درویش محمد نطنزی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۱: سطر ۱:
کمال الدّین درویش محمد بن شیخ حسن عاملی نطنزی اصفهانی، از علماء و [[محدث|محدثین]] موثق و از صلحاء و زُهاد قرن دهم هجری است. او جد مادری ملّا [[محمدتقی مجلسی|محمّدتقی مجلسی]] بوده و از شیخ [[محقق کرکی، علی بن حسین|علی محقق کرکی]] روایت می کند. علّامه مجلسی در اجازه خود به میر سید محمد خلخال می نویسد او اولین [[شیعه]] است که احادیث [[امامیه]] را در [[اصفهان]] رواج داده است. قاضی ابواشرف اصفهانی، شیخ عبداللَّه بن جابر عاملی و ملّا محمّدقاسم بن درویش محمّد عاملی نطنزی از او روایت می کنند.برخی نوشته اند که ملّا محمّدتقی مجلسی از جدّ مادری خود کمال الدّین درویش محمد روایت می کند. این قول بنا به دلایلی نادرست است، از جمله این که در سلسله راویان ملّا محمّدتقی مجلسی، دیده می شود که او به واسطه محدثین دیگری چون ابواشرف اصفهانی و عبداللَّه بن جابر عاملی از جدّ مادری خود نقل حدیث کرده است و نه مستقیم و بدون واسطه.<ref>فوائد الرضویه، ص۱۷۷؛ اجازات الحدیث لعلّامه المجلسی، ص۱۴۲؛ فیض قدسی، صص ۱۷۷ و ۱۷۸؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۲، ص۶۰۲؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج۱، صص ۳۸۱ و ۳۸۲.</ref>
+
'''«کمال‌الدّین درویش محمد بن حسن عاملی نطنزی اصفهانی»'''، از علماء و [[محدث|محدثین]] موثق [[شیعه]] و از صلحاء و زُهاد قرن دهم هجری است. او جد مادری ملّا [[محمدتقی مجلسی|محمّدتقی مجلسی]] بوده و از شیخ [[محقق ثانی|علی محقق کرکی]] روایت می‌کند.
 +
{{شناسنامه عالم
 +
||نام کامل = درویش محمد بن حسن عاملی نطنزی
 +
||تصویر=
 +
||||زادروز =
 +
|زادگاه =
 +
|وفات =  ۹۳۹ قمری
 +
|مدفن =  نطنز
 +
|اساتید =  [[محقق ثانی|علی محقق کرکی]]،...
 +
|شاگردان = قاضی ابواشرف اصفهانی، عبداللَّه بن جابر عاملی، ملا محمدقاسم عاملی نطنزی،...
 +
|آثار = 
 +
}}
  
او تا سال ۹۳۹ قمری زنده بوده و پس از آن وفات یافته است. در «الفیض القدسی» به نقل از «مناقب الفضلاء» می نویسد: [[قبر]] او در نطنز است و بقعه و بارگاه آن معروف است.
+
قاضی ابواشرف اصفهانی، شیخ عبداللَّه بن جابر عاملی و ملّا محمّدقاسم بن درویش محمّد عاملی نطنزی از او روایت می کنند. برخی نیز نوشته اند که ملّا محمّدتقی مجلسی از جدّ مادری خود کمال‌الدّین درویش محمد روایت می کند؛ اما این قول بنا به دلایلی نادرست است؛ از جمله این که در سلسله راویان ملّا محمّدتقی مجلسی، دیده می شود که او به واسطه محدثین دیگری چون ابواشرف اصفهانی و عبداللَّه بن جابر عاملی از جدّ مادری خود نقل [[حدیث]] کرده است، نه مستقیم و بدون واسطه.<ref>فوائد الرضویه، ص۱۷۷؛ اجازات الحدیث لعلّامه المجلسی، ص۱۴۲؛ فیض قدسی، صص ۱۷۷-۱۷۸؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۲، ص۶۰۲؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج۱، صص ۳۸۱-۳۸۲.</ref>
 +
 
 +
[[محمدتقی مجلسی|محمّدتقی مجلسی]] در [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] خود به میر سید محمد خلخال می نویسد او اولین کسی است که احادیث [[امامیه]] را در [[اصفهان]] رواج داده است.
 +
 
 +
درویش محمد نطنزی تا سال ۹۳۹ قمری زنده بوده و پس از آن وفات یافته است. در «الفیض القدسی» به نقل از «مناقب الفضلاء» می نویسد: [[قبر]] او در نطنز است و بقعه و بارگاه آن معروف است.
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}
 
==منابع==
 
==منابع==
  
*درویش محمّد نطنزی، اعلام اصفهان، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶، ج.۲، ص۸۹۲-۸۹۳.
+
*اَعلام اصفهان، سید مصلح‌الدین مهدوی، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶، ج۲، ص۸۹۲-۸۹۳.
  
 
[[رده:علمای قرن دهم]]
 
[[رده:علمای قرن دهم]]
 +
[[رده:علماء شیعه]]
 +
[[رده:محدثان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۱

«کمال‌الدّین درویش محمد بن حسن عاملی نطنزی اصفهانی»، از علماء و محدثین موثق شیعه و از صلحاء و زُهاد قرن دهم هجری است. او جد مادری ملّا محمّدتقی مجلسی بوده و از شیخ علی محقق کرکی روایت می‌کند.

نام کامل درویش محمد بن حسن عاملی نطنزی
وفات ۹۳۹ قمری
مدفن نطنز

Line.png

اساتید

علی محقق کرکی،...

شاگردان

قاضی ابواشرف اصفهانی، عبداللَّه بن جابر عاملی، ملا محمدقاسم عاملی نطنزی،...



قاضی ابواشرف اصفهانی، شیخ عبداللَّه بن جابر عاملی و ملّا محمّدقاسم بن درویش محمّد عاملی نطنزی از او روایت می کنند. برخی نیز نوشته اند که ملّا محمّدتقی مجلسی از جدّ مادری خود کمال‌الدّین درویش محمد روایت می کند؛ اما این قول بنا به دلایلی نادرست است؛ از جمله این که در سلسله راویان ملّا محمّدتقی مجلسی، دیده می شود که او به واسطه محدثین دیگری چون ابواشرف اصفهانی و عبداللَّه بن جابر عاملی از جدّ مادری خود نقل حدیث کرده است، نه مستقیم و بدون واسطه.[۱]

محمّدتقی مجلسی در اجازه خود به میر سید محمد خلخال می نویسد او اولین کسی است که احادیث امامیه را در اصفهان رواج داده است.

درویش محمد نطنزی تا سال ۹۳۹ قمری زنده بوده و پس از آن وفات یافته است. در «الفیض القدسی» به نقل از «مناقب الفضلاء» می نویسد: قبر او در نطنز است و بقعه و بارگاه آن معروف است.

پانویس

  1. فوائد الرضویه، ص۱۷۷؛ اجازات الحدیث لعلّامه المجلسی، ص۱۴۲؛ فیض قدسی، صص ۱۷۷-۱۷۸؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۲، ص۶۰۲؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج۱، صص ۳۸۱-۳۸۲.

منابع

  • اَعلام اصفهان، سید مصلح‌الدین مهدوی، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶، ج۲، ص۸۹۲-۸۹۳.
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه