سمیّه بنت خباط: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}} | {{مدخل دائرة المعارف|[[فرهنگ قرآن]]}} | ||
| − | + | '''«سُمیّه بنت خباط»'''، اولین [[صحابی|صحابى]] زن شهید در [[اسلام]]، همسر [[یاسر بن عامر|یاسر]] و مادر [[عمار یاسر|عمّار]] است، که بر اثر شکنجه [[ابوجهل]] به [[شهادت در راه خدا|شهادت]] رسید.<ref>الطبقات، ج۸، ص۲۰۷؛ اسدالغابه، ج۷، ص۱۵۲؛ الاصابه، ج۸، ص۱۸۹.</ref> | |
| − | برخى مفسّران، نزول | + | به نقلى {{متن قرآن|«مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ...»}} ([[آیه 106 سوره نحل|آیه ۱۰۶ سوره نحل]]) درباره وى و برخى دیگر از مسلمانان بى پناه نازل گردید، که به رغم مجبور ساختن مشرکان براى رویگردانى شان از اسلام، در برابر آنان مقاومت کرده، بر [[دین|دین]] خود ثابت قدم ماندند.<ref>مجمع البیان، ج۵-۶، ص۵۹۷؛ تفسیر نورالثقلین، ج۳، ص۹۰، ح۲۴۲.</ref> |
| + | |||
| + | برخى مفسّران، نزول {{متن قرآن|«أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ»}} ([[آیه 2 سوره عنکبوت|آیه ۲ سوره عنکبوت]]) را نیز در مورد سمیّه و جمعى دیگر از مسلمانان دانسته اند که پس از [[ایمان]] آوردن به [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلى الله علیه وآله، سخت تحت شکنجه مشرکان قرار گرفتند. با نزول این [[آیه|آیه]]، این گونه سختی ها در راه حفظ عقیده، آزمایشى الهى دانسته شد.<ref>الدرالمنثور، ج۶، ص۴۵۰.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
| − | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | فرهنگ | + | * [[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج ۱۶، صص ۳۱۵-۳۱۴. |
[[رده:اصحاب پیامبر]] | [[رده:اصحاب پیامبر]] | ||
[[رده:زنان نمونه قرن اول]] | [[رده:زنان نمونه قرن اول]] | ||
[[رده:شخصیتهای شان نزول آیات قرآن]] | [[رده:شخصیتهای شان نزول آیات قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۰
«سُمیّه بنت خباط»، اولین صحابى زن شهید در اسلام، همسر یاسر و مادر عمّار است، که بر اثر شکنجه ابوجهل به شهادت رسید.[۱]
به نقلى «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ...» (آیه ۱۰۶ سوره نحل) درباره وى و برخى دیگر از مسلمانان بى پناه نازل گردید، که به رغم مجبور ساختن مشرکان براى رویگردانى شان از اسلام، در برابر آنان مقاومت کرده، بر دین خود ثابت قدم ماندند.[۲]
برخى مفسّران، نزول «أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ» (آیه ۲ سوره عنکبوت) را نیز در مورد سمیّه و جمعى دیگر از مسلمانان دانسته اند که پس از ایمان آوردن به پیامبر صلى الله علیه وآله، سخت تحت شکنجه مشرکان قرار گرفتند. با نزول این آیه، این گونه سختی ها در راه حفظ عقیده، آزمایشى الهى دانسته شد.[۳]
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، ج ۱۶، صص ۳۱۵-۳۱۴.
