زیارت ناحیه مقدسه: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۶ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
{{مدخل دائرة المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+
زیارت ناحیه مقدسه عنوانی است برای دو متن زیارت [[امام حسین علیه السلام]] که منسوب به [[امام زمان علیه السلام]] است. گر چه صدور آنها از آن حضرت قطعی نیست.این دو زیارت عبارتند از زیارت ناحیه مقدسه مشهور که به نظر برخی امام زمان آن را به یکی از نواب اربعه داده است و زیارت ناحیه غیر مشهور که از [[شیخ طوسی]] با سندی که [[محمد بن غالب اصفهانى]] می رسد نقل شده و گفته شده از ناحیه مقدسه صادر شده که به علت مشکلی در تاریخ آن به امام زمان یا [[امام حسن عسکری]] یا [[امام هادی]] علیهم السلام نسبت داده می شود.
  
[[زیارتنامه|زیارتنامه‌اى]] است که به [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|امام زمان‌]] علیه السلام نسبت داده شده و [[شيخ طوسى|شیخ طوسى]] با [[سند حدیث|سند]] خود آن را روایت کرده است. به این صورت که از ناحیه مقدس حضرت‌ حجت‌ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) این روایت به دست ‌شیخ محمد بن غالب اصفهانى صادر شده است.
+
کهن‌ترین منبعی که متن این دو زیارت را آورده کتاب «المزار الکبیر» نوشتهٔ ابن‌مشهدی (از دانشمندان سدهٔ ششم قمری) است.
  
متن ‌[[زيارت|زیارت]]، خطاب به [[سیدالشهدا]] و [[شهدای کربلا|شهداى کربلا]] است و نام یکایک آنان، اغلب با ذکر اوصاف‌ و خصوصیاتشان و نیز اسامى قاتلان آن شهدا در آن آمده است.
+
==زیارت ناحیه مشهور==
  
آغاز زیارت، این گونه‌ است: «السلام علیک یا اول قتیل من نسل خیر سلیل...». متن زیارت، در کتاب «[[اقبال الاعمال]]» ص ۵۷۳، از [[سید بن طاووس|سید بن ‌طاووس]] و نیز در [[بحارالانوار]]، ج ۹۸، ص ۲۶۹ از [[علامه مجلسى|علامه مجلسی]] نقل شده است.
+
این زیارت است دربردارنده وقایع [[عاشورا]] و با این عبارت آغاز می شود: «اَلسَّلامُ عَلى آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ مِنْ خَليقَتِهِ...»
  
[[زیارت رجبیه امام حسین علیه السلام|زیارت رجبیه]] نیز مشتمل بر اسماء شهداست که در بحارالانوار (ج ۹۸، ص ۳۴۰) ذکر شده است. در این زیارت به برخى حوادث پس از شهادت [[امام حسين|امام حسین]] علیه السلام و اوضاع [[كربلا|کربلا]] و اهل بیت و [[ذوالجناح]] و سراسیمه شدن عترت [[پیامبر اسلام|پیغمبر]] در آن صحرا نیز اشاره شده است.<ref>براى تحقیق پیرامون سند این زیارت و صحت آن، ر.ک: «انصارالحسین‌»، ص ۱۴۶ تا ۱۶۲. در ضمن، در جلد ۴۵، بحارالانوار، ص ۶۵ نیز این زیارت آمده است.</ref>
+
علت اینکه این زیارت را به حضرت مهدی (ع) نسبت داده اند جمله ای است که در [[بحارالانوار]] از قدیمی ترین منبع این زیارت یعنی «محمد بن المشهدی» مؤلف مزار کبیر نقل شده است که در آن کتاب گفته است: «این زیارت از ناحیه به سوی یکی از ابواب بیرون آمده است.» و برخی گفته اند احتمالا منظور از ابواب یکی از [[نواب اربعه]] است.  
  
==سند روایت==
+
این زیارت برخلاف زیارت ناحیه غیر مشهور در کتاب مزار ابن مشهدی هیچ سندی ندارد. و پس از زیارت غیر مشهور آمده است.
  
در باره اعتبار سند این زیارت باید گفت که سه نفر در سلسله سند این زیارت قرار گرفته‌اند که نمی‌توان وثاقت آنان را تأیید کرد:
+
[[سید ابن‌ طاووس]] (سده هفتم هجری) در کتاب «[[مصباح الزائر]]»، این زیارت را نقل کرده و گفته است كه اين زيارتي است كه [[سید مرتضی]] امـام را با آن زیارت نموده است.
۱. ابومنصور بن عبدالمنعم بن نعمان بغدادی.
 
۲. محمد بن أحمد بن عیّاش.
 
۳. محمد بن غالب اصفهانی.
 
  
اما درباره محمدبن‌احمدبن‌عیّاش باید گفت که نجاشی او را درک کرده است و او از دوستان وی و پدرش بوده است و از او اخبار زیادی شنیده است، اما چون استادان نجاشی او را تضعیف کرده‌اند، نجاشی نیز از او دوری جسته و چیزی از او روایت نکرده است. نکته دیگر آنکه با توجه به آنکه تولد شیخ طوسی سال ۳۸۵ ق. بوده است و درگذشت احمدبن‌عیّاش سال ۴۰۱ ق.، بعید به نظر می‌رسد که شیخ طوسی از او بدون واسطه روایت کرده باشد، چنانکه او خود به این امر چنین اشاره کرده است: «اخبرنا عنه جماعة من اصحابنا».
+
این زیارت شامل موارد زیر است:
  
اما دو نفر دیگر یعنی ابومیسور(ابومنصور)بن‌نعمان‌بغدادی و محمدبن‌غالب‌اصفهانی مجهول هستند و با بررسی‌هایی که صورت گرفت، تنها در سلسله نقل این زیارت، از آن دو یاد شده است و محتمل است اساساً وجود تاریخی نداشته باشند. افزون بر این، از زمان صدور روایت (۳۵۲ق) تا درگذشت شیخ طوسی (م ۴۶۰ق) یعنی بیش از صد سال (که در مقاله به دویست سال اشاره شده)، تنها دو واسطه (یعنی محمدبن‌احمدبن‌عیاش و ابومیسوربن‌عبدالمنعم بغدادی) آن را نقل کرده‌اند که به طور طبیعی و عادی، ممکن نیست. از این‌رو برخی از محققان معاصر، سند این زیارت را ضعیف دانسته‌اند<ref>[https://ensani.ir/fa/article/358980 محسن رنجبر، "پژوهشی در بارة دو زیارت ناحیه و زیارت رجبیّه"، مطالعات تاریخ اسلام، سال هفتم، پاییز 1394، شماره 26]</ref>
+
* درود بر انبیا و پنج تن آل عبا (ع)
 +
* بیان اوصاف امام حسین (ع)
 +
* بیان مصائب جانگداز کربلا
 +
* اظهار اندوه زائر و بی‌تفاوت نبودن او
 +
* گواهی دادن زائر بر ادای کامل وظیفه
 +
* فلسفه قیام امام حسین و مراحل قیام
 +
* شرح وقایع کربلا و نحوه به شهادت رساندن آن حضرت
 +
* وقایع پس از شهادت و آثار آن<ref>رجوع کنید: شیرازی، ع. ه، «در محضر زیارت ناحیه»، موعود، شماره ۲، ۱۳۷۶ش.</ref>
 +
 
 +
==زیارت ناحیه غیر مشهور==
 +
 
 +
این زیارت نیز در کتاب «المزار الکبیر» نوشته محمد بن‌ جعفر مشهدی (سده ششم هجری) آمده است و سید بن طاووس  در کتاب «اقبال الاعمال » با عنوان «زیارة الشهداء فی یوم عاشورا» آورده است. این زیارت به واسطه [[شيخ طوسى|شیخ طوسى]] نقل شده و با ذکر [[سند حدیث|سند]] او نقل شده است و در آن آمده است که این زیارت از ناحیه مقدس حضرت‌ حجت‌ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به دست ‌شیخ محمد بن غالب اصفهانى در سال ۲۵۲ ه.ق صادر شده است. متن ‌این [[زيارت|زیارت]]، خطاب به [[سیدالشهدا]] و [[شهدای کربلا|شهداى کربلا]] است و نام یکایک آنان، اغلب با ذکر اوصاف‌ و خصوصیاتشان و نیز اسامى قاتلان آن شهدا در آن آمده است.
 +
 
 +
===سند زیارت===
 +
 
 +
به اعتبار سند این زیارت اشکالاتی به این شرح وارد شده:
 +
 
 +
*محمد بن‌ احمد بن‌ عیّاش را برخی تضعیف کرده اند.
 +
*ابومنصور بن عبدالمنعم بن نعمان بغدادی و محمدبن‌غالب‌اصفهانی شناخته شده نیستند و با بررسی‌هایی که صورت گرفته است، تنها در سلسله نقل این زیارت، از آن دو یاد شده است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/358980 محسن رنجبر، "پژوهشی در بارة دو زیارت ناحیه و زیارت رجبیّه"، مطالعات تاریخ اسلام، سال هفتم، پاییز 1394، شماره 26]</ref>
 +
 
 +
اشکال دیگری که در سند این حدیث است، تاریخ صدور آن از ناحیه امام می باشد. چرا که ولادت امام زمان در سال 256 می باشد و تاریخ ذکر شده برای صدور این زیارت چهار سال زودتر از آن است.
 +
 
 +
علامه مجلسی برای این موضوع ، دو توجیه ذکر می کند:
 +
 
 +
توجیه اول این است که احتمال دارد از ناسخ اشتباهی رخ داده و صحیح آن 262 ق باشد.
 +
 
 +
توجیه دوم این است که احتمال دارد از ناحیه امام حسن عسکری(ع) باشد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1388ق، ج 101، ص 274.</ref>
 +
 
 +
برخی پژوهشگران معاصر با استناد به قرائن، معتقدند این زیارت از امام هادی (ع) صادر شده است. استدلاهایی که برای آن دارند این است که در سال ۲۵۲ هجری، امام هادی (ع) در قید حیات بودند (ایشان در سال ۲۵۴ شهادت یافتند) و در آن زمان، امام حسن عسکری (ع) هنوز امامت نداشتند و امامت امام هادی (ع) بود و اصل بر این است که هر امامی در عهد امام پیشین، جز در موارد نادر، صامت هستند.
 +
 
 +
==نظر برخی از علما در مورد زیارت ناحیه مقدسه==
 +
'''علامه مجلسی:'''
 +
 
 +
علامه مجلسی این زیارت را در «بحار الأنوار» و «تحفة الزائر» نقل کرده است. و در مورد آن گفته است: «روشن شد که این زیارت دارای سند روایتی، و نقل شده از سوی امام معصوم(ع) است.»<ref> زیارت ناحیه مقدسه، واحد تحقیقات مسجد جمکران، ص7</ref>
 +
 
 +
'''آیت‌الله فاضل لنکرانی:'''
 +
 +
ایشان این زیارت را به دلائل زیر یک مقتل مأثور و صادر شده از زبان معصوم می دانند:
 +
*این زیارت مورد اعتنای بزرگان از محدثین و فقهاء بوده است. 
 +
*در ادعیه و زیارات و بخصوص این زیارت انگیزه ای برای جعل وجود ندارد.
 +
*شیخ مفید این زیارت را در کتاب مزار خود آورده و در آغاز زیارت گفته: «زیارة اُخری فی یوم عاشوراء بروایة اُخری » که دلالت روشنی دارد این زیارت در نزد ایشان از طریق امام معصوم(ع) وارد شده است. همچنین در ابتدای کتاب فرموده: «این منتخب برای ادعیه مأثوره و اقوال مرویه وضع شده است» که دلالت بر ثبوت صدور این زیارت از امام معصوم(ع) در نزد ایشان دارد.
 +
*ابن مشهدی  که این زیارت را در کتاب خود آورده تصریح کرده که زیارات این کتاب را از طریق راویان موثق نقل می کند.
 +
*این زیارت دارای مضامین عالی و معارفی بلند است و ذکر مصائب امام حسین(ع) در آن به طور دقیق و گسترده به گونه ای است که در هیچ‌جا به چشم نمی‌خورد.<ref> گفتارهای حسینی، ج1، ص207</ref>
 +
 
 +
'''آیت‌الله میرزا جواد تبریزی (ره):'''
 +
 
 +
ایشان در پاسخ به سوالی درباره سند این زیارت می گویند:
 +
 
 +
این زیارت از زیارت‌های مشهور و شناخته‌شده نزد شیعه است و خواندن آن به قصد مطلق ورود اشکالی ندارد.<ref>صراط النجاة في أجوبة الاستفتاءات، ج9، ص79</ref>
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
<references />
 
<references />
 
==منابع==
 
 
* جواد محدثی، [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، نشر معروف.
 
  
 
==پیوند==
 
==پیوند==

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۹

زیارت ناحیه مقدسه عنوانی است برای دو متن زیارت امام حسین علیه السلام که منسوب به امام زمان علیه السلام است. گر چه صدور آنها از آن حضرت قطعی نیست.این دو زیارت عبارتند از زیارت ناحیه مقدسه مشهور که به نظر برخی امام زمان آن را به یکی از نواب اربعه داده است و زیارت ناحیه غیر مشهور که از شیخ طوسی با سندی که محمد بن غالب اصفهانى می رسد نقل شده و گفته شده از ناحیه مقدسه صادر شده که به علت مشکلی در تاریخ آن به امام زمان یا امام حسن عسکری یا امام هادی علیهم السلام نسبت داده می شود.

کهن‌ترین منبعی که متن این دو زیارت را آورده کتاب «المزار الکبیر» نوشتهٔ ابن‌مشهدی (از دانشمندان سدهٔ ششم قمری) است.

زیارت ناحیه مشهور

این زیارت است دربردارنده وقایع عاشورا و با این عبارت آغاز می شود: «اَلسَّلامُ عَلى آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ مِنْ خَليقَتِهِ...»

علت اینکه این زیارت را به حضرت مهدی (ع) نسبت داده اند جمله ای است که در بحارالانوار از قدیمی ترین منبع این زیارت یعنی «محمد بن المشهدی» مؤلف مزار کبیر نقل شده است که در آن کتاب گفته است: «این زیارت از ناحیه به سوی یکی از ابواب بیرون آمده است.» و برخی گفته اند احتمالا منظور از ابواب یکی از نواب اربعه است.

این زیارت برخلاف زیارت ناحیه غیر مشهور در کتاب مزار ابن مشهدی هیچ سندی ندارد. و پس از زیارت غیر مشهور آمده است.

سید ابن‌ طاووس (سده هفتم هجری) در کتاب «مصباح الزائر»، این زیارت را نقل کرده و گفته است كه اين زيارتي است كه سید مرتضی امـام را با آن زیارت نموده است.

این زیارت شامل موارد زیر است:

  • درود بر انبیا و پنج تن آل عبا (ع)
  • بیان اوصاف امام حسین (ع)
  • بیان مصائب جانگداز کربلا
  • اظهار اندوه زائر و بی‌تفاوت نبودن او
  • گواهی دادن زائر بر ادای کامل وظیفه
  • فلسفه قیام امام حسین و مراحل قیام
  • شرح وقایع کربلا و نحوه به شهادت رساندن آن حضرت
  • وقایع پس از شهادت و آثار آن[۱]

زیارت ناحیه غیر مشهور

این زیارت نیز در کتاب «المزار الکبیر» نوشته محمد بن‌ جعفر مشهدی (سده ششم هجری) آمده است و سید بن طاووس در کتاب «اقبال الاعمال » با عنوان «زیارة الشهداء فی یوم عاشورا» آورده است. این زیارت به واسطه شیخ طوسى نقل شده و با ذکر سند او نقل شده است و در آن آمده است که این زیارت از ناحیه مقدس حضرت‌ حجت‌ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به دست ‌شیخ محمد بن غالب اصفهانى در سال ۲۵۲ ه.ق صادر شده است. متن ‌این زیارت، خطاب به سیدالشهدا و شهداى کربلا است و نام یکایک آنان، اغلب با ذکر اوصاف‌ و خصوصیاتشان و نیز اسامى قاتلان آن شهدا در آن آمده است.

سند زیارت

به اعتبار سند این زیارت اشکالاتی به این شرح وارد شده:

  • محمد بن‌ احمد بن‌ عیّاش را برخی تضعیف کرده اند.
  • ابومنصور بن عبدالمنعم بن نعمان بغدادی و محمدبن‌غالب‌اصفهانی شناخته شده نیستند و با بررسی‌هایی که صورت گرفته است، تنها در سلسله نقل این زیارت، از آن دو یاد شده است.[۲]

اشکال دیگری که در سند این حدیث است، تاریخ صدور آن از ناحیه امام می باشد. چرا که ولادت امام زمان در سال 256 می باشد و تاریخ ذکر شده برای صدور این زیارت چهار سال زودتر از آن است.

علامه مجلسی برای این موضوع ، دو توجیه ذکر می کند:

توجیه اول این است که احتمال دارد از ناسخ اشتباهی رخ داده و صحیح آن 262 ق باشد.

توجیه دوم این است که احتمال دارد از ناحیه امام حسن عسکری(ع) باشد.[۳]

برخی پژوهشگران معاصر با استناد به قرائن، معتقدند این زیارت از امام هادی (ع) صادر شده است. استدلاهایی که برای آن دارند این است که در سال ۲۵۲ هجری، امام هادی (ع) در قید حیات بودند (ایشان در سال ۲۵۴ شهادت یافتند) و در آن زمان، امام حسن عسکری (ع) هنوز امامت نداشتند و امامت امام هادی (ع) بود و اصل بر این است که هر امامی در عهد امام پیشین، جز در موارد نادر، صامت هستند.

نظر برخی از علما در مورد زیارت ناحیه مقدسه

علامه مجلسی:

علامه مجلسی این زیارت را در «بحار الأنوار» و «تحفة الزائر» نقل کرده است. و در مورد آن گفته است: «روشن شد که این زیارت دارای سند روایتی، و نقل شده از سوی امام معصوم(ع) است.»[۴]

آیت‌الله فاضل لنکرانی:

ایشان این زیارت را به دلائل زیر یک مقتل مأثور و صادر شده از زبان معصوم می دانند:

  • این زیارت مورد اعتنای بزرگان از محدثین و فقهاء بوده است.
  • در ادعیه و زیارات و بخصوص این زیارت انگیزه ای برای جعل وجود ندارد.
  • شیخ مفید این زیارت را در کتاب مزار خود آورده و در آغاز زیارت گفته: «زیارة اُخری فی یوم عاشوراء بروایة اُخری » که دلالت روشنی دارد این زیارت در نزد ایشان از طریق امام معصوم(ع) وارد شده است. همچنین در ابتدای کتاب فرموده: «این منتخب برای ادعیه مأثوره و اقوال مرویه وضع شده است» که دلالت بر ثبوت صدور این زیارت از امام معصوم(ع) در نزد ایشان دارد.
  • ابن مشهدی که این زیارت را در کتاب خود آورده تصریح کرده که زیارات این کتاب را از طریق راویان موثق نقل می کند.
  • این زیارت دارای مضامین عالی و معارفی بلند است و ذکر مصائب امام حسین(ع) در آن به طور دقیق و گسترده به گونه ای است که در هیچ‌جا به چشم نمی‌خورد.[۵]

آیت‌الله میرزا جواد تبریزی (ره):

ایشان در پاسخ به سوالی درباره سند این زیارت می گویند:

این زیارت از زیارت‌های مشهور و شناخته‌شده نزد شیعه است و خواندن آن به قصد مطلق ورود اشکالی ندارد.[۶]

پانویس

  1. رجوع کنید: شیرازی، ع. ه، «در محضر زیارت ناحیه»، موعود، شماره ۲، ۱۳۷۶ش.
  2. محسن رنجبر، "پژوهشی در بارة دو زیارت ناحیه و زیارت رجبیّه"، مطالعات تاریخ اسلام، سال هفتم، پاییز 1394، شماره 26
  3. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1388ق، ج 101، ص 274.
  4. زیارت ناحیه مقدسه، واحد تحقیقات مسجد جمکران، ص7
  5. گفتارهای حسینی، ج1، ص207
  6. صراط النجاة في أجوبة الاستفتاءات، ج9، ص79

پیوند

متن زیارت ناحیه مقدسه

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه