شرح عرفانی غزل های حافظ (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی 'شرح عرفانی غزل های حافظ تالیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری در قرن یازدهم هجر...' ایجاد کرد)
 
 
(۶ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
شرح عرفانی غزل های حافظ تالیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری در قرن یازدهم هجری قمری است
+
{{مشخصات کتاب
مولف این کتاب را در چهار جلد نگارش کرده است
 
شرح دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است
 
شرح ختمی لاهوری در عرفان اسلامی بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است
 
ختمی لاهوری شرح عرفانی را با آیات قرآن , احادیث اهل سنت و سخنان عارفان بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است
 
این شرح از شروح مهم عرفانی بر غزلیات حافظ شیرازی است
 
  
 +
|عنوان=
 +
 +
|تصویر=[[پرونده:شرح غزلهای حافظ.jpg|۲۴۰px|وسط]]
 +
 +
|نویسنده=عبدالرحمن ختمی لاهوری
 +
 +
|موضوع=شرح شعر حافظ شیرازی
 +
 +
|زبان=فارسی
 +
 +
|تعداد جلد=۴
 +
 +
|عنوان افزوده1=تصحیح
 +
 +
|افزوده1=بهاءالدین خرمشاهی
 +
 +
|عنوان افزوده2=
 +
 +
|افزوده2=
 +
 +
|لینک=
 +
 +
}}
 +
کتاب '''«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»''' تألیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری (متوفای قرن ۱۱ هجری)، از شروح مهم [[عرفان|عرفانی]] بر [[غزل|غزلیات]] [[حافظ شیرازی]] به زبان فارسی است. مؤلف شرح عرفانی خود را با آیات [[قرآن]]، [[حدیث|احادیث]] و سخنان عرفای بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است.
 +
 +
==معرفی کتاب==
 +
«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، عنوان اثری است ۴ جلدی در شرح، نقد و تفسیر غزل‌های لسان‌الغیب، خواجه [[حافظ شیرازی]]. شرح حاضر، شرحی است سرشار از اصطلاحات و تعبیرات [[عرفان|عرفانی]] و [[حکمت|حِکمی]] بر اشعار حافظ و کمتر به جنبه‌های زبانی - ادبی [[شعر]] حافظ می‌پردازد. زبان و بیان شرح ختمی لاهوری، دشوار و دیریاب نیست و دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است.
 +
 +
شرح حاضر در [[عرفان اسلامی]] بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است. عرفانی که در این شرح مطرح است، آمیزه‌ای از عرفان عاشقانه و بدون اصطلاح و عرفان نظری و اصطلاحی است و مؤلف پس از استناد و استشهادهای بسیار به آیات [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] نبوی، از امهات متون عرفانی از «[[کشف المحجوب (کتاب)|کشف المحجوب]]» [[علی بن عثمان هجویری|هجویری]] (متوفای ۴۶۵ ق) و «تمهیدات» [[عین القضات همدانی]] (۴۹۲-۵۲۵ ق) گرفته تا آثار [[ابن عربی]]، مخصوصا [[فتوحات مکیه]] و بیش از آن از «[[فصوص الحکم (ابن عربی) (کتاب)|فصوص الحکم]]» و شروح فارسی و عربی آن، برای شرح هرچه عرفانی‌تر شعر حافظ سود می‌جوید. اساسی‌ترین متون مورد نظر و منقول‌عنه او یکی «[[مثنوی معنوی (کتاب)|مثنوی]]» [[مولوی]] و دیگری «[[گلشن راز]]» [[شیخ محمود شبستری]] است که بسیار از آنها نقل می‌کند. تأمل در منابع مورد استفاده مؤلف، وسعت دامنه تحقیق و استقصای او را نشان می‌دهد.
 +
 +
«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، ۴۶۳ [[غزل]] را در بر دارد و یکایک ابیات هر غزل را به‌تفصیل توضیح و تفسیر می‌نماید.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
کتاب شرح عرفانی غزلهای حافظ تالیف : ابوالحسن عبدالرحمان ختمی لاهوری تصحیح و تعلیقات بهاالدین خرمشاهی کورش منصوری حسین مطیعی امین مجلّد سوم چاپ دوم 1376 نشره قطره
+
*"شرح عرفانی غزل‌های حافظ"، ویکی نور.
 
+
*شرح عرفانی غزلهای حافظ، تألیف عبدالرحمان ختمی لاهوری، نشر قطره، چاپ دوم، ۱۳۷۶.
  
[[رده:کتاب‌های عرفانی]]
+
[[رده:کتاب‌های عرفانی]][[رده:کتاب‌های ادبی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۰

۲۴۰px
نویسنده عبدالرحمن ختمی لاهوری
موضوع شرح شعر حافظ شیرازی
زبان فارسی
تعداد جلد ۴
تصحیح بهاءالدین خرمشاهی

کتاب «شرح عرفانی غزل‌های حافظ» تألیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری (متوفای قرن ۱۱ هجری)، از شروح مهم عرفانی بر غزلیات حافظ شیرازی به زبان فارسی است. مؤلف شرح عرفانی خود را با آیات قرآن، احادیث و سخنان عرفای بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است.

معرفی کتاب

«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، عنوان اثری است ۴ جلدی در شرح، نقد و تفسیر غزل‌های لسان‌الغیب، خواجه حافظ شیرازی. شرح حاضر، شرحی است سرشار از اصطلاحات و تعبیرات عرفانی و حِکمی بر اشعار حافظ و کمتر به جنبه‌های زبانی - ادبی شعر حافظ می‌پردازد. زبان و بیان شرح ختمی لاهوری، دشوار و دیریاب نیست و دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است.

شرح حاضر در عرفان اسلامی بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است. عرفانی که در این شرح مطرح است، آمیزه‌ای از عرفان عاشقانه و بدون اصطلاح و عرفان نظری و اصطلاحی است و مؤلف پس از استناد و استشهادهای بسیار به آیات قرآن کریم و احادیث نبوی، از امهات متون عرفانی از «کشف المحجوب» هجویری (متوفای ۴۶۵ ق) و «تمهیدات» عین القضات همدانی (۴۹۲-۵۲۵ ق) گرفته تا آثار ابن عربی، مخصوصا فتوحات مکیه و بیش از آن از «فصوص الحکم» و شروح فارسی و عربی آن، برای شرح هرچه عرفانی‌تر شعر حافظ سود می‌جوید. اساسی‌ترین متون مورد نظر و منقول‌عنه او یکی «مثنوی» مولوی و دیگری «گلشن راز» شیخ محمود شبستری است که بسیار از آنها نقل می‌کند. تأمل در منابع مورد استفاده مؤلف، وسعت دامنه تحقیق و استقصای او را نشان می‌دهد.

«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، ۴۶۳ غزل را در بر دارد و یکایک ابیات هر غزل را به‌تفصیل توضیح و تفسیر می‌نماید.

منابع

  • "شرح عرفانی غزل‌های حافظ"، ویکی نور.
  • شرح عرفانی غزلهای حافظ، تألیف عبدالرحمان ختمی لاهوری، نشر قطره، چاپ دوم، ۱۳۷۶.