آمنه خانم قزوینی: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{خوب}} | {{خوب}} | ||
| − | '''«آمنه خانم قزوینی»''' (متوفی سال ۱۲۶۹ ق)، از زنان مجتهد و عابد در قرن ۱۳ قمری است. او دختر شیخ محمدعلی قزوینی از علمای | + | '''«آمنه خانم قزوینی»''' (متوفی سال ۱۲۶۹ ق)، از زنان مجتهد و عابد [[شیعه]] در قرن ۱۳ قمری است. او دختر شیخ محمدعلی قزوینی از علمای قزوین و مادرش نیز [[سیده فاطمه قزوینی]]، از زنان عالم، واعظ و [[محدث]] بود. |
| − | + | آمنه قزوینی در حدود هفده سالگی با [[محمدصالح برغانی|شیخ محمدصالح برغانی]] [[ازدواج]] کرد. دختر ایشان [[ربابه خانم دختر ملا محمد صالح برغانی|ربابه خانم]] نیز از زنان [[فقیه]]، فاضل و محدث بوده است. | |
| + | |||
| + | آمنه در آغاز نزد برادرش شیخ عبدالوهاب قزوینی درس خواند، سپس در درس [[فقه]] و [[اصول فقه|اصول]] همسرش حاضر شد و [[حکمت]] و [[فلسفه]] را از ملا آقا حکمی قزوینی در مدرسه صالحیه فراگرفت و در درس [[شیخ احمد احسائی]] (از رهبران [[شیخیه]]) در قزوین حضور یافت، تا این که به درجه بالایی از علم و فضل رسید. | ||
همسرش، ملا محمدصالح، زنان را در [[احکام]] و مسائل شرعی به رجوع و عمل به دستورات او سفارش میکرد. آمنه خانم، حوزه درسی برای زنان در [[کربلا]] و قزوین برپا کرد. وی از همسر و برادرش و شیخ احمد احسایی [[اجازه (علم الحدیث)|اجازات]] مفصلی داشت. | همسرش، ملا محمدصالح، زنان را در [[احکام]] و مسائل شرعی به رجوع و عمل به دستورات او سفارش میکرد. آمنه خانم، حوزه درسی برای زنان در [[کربلا]] و قزوین برپا کرد. وی از همسر و برادرش و شیخ احمد احسایی [[اجازه (علم الحدیث)|اجازات]] مفصلی داشت. | ||
| − | از آثار او، [[قصیده|قصیدهای]] طویل در ۴۸۰ [[بیت (شعر)|بیت]] از زبان [[حضرت زینب]] علیهاالسلام در حوادث [[کربلا]] و بعضی رسالههای دیگر است. بسیاری از مردان و زنان این خانواده اهل علم و فضل و تقوا بودند. | + | از آثار او، [[قصیده|قصیدهای]] طویل در ۴۸۰ [[بیت (شعر)|بیت]] از زبان [[حضرت زینب]] علیهاالسلام در حوادث [[کربلا]] و بعضی رسالههای دیگر است. بسیاری از مردان و زنان این خانواده اهل علم و فضل و [[تقوا]] بودند. |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * [[بانوان عالمه و آثار آنها (کتاب)|بانوان عالمه و آثار آنها]]، معاونت پژوهش مرکز حوزههای علمیه خواهران. | + | *[[بانوان عالمه و آثار آنها (کتاب)|بانوان عالمه و آثار آنها]]، معاونت پژوهش مرکز حوزههای علمیه خواهران. |
| + | |||
{{سنجش کیفی | {{سنجش کیفی | ||
|سنجش=شده | |سنجش=شده | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۰
«آمنه خانم قزوینی» (متوفی سال ۱۲۶۹ ق)، از زنان مجتهد و عابد شیعه در قرن ۱۳ قمری است. او دختر شیخ محمدعلی قزوینی از علمای قزوین و مادرش نیز سیده فاطمه قزوینی، از زنان عالم، واعظ و محدث بود.
آمنه قزوینی در حدود هفده سالگی با شیخ محمدصالح برغانی ازدواج کرد. دختر ایشان ربابه خانم نیز از زنان فقیه، فاضل و محدث بوده است.
آمنه در آغاز نزد برادرش شیخ عبدالوهاب قزوینی درس خواند، سپس در درس فقه و اصول همسرش حاضر شد و حکمت و فلسفه را از ملا آقا حکمی قزوینی در مدرسه صالحیه فراگرفت و در درس شیخ احمد احسائی (از رهبران شیخیه) در قزوین حضور یافت، تا این که به درجه بالایی از علم و فضل رسید.
همسرش، ملا محمدصالح، زنان را در احکام و مسائل شرعی به رجوع و عمل به دستورات او سفارش میکرد. آمنه خانم، حوزه درسی برای زنان در کربلا و قزوین برپا کرد. وی از همسر و برادرش و شیخ احمد احسایی اجازات مفصلی داشت.
از آثار او، قصیدهای طویل در ۴۸۰ بیت از زبان حضرت زینب علیهاالسلام در حوادث کربلا و بعضی رسالههای دیگر است. بسیاری از مردان و زنان این خانواده اهل علم و فضل و تقوا بودند.
منابع
- بانوان عالمه و آثار آنها، معاونت پژوهش مرکز حوزههای علمیه خواهران.
