و از مراسم‌ دفن باشكوه كسى، به بى غسل و بى كفن و دفن ماندن پيكر سیدالشهدا در كربلا منتقل ‌مى‌شوند.

اين انتقال از موضوع يا حادثه خاص به واقعه كربلا و امام حسين علیه السلام يا يكى ديگراز شهدا «گريز زدن‌» نام دارد. در حركت هاى حماسى و انقلابى نيز به صورتى ديگر گريز به ‌صحراى كربلا زده مى‌شود و ياد آن حادثه، سرمايه الهام مى‌گردد. «به خاطر نشر شهادت و فلسفه شهيدان است كه شيعه، به بهانه مرگ برادر و عمو و دايى و پسر خاله و پسرعمه... ياران و خويشاوندان را گرد مى‌كرده و يكباره به كربلا گريز مى‌زده‌اند و از حسين و شهيدان شيعه مى‌گفته‌اند».[۲]

پانویس

  1. لغت‌نامه، دهخدا.
  2. ياد و يادآوران (چاپ حسينيه ارشاد)، ص 43.

منابع

جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها