علی عبدالرسولی: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | ''' | + | '''«دکتر علی عبدالرسولی»''' (۱۳۲۲-۱۲۵۸ ش)، مدرس دانشگاه، شاعر، خطاط و ادیب [[شیعه]] عصر پهلوی اول بود که در زمان او مجبور به خلع لباس شد. وی فرزند آیتالله [[ملا عبدالرسول فیروزکوهی]] است. |
==تحصیلات و اساتید== | ==تحصیلات و اساتید== | ||
| − | وی تحصیلات دینی و ادبی و هنری خود را نزد پدرش ([[ملا عبدالرسول فیروزکوهی|شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی]]) و عده ای دیگر همچون شیخ مسیح طالقانی، سید محمد بقاء، سید عبدالکریم لاهیجی، جلوه زواره ای و ادیب پیشاوری آموخت. علی عبدالرسولی در سال ۱۳۱۴ یعنی یک سال پس از | + | وی تحصیلات دینی و ادبی و هنری خود را نزد پدرش ([[ملا عبدالرسول فیروزکوهی|شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی]]) و عده ای دیگر همچون شیخ مسیح طالقانی، سید محمد بقاء، سید عبدالکریم لاهیجی، جلوه زواره ای و ادیب پیشاوری آموخت. |
| + | |||
| + | علی عبدالرسولی در سال ۱۳۱۴ ش. یعنی یک سال پس از تأسیس دانشگاه [[تهران]] با نگارش رساله ای در زمینه [[عرفان]] و [[خط]]، موفق به کسب مدرک دکترا شد. وی از اولین کسانی است که حائز این مدرک شده و رتبه استادی دانشگاه تهران را نیز کسب نمود. دکتر علی عبدالرسولی سال ها در دانشگاه تهران تدریس می کرد و میرزا ابراهیم بوذری شاگرد وی در [[خط نسخ]] است. | ||
| − | |||
==آثار== | ==آثار== | ||
| − | رساله ای در عرفان و نقاشی، تصحیح دیوان افرادی چون [[فرخی|فرخی سیستانی]] | + | علی عبدالرسولی بیش از همه در ادبیات و [[شعر]] و سپس خطاطی و خوشنویسی مشهور بود. همچنین در عرصه ترجمه نیز فعالیت هایی داشته است. برخی از آثار او عبارتند از: رساله ای در [[عرفان]] و نقاشی، تصحیح [[دیوان (شعر)|دیوان]] شعر افرادی چون [[فرخی|فرخی سیستانی]]، ادیب پیشاوری، جلوه زواره ای، سروش اصفهانی، صبای کاشی، [[ناصر خسرو]] و ازرقی هروی و ترجمه رساله شطرنجیه پدرش. همچنین قطعات خطاطی زیبایی از وی به جا مانده است. |
| − | علی عبدالرسولی در شعر به [[سبک عراقی]] و [[سبک | + | علی عبدالرسولی در شعر به [[سبک عراقی]] و [[سبک خراسانی]] متمایل و [[تخلص]] شعری اش «ثابت» بود. |
==وفات== | ==وفات== | ||
| − | + | مرحوم علی عبدالرسولی در سال ۱۳۲۲ شمسی در [[اصفهان]] درگذشت و در قبرستان [[تخت فولاد]] مدفون شد. | |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | *الذریعه، ج۱۷، ص۲۲۶ و ج۲۲ ص۶۳ | + | *الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۱۷، ص۲۲۶ و ج۲۲ ص۶۳ و ج۲۴، ص۲۷۴. |
| − | *دیوان سنا، جلال همایی، ص۲۰۰. | + | *دیوان سنا، جلال الدین همایی، ص۲۰۰. |
*شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص۴۴۱. | *شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص۴۴۱. | ||
*تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص۱۶۵. | *تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص۱۶۵. | ||
| − | [[رده: | + | [[رده:مدرسین دانشگاه]] |
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن چهاردهم]] | [[رده:شعرای پارسی گوی قرن چهاردهم]] | ||
| − | [[رده:خطاطان]] | + | [[رده:خطاطان]][[رده:هنرمندان مسلمان]] |
[[رده:مدفونین در تخت فولاد]] | [[رده:مدفونین در تخت فولاد]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۰
«دکتر علی عبدالرسولی» (۱۳۲۲-۱۲۵۸ ش)، مدرس دانشگاه، شاعر، خطاط و ادیب شیعه عصر پهلوی اول بود که در زمان او مجبور به خلع لباس شد. وی فرزند آیتالله ملا عبدالرسول فیروزکوهی است.
محتویات
تحصیلات و اساتید
وی تحصیلات دینی و ادبی و هنری خود را نزد پدرش (شیخ عبدالرسول فیروزکوهی مازندرانی) و عده ای دیگر همچون شیخ مسیح طالقانی، سید محمد بقاء، سید عبدالکریم لاهیجی، جلوه زواره ای و ادیب پیشاوری آموخت.
علی عبدالرسولی در سال ۱۳۱۴ ش. یعنی یک سال پس از تأسیس دانشگاه تهران با نگارش رساله ای در زمینه عرفان و خط، موفق به کسب مدرک دکترا شد. وی از اولین کسانی است که حائز این مدرک شده و رتبه استادی دانشگاه تهران را نیز کسب نمود. دکتر علی عبدالرسولی سال ها در دانشگاه تهران تدریس می کرد و میرزا ابراهیم بوذری شاگرد وی در خط نسخ است.
آثار
علی عبدالرسولی بیش از همه در ادبیات و شعر و سپس خطاطی و خوشنویسی مشهور بود. همچنین در عرصه ترجمه نیز فعالیت هایی داشته است. برخی از آثار او عبارتند از: رساله ای در عرفان و نقاشی، تصحیح دیوان شعر افرادی چون فرخی سیستانی، ادیب پیشاوری، جلوه زواره ای، سروش اصفهانی، صبای کاشی، ناصر خسرو و ازرقی هروی و ترجمه رساله شطرنجیه پدرش. همچنین قطعات خطاطی زیبایی از وی به جا مانده است.
علی عبدالرسولی در شعر به سبک عراقی و سبک خراسانی متمایل و تخلص شعری اش «ثابت» بود.
وفات
مرحوم علی عبدالرسولی در سال ۱۳۲۲ شمسی در اصفهان درگذشت و در قبرستان تخت فولاد مدفون شد.
منابع
- الذریعه، آقا بزرگ تهرانی، ج۱۷، ص۲۲۶ و ج۲۲ ص۶۳ و ج۲۴، ص۲۷۴.
- دیوان سنا، جلال الدین همایی، ص۲۰۰.
- شرح مجموعه گل، رحیم قاسمی، ص۴۴۱.
- تذکره شعرای تخت فولاد اصفهان، علیرضا لطفی، ص۱۶۵.
