شرح عرفانی غزل های حافظ (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۳: سطر ۳:
 
|عنوان=
 
|عنوان=
  
|تصویر=[[پرونده:شرح غزلهای حافظ.jpg|240px|وسط]]
+
|تصویر=[[پرونده:شرح غزلهای حافظ.jpg|۲۴۰px|وسط]]
  
|نویسنده=ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری
+
|نویسنده=عبدالرحمن ختمی لاهوری
  
|موضوع=شرح شعر حافظ
+
|موضوع=شرح شعر حافظ شیرازی
  
 
|زبان=فارسی
 
|زبان=فارسی
  
|تعداد جلد=1
+
|تعداد جلد=۴
  
|عنوان افزوده1=
+
|عنوان افزوده1=تصحیح
  
|افزوده1=
+
|افزوده1=بهاءالدین خرمشاهی
  
 
|عنوان افزوده2=
 
|عنوان افزوده2=
سطر ۲۴: سطر ۲۴:
  
 
}}  
 
}}  
 +
کتاب '''«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»''' تألیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری (متوفای قرن ۱۱ هجری)، از شروح مهم [[عرفان|عرفانی]] بر [[غزل|غزلیات]] [[حافظ شیرازی]] به زبان فارسی است. مؤلف شرح عرفانی خود را با آیات [[قرآن]]، [[حدیث|احادیث]] و سخنان عرفای بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است.
  
'''«شرح عرفانی غزل های حافظ»''' تألیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری در قرن یازدهم هجری قمری است. این شرح از شروح مهم [[عرفان|عرفانی]] بر [[غزل|غزلیات]] [[حافظ شیرازی]] است.
+
==معرفی کتاب==
 +
«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، عنوان اثری است ۴ جلدی در شرح، نقد و تفسیر غزل‌های لسان‌الغیب، خواجه [[حافظ شیرازی]]. شرح حاضر، شرحی است سرشار از اصطلاحات و تعبیرات [[عرفان|عرفانی]] و [[حکمت|حِکمی]] بر اشعار حافظ و کمتر به جنبه‌های زبانی - ادبی [[شعر]] حافظ می‌پردازد. زبان و بیان شرح ختمی لاهوری، دشوار و دیریاب نیست و دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است.  
  
شرح ختمی لاهوری دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است. شرح او در [[عرفان اسلامی]] بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است. مولف این کتاب را در چهار جلد نگارش کرده است.
+
شرح حاضر در [[عرفان اسلامی]] بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است. عرفانی که در این شرح مطرح است، آمیزه‌ای از عرفان عاشقانه و بدون اصطلاح و عرفان نظری و اصطلاحی است و مؤلف پس از استناد و استشهادهای بسیار به آیات [[قرآن کریم]] و [[احادیث]] نبوی، از امهات متون عرفانی از «[[کشف المحجوب (کتاب)|کشف المحجوب]]» [[علی بن عثمان هجویری|هجویری]] (متوفای ۴۶۵ ق) و «تمهیدات» [[عین القضات همدانی]] (۴۹۲-۵۲۵ ق) گرفته تا آثار [[ابن عربی]]، مخصوصا [[فتوحات مکیه]] و بیش از آن از «[[فصوص الحکم (ابن عربی) (کتاب)|فصوص الحکم]]» و شروح فارسی و عربی آن، برای شرح هرچه عرفانی‌تر شعر حافظ سود می‌جوید. اساسی‌ترین متون مورد نظر و منقول‌عنه او یکی «[[مثنوی معنوی (کتاب)|مثنوی]]» [[مولوی]] و دیگری «[[گلشن راز]]» [[شیخ محمود شبستری]] است که بسیار از آنها نقل می‌کند. تأمل در منابع مورد استفاده مؤلف، وسعت دامنه تحقیق و استقصای او را نشان می‌دهد.
  
ختمی لاهوری شرح عرفانی را با آیات [[قرآن]]، [[حدیث|احادیث]] [[اهل سنت]] و سخنان عارفان بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است.
+
«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، ۴۶۳ [[غزل]] را در بر دارد و یکایک ابیات هر غزل را به‌تفصیل توضیح و تفسیر می‌نماید.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
 +
*"شرح عرفانی غزل‌های حافظ"، ویکی نور.
 +
*شرح عرفانی غزلهای حافظ، تألیف عبدالرحمان ختمی لاهوری، نشر قطره، چاپ دوم، ۱۳۷۶.
  
*شرح عرفانی غزلهای حافظ؛ تألیف: ابوالحسن عبدالرحمان ختمی لاهوری؛ تصحیح و تعلیقات: بهاالدین خرمشاهی، کورش منصوری، حسین مطیعی امین؛ مجلّد سوم؛ چاپ دوم؛ ۱۳۷۶؛ نشر قطره.
+
[[رده:کتاب‌های عرفانی]][[رده:کتاب‌های ادبی]]
 
 
[[رده:کتاب‌های عرفانی]]
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۰

۲۴۰px
نویسنده عبدالرحمن ختمی لاهوری
موضوع شرح شعر حافظ شیرازی
زبان فارسی
تعداد جلد ۴
تصحیح بهاءالدین خرمشاهی

کتاب «شرح عرفانی غزل‌های حافظ» تألیف ابوالحسن عبدالرحمن ختمی لاهوری (متوفای قرن ۱۱ هجری)، از شروح مهم عرفانی بر غزلیات حافظ شیرازی به زبان فارسی است. مؤلف شرح عرفانی خود را با آیات قرآن، احادیث و سخنان عرفای بزرگ و اشعار عرفانی همراه کرده است.

معرفی کتاب

«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، عنوان اثری است ۴ جلدی در شرح، نقد و تفسیر غزل‌های لسان‌الغیب، خواجه حافظ شیرازی. شرح حاضر، شرحی است سرشار از اصطلاحات و تعبیرات عرفانی و حِکمی بر اشعار حافظ و کمتر به جنبه‌های زبانی - ادبی شعر حافظ می‌پردازد. زبان و بیان شرح ختمی لاهوری، دشوار و دیریاب نیست و دارای آهنگ روح نواز و لطیف عرفانی است.

شرح حاضر در عرفان اسلامی بر اساس نکات عرفانی و عشق عارفانه بیان شده است. عرفانی که در این شرح مطرح است، آمیزه‌ای از عرفان عاشقانه و بدون اصطلاح و عرفان نظری و اصطلاحی است و مؤلف پس از استناد و استشهادهای بسیار به آیات قرآن کریم و احادیث نبوی، از امهات متون عرفانی از «کشف المحجوب» هجویری (متوفای ۴۶۵ ق) و «تمهیدات» عین القضات همدانی (۴۹۲-۵۲۵ ق) گرفته تا آثار ابن عربی، مخصوصا فتوحات مکیه و بیش از آن از «فصوص الحکم» و شروح فارسی و عربی آن، برای شرح هرچه عرفانی‌تر شعر حافظ سود می‌جوید. اساسی‌ترین متون مورد نظر و منقول‌عنه او یکی «مثنوی» مولوی و دیگری «گلشن راز» شیخ محمود شبستری است که بسیار از آنها نقل می‌کند. تأمل در منابع مورد استفاده مؤلف، وسعت دامنه تحقیق و استقصای او را نشان می‌دهد.

«شرح عرفانی غزل‌های حافظ»، ۴۶۳ غزل را در بر دارد و یکایک ابیات هر غزل را به‌تفصیل توضیح و تفسیر می‌نماید.

منابع

  • "شرح عرفانی غزل‌های حافظ"، ویکی نور.
  • شرح عرفانی غزلهای حافظ، تألیف عبدالرحمان ختمی لاهوری، نشر قطره، چاپ دوم، ۱۳۷۶.