سمیّه بنت خباط

این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)

«سُمیّه بنت خباط»، اولین صحابى زن شهید در اسلام، همسر یاسر و مادر عمّار است، که بر اثر شکنجه ابوجهل به شهادت رسید.

به نقلى «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ...» (آیه ۱۰۶ سوره نحل) درباره وى و برخى دیگر از مسلمانان بى پناه نازل گردید، که به رغم مجبور ساختن مشرکان براى رویگردانى شان از اسلام، در برابر آنان مقاومت کرده، بر دین خود ثابت قدم ماندند.

برخى مفسّران، نزول «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ» (آیه ۲ سوره عنکبوت) را نیز در مورد سمیّه و جمعى دیگر از مسلمانان دانسته اند که پس از ایمان آوردن به پیامبر صلى الله علیه وآله، سخت تحت شکنجه مشرکان قرار گرفتند. با نزول این آیه، این گونه سختی ها در راه حفظ عقیده، آزمایشى الهى دانسته شد.

منابع

• فرهنگ قرآن، ج ۱۶، صص ۳۱۵-۳۱۴.