ربیعه: تفاوت بین نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
|||
| سطر ۳: | سطر ۳: | ||
'''ربیعة بن نزار بن معد''' از قبایل بزرگ عدنانى (شمالى).<ref>النسب، ابن سلام، ص ۳۴۶؛ جمهرة انساب العرب، ص ۴۸۳ - ۴۸۴؛ المقضب، ص ۱۸۳ به بعد.</ref> برخى مفسّران، [[شأن نزول]] آیه ۱۴۰ [[سوره انعام]] را در مورد دو قبیله ربیعه و مُضر دانسته اند که از روى سفاهت، دخترانشان را به سبب ترس از فقر و ننگِ اسارت، زنده به گور مى کردند. [[الله|خداوند]] در این [[آیه|آیه]]، عمل جاهلانه آنان را نکوهش کرد:<ref> جامع البیان، ج۵، جزء۸ ، ص۶۸ ؛ الکشّاف، ج۲، ص۷۲.</ref> | '''ربیعة بن نزار بن معد''' از قبایل بزرگ عدنانى (شمالى).<ref>النسب، ابن سلام، ص ۳۴۶؛ جمهرة انساب العرب، ص ۴۸۳ - ۴۸۴؛ المقضب، ص ۱۸۳ به بعد.</ref> برخى مفسّران، [[شأن نزول]] آیه ۱۴۰ [[سوره انعام]] را در مورد دو قبیله ربیعه و مُضر دانسته اند که از روى سفاهت، دخترانشان را به سبب ترس از فقر و ننگِ اسارت، زنده به گور مى کردند. [[الله|خداوند]] در این [[آیه|آیه]]، عمل جاهلانه آنان را نکوهش کرد:<ref> جامع البیان، ج۵، جزء۸ ، ص۶۸ ؛ الکشّاف، ج۲، ص۷۲.</ref> | ||
| − | «{{متن قرآن| | + | «{{متن قرآن|{{آیه|6|140}}}}<ref>[[آیه 140 سوره انعام|سوره انعام، آیه ۱۴۰.]]</ref>؛ البته آنان که فرزندان خود را به سفاهت و نادانی کشتند و آنچه را که خدا نصیبشان کرد با افترا به خدا حرام شمردند زیانکارند. اینان سخت گمراه شدند و هدایت نیافتند». |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۴
ربیعة بن نزار بن معد از قبایل بزرگ عدنانى (شمالى).[۱] برخى مفسّران، شأن نزول آیه ۱۴۰ سوره انعام را در مورد دو قبیله ربیعه و مُضر دانسته اند که از روى سفاهت، دخترانشان را به سبب ترس از فقر و ننگِ اسارت، زنده به گور مى کردند. خداوند در این آیه، عمل جاهلانه آنان را نکوهش کرد:[۲]
«قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلَادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ ۚ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ[۳]؛ البته آنان که فرزندان خود را به سفاهت و نادانی کشتند و آنچه را که خدا نصیبشان کرد با افترا به خدا حرام شمردند زیانکارند. اینان سخت گمراه شدند و هدایت نیافتند».
پانویس
- ↑ النسب، ابن سلام، ص ۳۴۶؛ جمهرة انساب العرب، ص ۴۸۳ - ۴۸۴؛ المقضب، ص ۱۸۳ به بعد.
- ↑ جامع البیان، ج۵، جزء۸ ، ص۶۸ ؛ الکشّاف، ج۲، ص۷۲.
- ↑ سوره انعام، آیه ۱۴۰.
منابع
- فرهنگ قرآن، جلد ۱۴، صفحه ۳۷۶.
