سیده فاطمه قزوینی

«سیده فاطمه قزوینی» (متوفی ۱۲۷۰ ق) دختر سید حسین قزوینی، از زنان عالم، واعظ و محدث در قرن سیزدهم قمری بود. او نزد پدرش و سید محمدمهدی بحرالعلوم و عمویش سید حسن قزوینی درس خواند. او هنگامی که به سن رشد و کمال رسید با شیخ محمدعلی قزوینی فرزند شیخ عبدالکریم ازدواج کرد؛ سپس در درس فقه و اصول و حدیث همسرش حضور یافت تا این که در اغلب علوم حدیثی و عقلی متبحر شد.

علاوه بر این، فاطمه قزوینی حافظ قرآن و خطیب و سخنور ماهری بود و صدایی رسا داشت، بسیار پارسا و باتقوا بود، منبر می‌رفت و در وعظ و خطابه توانا بود. او سخنرانی می‌کرد و درس می‌داد و زنان از مجلس درس و وعظ او استفاده می‌کردند.

فاطمه قزوینی سه پسر داشت که همه از علمای زمان خود بودند. همچنین دخترش آمنه خانم قزوینی (متوفی ۱۲۶۹ ق) نیز مانند مادر، از زنان عالم، فاضل، ادیب و شاعر بود.

منابع

• بانوان عالمه و آثار آن‌ها، معاونت پژوهش مرکز حوزه‌های علمیه خواهران.