خديجه برغانى قزوينى: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۱: سطر ۱:
'''خدیجه''' سلطان '''برغانی قزوینی''' (متوفی سال ۱۳۲۱ هـ.ق)، دختر شیخ محمدصالح برغانی قزوینی، بانویی [[فقیه]]، [[محدث]]، بصیر به علم [[کلام]]، حافظ [[قرآن]] و عالم به [[تفسیر]] آن، [[زاهد]] و [[عابد]] بود.
+
'''«خدیجه سلطان''' '''برغانی قزوینی»''' (متوفی سال ۱۳۲۱ هـ.ق)، دختر شیخ محمدصالح برغانی قزوینی، از بانوان [[فقیه]]، [[محدث]]، بصیر به علم [[کلام]]، حافظ [[قرآن]] و عالم به [[تفسیر]] آن، و زنی زاهد و عابد بود.
  
مقدمات و عربی و [[ادبیات عرب|ادبیات]] را از علمای خانواده‌اش فراگرفت و [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] و تفسیر و [[حدیث]] را در محضر پدر و عموی خود «[[شهید ثالث]]» آموخت و [[عرفان]] را نزد دیگر عموی خود، ملا علی برغانی و [[فلسفه]] را نزد آخوند ملا آقا حکمی فراگرفت.  
+
علوم مقدمات و [[ادبیات عرب|ادبیات عرب]] را از علمای خانواده‌اش فراگرفت و [[فقه]] و [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]] و [[تفسیر]] و [[حدیث]] را در محضر پدر و عموی خود [[ملا محمدتقی برغانی]] (شهید ثالث) آموخت و [[عرفان]] را نزد دیگر عموی خود، ملا علی برغانی و [[فلسفه]] را نزد آخوند ملا آقا حکمی فراگرفت.  
  
او در مدرسه صالحیه در قسمت بانوان کرسی درس داشت و در مسایل فقهی و علمی [[فتوا]] می‌داد. او دارای تألیفاتی از جمله: مجموعة المسایل، رسائل فی الفقه و بعض الرسائل العرفانیه است.  
+
خدیجه برغانی در مدرسه صالحیه در قسمت بانوان کرسی درس داشت و در مسایل فقهی و علمی [[فتوا]] می‌داد. او دارای تألیفاتی از جمله: «مجموعة المسایل»، «رسائل فی الفقه» و «بعض الرسائل العرفانیه» است.  
  
خدیجه برغانی از بانوان نیکوکار و کریم بود، یتیمان و بینوایان و نیازمندان به او رجوع می‌کردند. او با میرزا مفید بن سید میرزا حسن قزوینی [[ازدواج]] کرد و پنج فرزند پسر به دنیا آورد که مشهورترین آن‌ها سید میرزا مسعود قزوینی معروف به [[شیخ الاسلام]] است. خدیجه سلطان برغانی حدود سال ۱۳۲۱ قمری بدرود حیات گفت.
+
خدیجه سلطان برغانی از بانوان نیکوکار و کریم بود، و یتیمان و بینوایان و نیازمندان به او رجوع می‌کردند. او با میرزا مفید بن سید میرزا حسن قزوینی [[ازدواج]] کرد و پنج فرزند پسر به دنیا آورد که مشهورترین آن‌ها سید میرزا مسعود قزوینی معروف به [[شیخ الاسلام]] است.  
  
 
==منابع==
 
==منابع==
  
* معاونت پژوهش مرکز حوزه‌های علمیه خواهران، [[بانوان عالمه و آثار آنها (کتاب)|بانوان عالمه و آثار آن‌ها]]
+
*[[بانوان عالمه و آثار آنها (کتاب)|بانوان عالمه و آثار آن‌ها]]، معاونت پژوهش مرکز حوزه‌های علمیه خواهران.
  
 
[[Category:زنان نمونه قرن چهاردهم]]
 
[[Category:زنان نمونه قرن چهاردهم]]
[[Category:زنان راوی حدیث]]
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۵

«خدیجه سلطان برغانی قزوینی» (متوفی سال ۱۳۲۱ هـ.ق)، دختر شیخ محمدصالح برغانی قزوینی، از بانوان فقیه، محدث، بصیر به علم کلام، حافظ قرآن و عالم به تفسیر آن، و زنی زاهد و عابد بود.

علوم مقدمات و ادبیات عرب را از علمای خانواده‌اش فراگرفت و فقه و اصول و تفسیر و حدیث را در محضر پدر و عموی خود ملا محمدتقی برغانی (شهید ثالث) آموخت و عرفان را نزد دیگر عموی خود، ملا علی برغانی و فلسفه را نزد آخوند ملا آقا حکمی فراگرفت.

خدیجه برغانی در مدرسه صالحیه در قسمت بانوان کرسی درس داشت و در مسایل فقهی و علمی فتوا می‌داد. او دارای تألیفاتی از جمله: «مجموعة المسایل»، «رسائل فی الفقه» و «بعض الرسائل العرفانیه» است.

خدیجه سلطان برغانی از بانوان نیکوکار و کریم بود، و یتیمان و بینوایان و نیازمندان به او رجوع می‌کردند. او با میرزا مفید بن سید میرزا حسن قزوینی ازدواج کرد و پنج فرزند پسر به دنیا آورد که مشهورترین آن‌ها سید میرزا مسعود قزوینی معروف به شیخ الاسلام است.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه