زیارت امین الله
«زیارت امین الله» از زیارتنامههای مشهور و معتبری است که نزد مزار متبرک همه ائمه اطهار (علیهمالسلام) خوانده میشود. این زیارت برای اولین بار، توسط امام سجاد (علیهالسلام) -هنگامی که به زیارت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) رفت- قرائت شده است.
معرفی زیارت امین الله
زیارت امین الله برای اولین بار، توسط امام سجاد (علیهالسلام) در مزار امام علی (علیهالسلام) قرائت شد و به جهت فراز اول آن «السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ» به نام «زیارت امین الله» مشهور شد.
البته زیارت امین الله بر اساس حدیثی از امام باقر (علیهالسلام)، یک زیارتنامه مطلقه است و اختصاص به یک امام خاص ندارد و در همه زمان ها و برای همهی ائمه اطهار میتوان خواند. به گفتۀ مرحوم شیخ عباس قمی، اين زیارت شريفه هم از زيارات مطلقه محسوب مى شود و هم از زيارات مخصوصه روز عید غدیر و هم از زيارات جامعه كه در جميع روضات مقدسه ائمه عليهم السلام خوانده می شود.
زیارت امین الله در منابع مختلف شیعه از جمله «بحارالانوار» آمده است و علامه مجلسی در این کتاب در خصوص زیارت امین الله می گوید: «ما این زیارت را از چند جهت نقل کردیم و تکرار نمودیم: ۱) از جهت اختلاف الفاظ. ۲) دیگر آنکه این زیارت از نظر سند صحیحترینِ زیارتها است. ۳) از نظر مورد و جاهایی که میتوان آن را خواند، از همه آنها عمومیتر است و در همه جا میتوان آن را خواند».
همچنین شیخ عباس قمی در کتاب «مفاتیح الجنان» زیارت امین الله را دومین زیارت نامه امام علی (ع) معرفی کرده است و می گوید: «زیارت معروفه به امینالله در نهایت اعتبار است و در تمام کتب مزاریه و مصابیح نقل شده است و علامه مجلسى رحمة الله عليه فرموده كه آن بهترين زيارات است از جهت متن و سند و بايد كه در جميع روضات مقدسه بر اين مواظبت نمايند.»
شیخ عباس قمی سپس در خصوص فضیلت زیارت امین الله، حدیثی از امام باقر (ع) نقل می کند که ایشان فرمودند: «هر که از شیعیان، این زیارت و دعا را نزد قبر امیرالمؤمنین (ع) یا نزد قبر یکی از ائمه بخواند، البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا بَرَد و مُهر حضرت محمد (ص) را به آن زَنَد و همچنین محفوظ باشد تا تسلیم نماید به قائم آل محمد (ع)، پس استقبال نماید صاحبش را به بشارت و تحیت و کرامت إن شاءالله تعالى».
متن زیارت امین الله
شیخ عباس قمی در «مفاتیح الجنان» می گوید: كيفيت زيارت امين الله چنان است كه به سندهاى معتبر روايت شده از جابر از امام محمد باقر عليه السلام كه امام زين العابدين عليه السلام به زيارت اميرالمؤمنين عليه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ايستاد و گريست و گفت:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ
سلام بر تو اى امين پروردگار در زمين و حجت خداى بر بندگانش، سلام بر تو اى امير مؤمنان
(اگر اين زيارت براى غير حضرت اميرالمؤمنين خوانده شود "السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ" در آن گفته نمى شود).
أَشْهَدُ أَنَّكَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ
گواهى مى دهم كه تو در راه خدا جهاد كردى و حق جهاد در دين خدا را بجا آوردى، و دستورهاى كتاب خدا را كار بستى و سنتهاى رسولش كه درود خدا بر او و آلش باد را پيروى كردى
حَتَّى دَعَاكَ اللَّهُ إِلَى جِوَارِهِ فَقَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ
تا خدا تو را به جوارش خواند، و با اختیارش تو را به جانب خود قبض روح نمود
وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَجِ الْبَالِغَةِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ
و بر دشمنانت حجت را الزام كرد، با آنكه در وجود تو حجتهاى بالغه الهيه بر جميع خلق تمام بود
اَللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَ دُعَائِكَ
بارالها نفسم را آرام در برابر تقدیرت قرار ده و مشتاق و حريص به ذكر و دعاى خود فرما
مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيَائِكَ مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِكَ وَ سَمَائِكَ صَابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلاَئِكَ
و دوستدار خاصان اولياء خويش و محبوب در اهل زمين و آسمان خود ساز، و با صبر و شكيبا هنگام نزول بلاى خود
(شَاكِرَةً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِكَ ذَاكِرَةً لِسَوَابِغِ آلاَئِكَ) مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقَائِكَ مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَى لِيَوْمِ جَزَائِكَ
شكرگزار مزيد نعمتهاى ظاهر و متذكر نعمتهاى باطن خود گردان و مشتاق ابتهاج لقاى خود فرما و مرا به تهيه توشه تقوى براى روز جزا
مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيَائِكَ مُفَارِقَةً لِأَخْلاَقِ أَعْدَائِكَ مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيَا بِحَمْدِكَ وَ ثَنَائِكَ
و به طريقت اولياء و خاصان خود بدار و دور از طريقت دشمنان خويش ساز، و مرا به جاى اشتغال به كار دنيا به حمد و ثناى خود مشغول دار
ـ سپس امام پهلوى روى مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت:
اَللَّهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ وَالِهَةٌ وَ سُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شَارِعَةٌ
اى خدا دلهاى خاشعان و خدا ترسان در تو واله و حيران است و راه هاى مشتاقانت به جانب تو باز است
وَ أَعْلاَمَ الْقَاصِدِينَ إِلَيْكَ وَاضِحَةٌ وَ أَفْئِدَةَ الْعَارِفِينَ مِنْكَ فَازِعَةٌ
و نشانههای قاصدان کویات پیداست، و دلهای عارفان از تو هراسان است
وَ أَصْوَاتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ صَاعِدَةٌ وَ أَبْوَابَ الْإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَ دَعْوَةَ مَنْ نَاجَاكَ مُسْتَجَابَةٌ
و صداى دعاى بندگان اهل دعا به درگاه تو بلند، و درهاى اجابت دعا به روى آنها باز است و دعاى اهل مناجات مستجاب
وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنَابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَ عَبْرَةَ مَنْ بَكَى مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَ الْإِغَاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ (مَبْذُولَةٌ)
و توبه آنان كه به درگاه تو باز میگردند پذيرفته است و چشم گريان آنان كه از خوف تو گريانند مورد لطف و رحمت است، و فريادرسى تو بر آنان كه به درگاهت فرياد و دادخواهى كنند مهيا است
وَ الْإِعَانَةَ لِمَنِ اسْتَعَانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ (مَوْجُودَةٌ) وَ عِدَاتِكَ لِعِبَادِكَ مُنْجَزَةٌ
و ياريت بر آنان كه از تو يارى می طلبند مبذول است، و وعده هايت براى بندگان محقق است
وَ زَلَلَ مَنِ اسْتَقَالَكَ مُقَالَةٌ وَ أَعْمَالَ الْعَامِلِينَ لَدَيْكَ مَحْفُوظَةٌ وَ أَرْزَاقَكَ إِلَى الْخَلاَئِقِ مِنْ لَدُنْكَ نَازِلَةٌ
و لغزش آنان كه به درگاهت عذرخواه آيند بخشيده خواهد شد، و عمل نيكوكاران نزد تو محفوظ است و رزق جميع خلق از جانب تو نازل است
وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ إِلَيْهِمْ وَاصِلَةٌ وَ ذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِينَ مَغْفُورَةٌ
و مزيد عطاياى تو به آنان واصل و گناهان آمرزش طلبان آمرزيده خواهد شد
وَ حَوَائِجَ خَلْقِكَ عِنْدَكَ مَقْضِيَّةٌ وَ جَوَائِزَ السَّائِلِينَ عِنْدَكَ مُوَفَّرَةٌ وَ عَوَائِدَ الْمَزِيدِ مُتَوَاتِرَةٌ
و حاجتهاى خلق نزد تو برآورده است و سائلان را از درگاهت نزد تو عطاى وافر و مزيد احسان پى در پى است
وَ مَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّةٌ وَ مَنَاهِلَ الظِّمَاءِ (لَدَيْكَ) مُتْرَعَةٌ
و مائده بر آنان كه از خوان احسانت روزى می طلبند مهيا است، و سرچشمه ها براى تشنگان پر آب است
اَللَّهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعَائِي وَ اقْبَلْ ثَنَائِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَوْلِيَائِي
اى خدا دعاى مرا مستجاب فرما و حمد و ثنايم را بپذير و ميان من و اولياء و محبوبانم جمع گردان
بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ
به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين اين دعا را اجابت فرما
إِنَّكَ وَلِيُّ نَعْمَائِي وَ مُنْتَهَى مُنَايَ وَ غَايَةُ رَجَائِي فِي مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ
كه تو اى خدا ولى نعمتها و منتهاى آمال و آرزوهايى و آخرين اميد من هم در حيات دنيا و هم در سراى آخرت تو هستى
ـ و در «كامل الزيارة» بعد از اين زيارت، اين فقرات نيز مسطور است:
أَنْتَ إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ اغْفِرْ لِأَوْلِيَائِنَا وَ كُفَّ عَنَّا أَعْدَاءَنَا وَ اشْغَلْهُمْ عَنْ أَذَانَا
تو معبود و سيد و مولاى منى دوستانمان را بیامرز، دشمنانمان را از ما بازدار
وَ أَظْهِرْ كَلِمَةَ الْحَقِّ وَ اجْعَلْهَا الْعُلْيَا وَ أَدْحِضْ كَلِمَةَ الْبَاطِلِ وَ اجْعَلْهَا السُّفْلَى إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و کلمه حق را نمایان و و آن را برتر کن، و کلمه باطل را بلغزان و آن را پستتر قرار ده تو بر هر چیز توانایی.
منابع
