خديجه برغانى قزوينى
«خدیجه سلطان برغانی قزوینی» (متوفی سال ۱۳۲۱ هـ.ق)، دختر شیخ محمدصالح برغانی قزوینی، از بانوان فقیه، محدث، بصیر به علم کلام، حافظ قرآن و عالم به تفسیر آن، و زنی زاهد و عابد بود.
علوم مقدمات و ادبیات عرب را از علمای خانوادهاش فراگرفت و فقه و اصول و تفسیر و حدیث را در محضر پدر و عموی خود ملا محمدتقی برغانی (شهید ثالث) آموخت و عرفان را نزد دیگر عموی خود، ملا علی برغانی و فلسفه را نزد آخوند ملا آقا حکمی فراگرفت.
خدیجه برغانی در مدرسه صالحیه در قسمت بانوان کرسی درس داشت و در مسایل فقهی و علمی فتوا میداد. او دارای تألیفاتی از جمله: «مجموعة المسایل»، «رسائل فی الفقه» و «بعض الرسائل العرفانیه» است.
خدیجه سلطان برغانی از بانوان نیکوکار و کریم بود، و یتیمان و بینوایان و نیازمندان به او رجوع میکردند. او با میرزا مفید بن سید میرزا حسن قزوینی ازدواج کرد و پنج فرزند پسر به دنیا آورد که مشهورترین آنها سید میرزا مسعود قزوینی معروف به شیخ الاسلام است.
منابع
- بانوان عالمه و آثار آنها، معاونت پژوهش مرکز حوزههای علمیه خواهران.
