عُلبة بن زید: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | «عُلیة (عُلبة) بن زید الحارثى الانصارى» از ساکنان [[مدینه]] و از بَکّایین بود.<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۳۱۳.</ref> برخى مفسّران، آیه | + | «عُلیة (عُلبة) بن زید الحارثى الانصارى» از ساکنان [[مدینه]] و از بَکّایین بود.<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۳۱۳.</ref> برخى مفسّران، آیه «{{متن قرآن|الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ۙ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>[[آیه 79 سوره توبه|سوره توبه، آیه ۷۹.]]</ref>؛ آنان که در رابطه با صدقات از مؤمنانی که صدقه می پردازند، عیب جویی می کنند، و کسانی را که جز به اندازه قدرتشان [ثروت و مالی] نمی یابند [تا صدقه دهند] مسخره می کنند؛ خدا هم کیفر مسخره آنان را خواهد داد و برای آنان عذابی دردناک خواهد بود» را درباره وى دانسته اند که مقدار ناچیز خرماى خود را در راه خدا [[انفاق]] کرد و مورد [[تمسخر]] و عیب جویی [[نفاق|منافقان]] قرار گرفت. |
| − | |||
| − | {{متن قرآن| | ||
[[شیخ طوسى]] گوید: این [[آیه]] درباره علیة بن زید الحارثى و زید بن اسلم العجلانى نازل گردید که هر کدام یک صاع خرما به عنوان [[صدقه]] آورده بودند. علیة گفت: یا رسول الله نخلستان من دو صاع خرما آورده، یک صاع آن را براى اهل خود گذاشتم و یک صاع دیگر را به قرض خداى خود داده ام و نیز زید بن اسلم هم صدقه داده بود. در این میان معتب بن قشیر گفت: این مرد از دادن صدقه قصد [[ریا|ریاکارى]] داشته است. با نزول [[آیه|آیه]] و ستایش خداوند از عمل خالصانه وى، منافقانى که وى را مورد تمسخر قرار داده بودند، تهدید به [[عذاب]] دردناک شدند.<ref>التبیان، شیخ طوسی، ج۵، ص۲۶۶.</ref> | [[شیخ طوسى]] گوید: این [[آیه]] درباره علیة بن زید الحارثى و زید بن اسلم العجلانى نازل گردید که هر کدام یک صاع خرما به عنوان [[صدقه]] آورده بودند. علیة گفت: یا رسول الله نخلستان من دو صاع خرما آورده، یک صاع آن را براى اهل خود گذاشتم و یک صاع دیگر را به قرض خداى خود داده ام و نیز زید بن اسلم هم صدقه داده بود. در این میان معتب بن قشیر گفت: این مرد از دادن صدقه قصد [[ریا|ریاکارى]] داشته است. با نزول [[آیه|آیه]] و ستایش خداوند از عمل خالصانه وى، منافقانى که وى را مورد تمسخر قرار داده بودند، تهدید به [[عذاب]] دردناک شدند.<ref>التبیان، شیخ طوسی، ج۵، ص۲۶۶.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۶
«عُلیة (عُلبة) بن زید الحارثى الانصارى» از ساکنان مدینه و از بَکّایین بود.[۱] برخى مفسّران، آیه «الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ۙ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ[۲]؛ آنان که در رابطه با صدقات از مؤمنانی که صدقه می پردازند، عیب جویی می کنند، و کسانی را که جز به اندازه قدرتشان [ثروت و مالی] نمی یابند [تا صدقه دهند] مسخره می کنند؛ خدا هم کیفر مسخره آنان را خواهد داد و برای آنان عذابی دردناک خواهد بود» را درباره وى دانسته اند که مقدار ناچیز خرماى خود را در راه خدا انفاق کرد و مورد تمسخر و عیب جویی منافقان قرار گرفت.
شیخ طوسى گوید: این آیه درباره علیة بن زید الحارثى و زید بن اسلم العجلانى نازل گردید که هر کدام یک صاع خرما به عنوان صدقه آورده بودند. علیة گفت: یا رسول الله نخلستان من دو صاع خرما آورده، یک صاع آن را براى اهل خود گذاشتم و یک صاع دیگر را به قرض خداى خود داده ام و نیز زید بن اسلم هم صدقه داده بود. در این میان معتب بن قشیر گفت: این مرد از دادن صدقه قصد ریاکارى داشته است. با نزول آیه و ستایش خداوند از عمل خالصانه وى، منافقانى که وى را مورد تمسخر قرار داده بودند، تهدید به عذاب دردناک شدند.[۳]
پانویس
- ↑ الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۳۱۳.
- ↑ سوره توبه، آیه ۷۹.
- ↑ التبیان، شیخ طوسی، ج۵، ص۲۶۶.
منابع
- فرهنگ قرآن، اکبر رفسنجانی، ج۲۰، ص۴۸۸.
- نمونه بينات در شأن نزول آيات، محمدباقر محقق، ص۴۲۶.
