بشیر بن عمرو حضرمی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{بخشی از یک کتاب}}
+
«'''بشیر بن عمرو'''» یا «'''بِشر بن عمرو'''» یکی از یاران شهید [[امام حسين|امام حسین]] علیه السلام در [[کربلا]] است. بشر بن عمرو الحضرمی، [[یمن|یمنی]] الاصل بوده و حضرمی قبیله ای از قحطانیه «[[حضرموت]]» یمن است و بعضی ها او را از قبیله کنده می دانند. بشر از [[تابعین]] محسوب شده و پسرانی داشته که به جنگاوری معروف بوده اند.
  
 +
وى چند روز پیش از واقعه کربلا به امام حسین علیه السلام پیوست. [[شب عاشورا]] پس از صدور اجازه انصراف از سوى آن حضرت، براى بشیر خبر آوردند که پسرش در مرز رى اسیر شده است. او با شنیدن این خبر اظهار داشت: «امیدوارم که خداوند به من و او در برابر این گرفتارى ها پاداش دهد، دوست ندارم که فرزندم اسیر باشد و من زنده باشم».
  
'''کلیدواژه: یاران امام حسین علیه السلام، شهدای کربلا، بشر بن عبدالله حضرمی'''
+
امام حسین علیه السلام با شنیدن سخن او فرمود: «خدایت رحمت کند. من بیعت خود را از تو برداشتم، برو و براى رهایى فرزندت بکوش». بشیر گفت: درندگان، زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا گردم و در این بى کسى تنهایت بگذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم؛ نه نه، هرگز چنین نخواهد شد!».
  
بشير بن عمر حضرمى از ياران شهيد [[امام حسين]] عليه السلام در [[كربلا]] است. وى چند روز پيش از واقعه كربلا به امام حسين عليه السلام پيوست. [[شب عاشورا]] پس از صدور اجازه انصراف از سوى آن حضرت، براى بشير خبر آوردند كه پسرش در مرز رى اسير شده است. او با شنيدن اين خبر اظهار داشت: «اميدوارم كه خداوند به من و او در برابر اين گرفتارى ها پاداش دهد دوست ندارم كه فرزندم اسير باشد و من زنده باشم».
+
حضرت فرمود: پس بیا و این جامه ها را به فرزندت بده تا براى آزادى برادرش هزینه کند. آنگاه پنج جامه، به ارزش هزار دینار به او داد. بشیر بن عمر [[روز عاشورا]] به میدان نبرد شتافت و [[رجزهای یاران ابا عبدالله علیه السلام|رجزى]] به این مضمون خواند: اى نفس امروز خداى مهربان را دیدار خواهم کرد و تو از هر احسان و نعمتى پاداش خواهى گرفت. بی‌تابى مکن، زیرا همه چیز فانى است و شکیبایى تو در پیشگاه خداوند بیشترین پاداش را دارد.
  
امام حسين عليه السلام با شنيدن سخن او فرمود: «خدايت رحمت كند. من بيعت خود را از تو برداشتم برو و براى رهايى فرزندت بكوش». بشير گفت: درندگان، زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا گردم و در اين بى كسى تنهايت بگذارم و سپس سراغت را از كاروانيان بگيرم؛ نه نه، هرگز!».
+
او آن قدر با دشمنان جنگید تا به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید. برخی «بشر بن عمرو» و «[[سوید بن عمرو خثعمی|سوید بن عمرو]]» را آخرین شهدای غیر [[بنی هاشم]] دانسته اند و برخى شهادت او را در حمله نخستین گفته اند.  
  
حضرت فرمود: پس بيا و اين جامه ها را به فرزندت بده تا براى آزادى برادرش هزينه كند. آنگاه پنج جامه، به ارزش هزار دينار به او داد. بشير بن عمر روز عاشورا به ميدان نبرد شتافت و رجزى به اين مضمون خواند: اى نفس امروز خداى مهربان را ديدار خواهم كرد و تو از هر احسان و نعمتى پاداش خواهى گرفت. بي‌تابى مكن، زيرا همه چيز فانى است و شكيبايى تو در پيشگاه خداوند بيشترين پاداش را دارد.
+
در [[زيارت ناحيه مقدسه|زیارت ناحیه مقدسه]] از وى چنین یاد شده است: «السّلامُ عَلى بِشْرِ بْنِ عُمَر الْحَضْرَمى، شَکرَ اللَّهُ لَک قَوْلَک لِلْحُسَینِ علیه السلام وَقَدْ أذِنَ لَک فِى الانْصرافِ: اکلَتْنِى إذَنْ السِّباعُ حَیاً إنْ فارَقْتُک وَاسْأَلُ عَنْک الرّکبانَ وَاخْذُلُک مَعَ قِلَّةِ الَاعْوانِ، لایکونُ هذا أبَداً»؛ سلام بر بشر بن عمر حضرمى؛ خدا به تو پاداش خیر دهد به جهت اعلام وفاداریت نسبت به [[امام حسين|امام حسین]] علیه السلام، آن‌گاه که به تو اجازه انصراف داد و در پاسخ گفتى: درندگان زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا شوم و در این بى کسى تنهایت گذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم؛ نه‌نه هرگز چنین نخواهد شد!
  
او آن قدر با دشمنان جنگيد تا به [[شهادت]] رسيد. برخى شهادت او را در حمله نخستين گفته اند. در [[زيارت ناحيه مقدسه]] از وى چنين ياد شده است: السّلامُ عَلى بِشْرِ بْنِ عُمَر الْحَضْرَمى ، شَكِّرَاللَّهُ لَكَ قَوْلَكَ لِلْحُسَيْنِ عليه السلام وَقَدْ اذِنَ لَكَ فِى الانْصرافِ: اكَلَتْنِى  اذَنْ السِّباعُ حَيَّاً انْ فارَقْتُكَ وَاسْأَلُ عَنْكَ الرّكَبانَ وَاخْذُلُكَ مَعَ قِلَّةِ الَاعْوانِ لايَكُونُ هذا ابَداً.
+
نام او در [[زیارت رجبیه امام حسین علیه السلام|زیارت رجبیه]] نیز بدین گونه آمده است: «السلام علی بِشر بن عمرو الحضرمی».
 
 
سلام بر بشر بن عمر حضرمى؛ خدا به تو پاداش خير دهد به جهت اعلام وفاداريت نسبت به [[امام حسين]] عليه السلام، آن‌گاه كه به تو اجازه انصراف داد و در پاسخ گفتى: درندگان زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا شوم و در اين بى كسى تنهايت گذارم و سپس سراغت را از كاروانيان بگيرم، نه‌نه هرگز چنين نخواهد شد!
 
  
 
==منابع==
 
==منابع==
* پژوهشکده تحقیقات اسلامی، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا.
 
  
 +
*[[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، پژوهشکده تحقیقات اسلامی.
 +
*[[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، جلد ۱، صفحه ۱۵۴.
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 
{{الگو:واقعه عاشورا}}
 
[[رده:شهدای کربلا]]
 
[[رده:شهدای کربلا]]
 +
[[رده:اصحاب امام حسین علیه السلام]]
 +
[[رده:اصحاب اهل البیت علیهم السلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۷

«بشیر بن عمرو» یا «بِشر بن عمرو» یکی از یاران شهید امام حسین علیه السلام در کربلا است. بشر بن عمرو الحضرمی، یمنی الاصل بوده و حضرمی قبیله ای از قحطانیه «حضرموت» یمن است و بعضی ها او را از قبیله کنده می دانند. بشر از تابعین محسوب شده و پسرانی داشته که به جنگاوری معروف بوده اند.

وى چند روز پیش از واقعه کربلا به امام حسین علیه السلام پیوست. شب عاشورا پس از صدور اجازه انصراف از سوى آن حضرت، براى بشیر خبر آوردند که پسرش در مرز رى اسیر شده است. او با شنیدن این خبر اظهار داشت: «امیدوارم که خداوند به من و او در برابر این گرفتارى ها پاداش دهد، دوست ندارم که فرزندم اسیر باشد و من زنده باشم».

امام حسین علیه السلام با شنیدن سخن او فرمود: «خدایت رحمت کند. من بیعت خود را از تو برداشتم، برو و براى رهایى فرزندت بکوش». بشیر گفت: درندگان، زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا گردم و در این بى کسى تنهایت بگذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم؛ نه نه، هرگز چنین نخواهد شد!».

حضرت فرمود: پس بیا و این جامه ها را به فرزندت بده تا براى آزادى برادرش هزینه کند. آنگاه پنج جامه، به ارزش هزار دینار به او داد. بشیر بن عمر روز عاشورا به میدان نبرد شتافت و رجزى به این مضمون خواند: اى نفس امروز خداى مهربان را دیدار خواهم کرد و تو از هر احسان و نعمتى پاداش خواهى گرفت. بی‌تابى مکن، زیرا همه چیز فانى است و شکیبایى تو در پیشگاه خداوند بیشترین پاداش را دارد.

او آن قدر با دشمنان جنگید تا به شهادت رسید. برخی «بشر بن عمرو» و «سوید بن عمرو» را آخرین شهدای غیر بنی هاشم دانسته اند و برخى شهادت او را در حمله نخستین گفته اند.

در زیارت ناحیه مقدسه از وى چنین یاد شده است: «السّلامُ عَلى بِشْرِ بْنِ عُمَر الْحَضْرَمى، شَکرَ اللَّهُ لَک قَوْلَک لِلْحُسَینِ علیه السلام وَقَدْ أذِنَ لَک فِى الانْصرافِ: اکلَتْنِى إذَنْ السِّباعُ حَیاً إنْ فارَقْتُک وَاسْأَلُ عَنْک الرّکبانَ وَاخْذُلُک مَعَ قِلَّةِ الَاعْوانِ، لایکونُ هذا أبَداً»؛ سلام بر بشر بن عمر حضرمى؛ خدا به تو پاداش خیر دهد به جهت اعلام وفاداریت نسبت به امام حسین علیه السلام، آن‌گاه که به تو اجازه انصراف داد و در پاسخ گفتى: درندگان زنده زنده مرا بخورند اگر از تو جدا شوم و در این بى کسى تنهایت گذارم و سپس سراغت را از کاروانیان بگیرم؛ نه‌نه هرگز چنین نخواهد شد!

نام او در زیارت رجبیه نیز بدین گونه آمده است: «السلام علی بِشر بن عمرو الحضرمی».

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها